แน่จริงมึงก็เอาดิ 07 Nc+
3652 คำ
CHAPTER 07
'บางครั้งความสัมพันธ์ของเราก็ตลกสิ้นดี ยิ่งเกลียดกันมากเท่าไหร่ร่างกายเรายิ่งสัมผัสกันมากขึ้น ยิ่งถอยห่างกันมากแค่ไหนร่างกายกลับยิ่งถล้ำลึกจนหาทางออกไม่เจอ..'
?????????
"ปล่อยกู!! "ฉันยื้อยึงกับเพทายอย่างไม่คิดจะยอมเเพ้ ทั้งที่หน้ามันช้ำ ทั้งที่หน้ามันมีรอยเลือดปะปนอยู่มันยังคลี่ยิ้มร้ายกลับมาให้ฉันเหมือนสิ่งที่มันทำเป็นเรื่องตลกทั้งที่ฉันโมโหมันจนเเทบจะเป็นบ้า!
"ฝันว่ะ"มันเคลื่อนสายตาลงต่ำก้มลงไปมองหน้าอกที่เปล่าเปลือยของฉันก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองหน้ากันด้วยสายตาที่เย้ยหยันอย่างน่าเจ็บใจ
"กูไม่ให้มึงมอง! "ฉันดึงผมมันกระชากไปข้างหลังจนหน้ามันหงายตามไปด้วย
"หึ.."เเค่นเสียงในคอเพื่อ!! แม่ง!!
"ไอ้เพทาย! อึก.."มันดึงหน้าตัวเองกลับมาทั้งที่ฉันมั่นใจว่าตัวเองกระชากผมมันไว้เเรงพอสมควรก่อนที่คนชั่วช้าต่ำทรามอย่างมันจะก้มลงไปกัดหน้าอกฉันจนเเสบผิวไปทั้งอก
"อื้ม~"
"กูบอกให้หยุด อ๊ะ.."ฉันดึงผมมันอยู่เเท้ๆแต่หัวมันไม่ขยับไปข้างหลังเเล้วเพราะตอนนี้ริมฝีปากร้อนจัดนั้นกอบกุมเอายอดอกฉันเข้าไปในอุ้งปากพร้อมกับดูดดึงเเรงๆจนเเผ่นหลังฉันเเนบติดกับผนังบ้านมากขึ้นกว่าเดิม
"ดึงไปดิถ้ามึงคิดว่ามึงจะชนะกู"
"อ๊ะ.. ไอ้เหี้ยเพทาย! ฮึก"มันดูดหน้าอกฉันทั้งที่มันยังอุ้มฉันอยู่ได้ยังไงกัน ขาที่ฉันพาดเอวมันอยู่ยกขึ้นมาถีบมันเท่าที่จะทำได้ มือก็พยายามยื้อหัวมันเอาไว้ให้หน้ามันห่างออกไปจากหน้าอกฉันมากที่สุด
"อื้ม"
"ปล่อยกู อื้อ! "หน้าอกฉันเเอ่นขึ้นอย่างไม่ได้ตั้งใจเมื่อถูกลิ้นร้อนไล้เลียยอดอกพร้อมตวัดลิ้นใส่ยอดอกฉันเล่น หน้าอกอีกข้างถูกมือมันบีบเคล้นไว้เต็มฝ่ามือ มันหยาบคายมากสัมผัสของมันมีเเต่ความเจ็บเเสบ
ไอ้เหี้ย.. ทำแบบนี้กูอยู่ไม่ถูกแล้ว!!
หน้าอกฉันไม่เคยชูชันขนาดนี้มาก่อน มันทำให้ฉันสับสนจนลนลานไปหมด ไม่! ฉันไม่เต็มใจแต่ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นจากร่างกายมันมาจากการเล้าโลมไม่ใช่ความเต็มใจ
"อื้ม~"
"ไอ้เพทาย อ๊ายย"มันก้มลงไปดูดยอดอกฉันอีกครั้งเสียงดูดดังเล็ดลอดออกมาอย่างน่าอาย หน้าอกฉันสั่นคลอนตามเเรงดูดดึง ปากมันเเทบจะกลืนกินหน้าอกฉันไปทั้งเต้า
ดูดดื่มอย่างมูมมามเหมือนมันขาดของ หน้าอกอีกข้างก็ถูกมันดึงยอดอกก่อนจะเขี่ยเล่นสร้างความปั่นป่วนให้ร่างกายฉันกระสับกระส่าย
"อ๊า.."
"มึงอย่านะ ห้ามถอด ไอ้เพทาย!! "ฉันตะโกนห้ามเสียงดังกระเเทกเสียงไปพร้อมกับดึงมือมันที่รูดกางเกงในทรงสปอร์ตของตัวเองลงไปจนมันกับฉันอยู่ในสถานะที่ร่างกายเปล่าเปลือยด้วยกันทั้งคู่
"ทำไมกูต้องฟังมึงด้วย? "ฉิบหายเเล้ว ท่อนเอ็นมันดุนดันโดนรอยเเยกส่วนล่างของฉัน
"กูไม่เอา แม่ง! "
งับบบบ!!
ฉันโน้มใบหน้าไปกัดไหล่ของมันอย่างเต็มเเรงฝังเขี้ยวลงไปมากที่สุดเท่าที่จะทำได้เเละครั้งนี้ได้ผลเพราะมันร้อง
"เหี้ย! เป็นหมาหรือไงวะกัดอยู่ได้!! "ฉันไม่สนใจมันฝังเขี้ยวลงไปให้ลึกกว่าเดิมจนมันเริ่มดิ้นฉันจึงปล่อยเเล้วผลักมันออกไป สับขาวิ่งห่างจากมันไปอย่างรวดเร็ว
"ฝันเฟื่องเก่งฉิบหายว่าจะรอด โง่"มันจะเจ็บนานกว่านี้ไม่ได้เหรอวะ ทำไมต้องวิ่งตามมาด้วย
"อย่าเข้ามา"
ปัง!!
ฉันเขวี้ยงกรอบรูปใส่หัวมันเฉียดโดนไปอย่างฉิ่วเฉียดจนเลือดที่หน้าผากปริ่มออกมา กูบอกแล้วว่าวันนี้กูจะเอาเลือดหัวมึงออกให้ได้เเล้วกูก็ทำได้!
"วันนี้มึงทำกูเลือดออกหลายรอบเเล้วนะ เดี๋ยวกูจะจับมึงกระเเทกเอาให้พูดไม่ออกเลยคอยดู!! "
"ออกไป!! อย่าเข้ามา!! "ฉันวิ่งไปหลบหลังโซฟาไม่รู้มันวิ่งหรือมันหายตัว เร็วมากแป๊บเดียวก็กระโดดขึ้นมาบนโซฟาตรงหน้าฉันเเล้ว
"กรี๊ดด ออกไป! "ฉันถูกมันดึงเเขนจนล้มคว่ำลงมาใส่โซฟาก่อนจะโดนมันลากมากดไว้บนโซฟาอย่างหลีกหนีไม่ได้
"มึงยังอ่อนไปไอ้หวาน มึงสู้กูไม่ได้"มันกดตัวฉันให้ลงไปกับพนักโซฟา เเขนฉันถูกมันกดซ้ำลงมาจนปวดไปทั้งเเขน
"ทำไมกูจะสู้ไม่ได้ วันนี้กูได้เอาเลือดชั่วมึงออกตั้งหลายจุด!! "
"เหรอวะ? เหรอ!? งั้นกูคงต้องจับมึงมากระเเทกให้หายคันซะบ้างมึงจะได้ไม่ต้องไปเเรดอยากได้ผู้ชายของคนอื่น!! "
เพียะ!!
ฉันดึงมือที่มันกดออกมาทุบหน้ามันอย่างเดือดพล่าน
"กูบอกว่ากูไม่ได้ทำ!! มึงเข้าใจมั้ยว่ากูไม่ได้ทำ!!! "
"ใครๆมันก็พูดได้ว่าไม่ได้ทำ!! เหมือนตอนนี้ถ้ากูกระเเทกมึงไปแล้วกูก็สามารถพูดได้ว่ากูไม่เคยเอามึง ถ้ากูจะไม่ยอมรับซะอย่างใครจะทำไม? "ในอกฉันปวดหนึบมันเจ็บจนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบาย เเม่งโคตรจุกกูโคตรจุกกูไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
"ออกไป!! ออกไป!! ฮึก! "ต้นคอฉันถูกมันยื่นริมฝีปากเข้ามากัดเเรงๆ ไม่ใช่เเค่จุดเดียวเเต่มันไล่กัดซอกคอฉันทุกที่ที่มันเลื่อนผ่าน ผิวฉันเเสบเป็นย่อมๆมันปวดเหมือนโดนคนหยิกใส่
"กูเจ็บ อ๊ะ! "มันไม่หยุดต่อให้ฉันจะร้องห้ามหรือต่อต้านมันมากแค่ไหนมันก็ไม่คิดที่จะหยุดแต่กลับเพิ่มเเรงดูดดึงตรงซอกคอมากขึ้นกว่าเดิม ลมหายใจร้อนกรุ่นรดลากผ่านต้นคอก่อนจะตามมาด้วยเเรงกัดที่ไม่ยั้งเเรงเเละจบด้วยการดูดดึงผิวที่ผ่านการถูกกัดมา จากที่เจ็บเพราะถูกมันกัดยังต้องเจ็บเพิ่มเพราะถูกมันดูดซ้ำไปอีก
"อื๊อออ ปล่อยยยย!! "ฉันดิ้นเเรงขึ้นเมื่อริมฝีปากมันเคลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆจนถึงหน้าอก ความเปียกชื้นที่ร้อนจัดกดจูบลงไปทั่วหน้าอกฉันก่อนจะตามมาด้วยการขบกัดไปทั่ว ทุกที่ที่มีรอยจูบจะตามมาด้วยการกัดมันทำสลับกันทั้งสองข้างฉันไม่รู้จะโฟกัสความเจ็บตรงส่วนไหนก่อน มันเจ็บจนฉันต้องกัดปากตัวเองไว้เพื่อข่มไม่ให้ตัวเองต้องอ่อนเเอต่อหน้ามัน
"อื้มม"
"ฮึก.. อ๊า.."ยอดอกฉันถูกมันดูดดึงเข้าไปในอุ้งปาก ดูดจนปากมันตอบเข้าหากัน ยอดอกที่เคยเห็นถูกกลืนหายเข้าไปจนหมดความเปียกชื้นจากน้ำลายกอบกุมตรงส่วนยอดอกฉันไป อีกข้างก็ถูกบีบเคล้นบดขยี้ลงไปอย่างหยาบโลน
ป๊อกก!!
มันดูดเเรงเเค่ไหนให้ฟังเสียงหลังจากที่มันปล่อยหน้าอกฉันออกมาจากอุ้งปาก มันดังจนฉันทนมองไม่ได้เเรงที่ฮึดสู้เหมือนจะค่อยๆแผ่วลงด้วย
"อย่า! อ๊ะ อ๊า.."หน้าท้องฉันเกร็งรัดอย่างเคร่งเครียดเมื่อมันหันไปดูดดึงหน้าอกอีกข้างอย่างมูมมามจนน้ำลายเลอะเต็มหน้าอกฉัน ฉันดันหัวมันเเค่ไหนมันก็ไม่เคลื่อนออกไปเลยเอาเเต่ดูด เอาเเต่ดูดเหมือนเด็กที่ยังไม่หย่านม
สัมผัสมันร้อนเเรงขึ้นเรื่อยๆยิ่งมันดูดฉันยิ่งต้องขบเม้มริมฝีปากห้ามความกระสันของตัวเองไว้ ยิ่งมันดูดเเรงขึ้นหน้าอกฉันยิ่งเเอ่นขึ้นจนมันดูดดึงได้ง่ายขึ้นกว่าเดิม ฉันทนดูสิ่งที่มันทำไม่ได้ ทนดูไม่ได้จนต้องหลับตาไว้เเต่ก็ต้องสะดุ้งตกใจอีกครั้งหลังจากที่มันผละออกมาจากยอดอกฉันเเล้วเคลื่อนริมฝีปากจูบต่ำลงไปกว่าหน้าท้อง มันจับขาสองข้างของฉันให้เเยกออกจากกัน
"ไม่! เพทาย ไม่! แค่นี้ พอแค่นี้! มึงทำมากเกินกว่านี้ไม่ได้"มันเงยหน้ามองฉันด้วยสายตาเย้ยหยันก่อนจะคลี่ริมฝีปากเหมือนตัวโกงในละครหลังข่าวเเละหลังจากนั้นมันก็ทำในสิ่งที่ฉันกลัวที่สุด
"อ๊า.. มะ ไม่.. มึงอย่าเลียตรงนั้น อ๊ะ.."ส่วนล่างของฉันสั่นสะท้านทันทีที่ลิ้นของเพทายเลียลงไปที่รอยเเยกของฉัน ความร้อนชื้นของลิ้นมันร้ายกาจจนฉันเห้อร้อนไปทั้งตัว แบบนี้เเม่งอันตรายเเล้ว
"อื้มม.."
"อ๊า.. อย่าสิ อื้มม"สติฉันเเตกเป็นเสี่ยงๆเมื่อริมฝีปากของมันดูดกลืนจุดอ่อนไหวของฉันอย่างเต็มรูปแบบ ดูดดึงส่วนนั้นจนได้ยินเสียงไม่น่าฟังออกมา ฉันไม่รู้ว่ามันดูดตรงจุดไหนรู้เเค่ว่ามันวูบวาบมาก
"มึงได้ยินเสียงความเปียกนี้มั้ย?"
"ไอ้เหี้ยเพทาย! อ๊ะ อ๊า ..."
"อื้มม ...โคตรตอด"ส่วนล่างฉันบีบเกร็ง ปลายเท้าจิกลงกับพื้นอย่างเกร็งเครียดหน้าอกคัดตึงจนรู้สึกอึดอัด จุดอ่อนไหวถูกมันระดมดูดกลืนน้ำที่หลั่งไหลออกมาอย่างบ้าคลั่ง
"อ๊า.. เพทาย.. ไม่เอา อึก.."ร่างกายฉันเริ่มบิดเร่าเมื่อรู้สึกถึงลิ้นนุ่มๆที่กำลังพยายามเเทรกเข้ามาทางช่องคับเเคบของฉันที่ไม่เคยมีใครเคยผ่านเข้ามา มันพยายามเเทรกเข้ามาให้ได้ ลิ้นที่เคยรู้สึกว่ามันนุ่มค่อยๆเเข็งขืนจนฉันรู้สึกเหมือนมีกระเเสไฟวิ่งผ่านเข้าสู่ร่างกายตัวเอง มันสะดุ้งเเละช็อตไปทั้งตัว มือที่เคยดันหัวมันออกตอนนี้เปลี่ยนมาเป็นขยุ้มหัวมันเเทน
ฉันเริ่มจะควบคุมตัวเองไม่ได้มันทำเกินไปจริงๆ ใบหน้ามันเเนบสนิทลงมาจนเเทบจะฝั่งลึกลงไปกับจุดอ่อนไหวของฉัน ด้วยความที่มันนั่งข้างล่างส่วนฉันนั่งบนโซฟาเเรงที่มันส่งลิ้นลงมาจึงค่อนข้างจะ..
"ทำไมเเน่นจังวะ.. ตอดลิ้นกู อื้มมม"
"อ๊า.. เพทาย.."หัวฉันเริ่มเคว้งเหมือนตัวเองกำลังเมายา มันเบาไปหมด มันเหมือนตัวฉันกำลังล่องลอยอยู่ในอากาศ ภายในร่างกายร้อนซ่านไปหมดรู้สึกถึงบางอย่างกำลังจะระเบิดตัวออกมา
"เสียงมึงเเม่งโคตรอ่อย"อ่อยเหี้ยไรวะในเมื่อมันทำให้ฉันเป็นเเบบนี้!
"ไม่เอา อ๊ะ.."ยิ่งรู้ว่าฉันรู้สึกยังไงมันยิ่งสอดแทรกลิ้นเข้าไปจนสุดก่อนที่จะ..
เวร!
เวร!!
จึ๊ก..
"อ๊ะ.. ไม่.. อย่า.."ขยับลิ้นเข้าออกไปตามร่องที่ปวดหนึบของฉัน มันไม่ได้เริ่มช้าๆเเต่มันเริ่มความเร็วตั้งเเต่ครั้งเเรกที่สอดแทรกลิ้นเข้าใส่ หน้าท้องฉันหดเกร็งเข้าหากันเมื่อส่วนล่างถูกบุกรุกอย่างไม่น่าให้อภัย
"อ๊า.. อ๊า.."ฉันไม่รู้จะควบคุมตัวเองยังไงความรู้สึกตอนนี้มันเเปลกจนฉันไม่อยากจะยอมรับมันด้วยซ้ำ ท้องน้อยฉันวูบวาบไปหมดแล้ว
"เพทาย.. อ๊าา.. พอ.. อ๊ายย"ฉันร้องเสียงหลงเมื่อขาทั้งสองข้างถูกมันยกขึ้นไปพาดบ่า ท่านี้มันทำให้จุดอ่อนไหวของฉันอยู่ใกล้กับปากมันมากขึ้นกว่าเดิมเเละลิ้นที่สอดเเทรกเข้าไปก็ลึกขึ้นกว่าเดิม มันเข้าไปลึกมากจนฉันหายใจลำบาก ลิ้นมันจี้ไปถึงจุดความรู้สึกเสียวซ่านที่ฉันไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนในชีวิต
"ไอ้เพทาย! อย่า! "มันเร่งความเร็วมากขึ้น ส่วนล่างฉันขมิบรัดลิ้นร้อนของมันอย่างเเน่นหนาฉันไม่รู้ต้องทำยังไงตั้งตัวรับไม่ได้ ดึงผมมันเท่าที่จะทำได้อย่างน้อยก็ให้ฉันได้ทำร้ายมันสักทาง อึก.. มันเหมือนบางอย่างกำลังจะเเล่นออกมา
ไม่..
ไม่..
ฉันต้องไม่แพ้เพราะมัน ไม่เอานะ..
"อื๊อออ"มันเอาเเต่ขยับอย่าบ้าคลั่งเอาเเต่สอดเเทรกเข้าออกจนสุดปลายลิ้น ฉันต้องทนฉันจะยอมไม่ได้
ไม่ดิ..
ไม่นะ..
มาเเล้ว
"ยะ หยุด อื๊ออ อ๊ะ อ๊า อ๊า.."ร่างกายฉันกระตุกปลดปล่อยสิ่งที่เรียกว่าน้ำรักออกมาจากจุดอ่อนไหวโดยมีลิ้นเพทายรองรับไว้เเละดูดกลืนเข้าคอไปจนหมด ทั้งที่บอกว่าเกลียดกู ทั้งที่บอกว่ากูสกปรกแต่มึงก็ยังทำเรื่องเลวๆเเบบนี้กับกู
"ไงละมึง โดนกูเบิร์นทำเอามึงหมดแรงเลยเหรอ"
ตุ๊บ!!
ใครบอกว่ากูหมดแรง กูยังมีเเรงพอให้ถีบมึงออกไปนอนคว่ำเล่นบนพื้นอยู่เลย แม่ง
"กูจะถือว่าทำทานให้หมากิน!! "ฉันที่เรี่ยวเเรงหดหายไปเกือบหมดต้องค่อยๆขยับร่างกายให้ลุกขึ้นไปจากโซฟา ฉันต้องรีบออกจากบ้านมันก่อนที่มันจะบ้าอีก
พรึ่บ!!
"อะไรอีกเล่า!! "มันลุกขึ้นมาดึงเเขนฉันให้ล้มลงไปนั่งบนตักมันอีกครั้ง
"งั้นมึงก็ควรให้หมาอย่างกูเอามึงด้วย"
"ไม่เอา กูไม่รับหมาอย่างมึงเป็นผัว อึก! "เเก้มฉันถูกมันบีบเเล้วดึงหน้าให้เข้าไปใกล้มัน
"ปากดี! "
"ปล่อย อื้ม~"มันจูบฉันอีกแล้วเป็นรสจูบที่หยาบโลนขยี้ได้ขยี้ดีขยี้จนปากฉันเเทบจะถลอก รอยเเผลที่ปากยังสดมันเจ็บเเสบไปพร้อมๆกับความรู้สึกร้อนไปทั้งตัว
"อ๊าา"
"ปล่อยสิวะ! "กูจะบ้าเเล้วว้อย ถ้ามันยังดื้อดึงจะเป็นผัวกูให้ได้
"หึ"
"ไม่.. อึก.. อย่า.."เอวฉันถูกมันบีบรัดดันเข้าหามัน ก่อนที่ส่วนหัวของแกนกายมันจะยัดเข้ามาตามรอยเเยกที่คับเเคบของฉัน มันเเน่นมากจนฉันเจ็บร้าวช่วงล่าง
"แม่ง.. อึก.."เพทายเบ้หน้าอย่างเจ็บปวดเพราะถูกร่างกายฉันบีบรัดมันไว้ เเค่ยัดส่วนหัวเข้ามาฉันก็เจ็บขนาดนี้ถ้ามันใส่เข้ามาทั้งหมดฉันไม่ตายเหรอ ขนาดของมันไม่มีทางเข้าไปได้ไม่มีทาง
"อย่าใส่เข้ามา อย่า โอ๊ย.."ยิ่งห้ามมันก็ยิ่งสอดเข้ามาเเต่ขยับได้เเค่เล็กน้อยเพราะมันเเทบจะดันเข้าไปไม่ได้เลย ฉันผลักหน้าท้องมันออกแต่ก็ไม่เกิดผลเพราะมันเเรงเยอะกว่าเเละตัวใหญ่กว่าฉัน ยิ่งผลักฉันก็ยิ่งปวดร้าวเหมือนกระดูกจะเเตกออกเป็นเสี่ยงๆ
"ทำไมไม่เข้า อึก.."
"อย่า.. เพทาย.. กูไม่เคยมึงอย่าทำ กูเจ็บ อึก.."เพทายกอดเอวฉันเเน่นขึ้นดันส่วนนั้นเข้ามาช้าๆเงยหน้าจากช่วงล่างขึ้นมามองหน้าฉัน
"กูไม่เชื่อมึงอย่ามาตอแหล อ๊า.. เเม่งเจ็บ.. บีบเเน่น อย่าเกร็งดิ"
"ไม่.. อย่า.. กูเจ็บกูไม่เคยจริงๆ"
"กูไม่เชื่อ! "อยากจะเอาหัวมันไปโขกกับโต๊ะเเรงๆเอาให้เลือดโง่ๆของมันไหลออกมาจากหัว การที่ฉันคับเเน่นขนาดนี้มันยังจะดูไม่ออกอีกหรือไงว่าฉันไม่เคยผ่านมือใครมาหรือมันเอาเเต่ผู้หญิงที่เชี่ยวชาญจนดูไม่ออกว่าใครซิงใครเวอร์จิ้น
"อื๊อ!! เจ็บ!! "ฉันทุบไหล่มันจิกเล็บลงไปเพื่อระบายความเจ็บหน่วงที่กำลังเกิดขึ้นตรงช่วงล่าง
"อ๊า.. อย่าเกร็ง.. มึงรัดกูเเน่นไปแล้วกูขยับไม่ได้"
"กูบอกว่าอย่าสอดเข้ามา!! "
"กูจะสอดมึงจะทำไม? มะ เเม่ง"
"จะ เจ็บ ไอ้ควาย เจ็บ! "ฉันทุบหน้ามันจนมันมองหน้าฉันอย่างหงุดหงิด คิ้วหนาขมวดเข้าหากันอย่างเกร็งเครียดหน้าท้องมันหดรัดเหมือนกำลังใช้พลังงานมากพอสมควร
"ปากดีเเม่งกระเเทกแรงๆสักทีเอาให้จุก! "
สวบบบ!!
"กรี๊ด.."หลังจากที่มันด่าฉันจบมันก็ทำอย่างที่มันพูดจริงๆคือกระเเทกเข้ามาทีเดียวจนเเกนกายมันทั้งหมดสอดใส่เข้ามาทีเดียวจนมิดลำ ช่วงล่างของฉันปวดร้าวเหมือนมันฉีกขาดออกจากกัน มันเจ็บ เจ็บมากจนฉันคว้าคอไอ้เพทายมากอดไว้เเน่น ซบหน้าลงกับไหล่ลาด ปล่อยให้น้ำตาที่มาจากความเจ็บหลั่งไหลออกมาอย่างห้ามปรามไม่ได้ เจ็บที่สุดฉันไม่เคยเจ็บเท่านี้มาก่อน
"อ๊า.. นี้มึง.. อึก.. แม่งบีบรัดฉิบหาย"
"เจ็บ กูเจ็บ"ต่อให้ตอนนี้ฉันจะร้องไห้เเต่ฉันก็ไม่ยอมเจ็บคนเดียวเว้ยยกกำปั้นขึ้นไปทุบหัวมันรัวๆ
"กูก็เจ็บ! มึงบีบกู"ร่างกายของฉันกับมันบีบรัดเข้าหากัน มันรัดเอวฉันเเน่นขึ้นส่วนฉันก็กอดคอเเล้วทุบหัวมันเพื่อระบายความเจ็บของตัวเอง
"กูเกลียดมึง! เกลียด! "ผละออกมาจากต้นคอมันฉันก็ยกมือขึ้นไปทุบสันกรามมันอย่างเคียดแค้นที่มันพรากเอาความบริสุทธิ์ของฉันไป
กึ่ก..
"อ๊ะ.."มันขยับหนึ่งทีเหมือนเป็นการเอาคืนที่ฉันทุบมัน ไม่เว้ยมันไม่เสียวเลยสักนิดแต่มันโคตรเจ็บเหมือนส่วนนั้นกำลังจะเเตกเป็นเสี่ยงๆ
"ดูดิ.. มึงเลือดออกด้วย"
"ไม่!! กูไม่อยากฟัง"
"มึงดูดิ! ดู! "มันกดหน้าฉันลงไปให้ดูส่วนล่างที่มันกับฉันเชื่อมต่อกัน ฉันเห็นเเกนกายมันที่สอดเเทรกเข้าไปอยู่ในตัวฉันพร้อมกับมีเลือดสีเเดงสดไหลออกมาย้ำเตือนว่าฉันสูญเสียมันไปแล้ว ฉันสูญเสียไปต่อหน้าต่อตาผู้ชายที่ชอบกล่าวหาว่าฉันสกปรกและไม่บริสุทธิ์ มาถึงตอนนี้เดี๋ยวนี้มันไม่คิดจะรู้สึกผิดบ้างหรือไงวะ
"ปล่อย! "
"มันยังไม่เอามึงเหรอวะ? หรือเพราะของกูใหญ่กว่ามันมึงถึงเลือดออก! "แม่ง! มันก็รู้ดีว่าเลือดที่ออกมันหมายถึงอะไรเเต่ก็ยังบ่ายเบี่ยงยัดเหยียดความเลวให้ฉันอยู่ดี
"กูบอกว่ากูไม่เคย! มึงเข้าใจมั้ยว่ากูไม่ได้เเย่งใครมาทั้งนั้นมึงมันโง่ อ๊ะ.."พอฉันเริ่มทำร้ายร่างกายมันอีกครั้งเพทายก็ขยับส่วนล่างเข้ามากดทีเดียวฝั่งลึกเข้าไปจนฉันจุก
"ไม่.. กูไม่เชื่อว่ามึงไม่ได้เเย่งมันมา มันก็เเค่ยังไม่เอามึง เเต่เเม่งดันโดนกูเอาตัดหน้ามันไปก่อนโคตรสะใจเลยวะ"ความรู้สึกฉันตอนนี้ไม่รู้จะบรรยายเป็นคำพูดยังไง ฉันไม่รู้จะอธิบายออกมาเเบบไหนให้คนเข้าใจว่าความรู้สึกของฉันมันเเตกสลายไปหมดแล้ว มันเจ็บปวดจนหน้าอกฉันบีบรัดจนหน่วงไปหมด เจ็บเเต่ก็ร้องไห้ไม่ได้ เจ็บเเต่ก็เเสดงออกไม่ได้ มันทรมานเเค่ไหนใครจะรู้เท่าตัวฉันเอง
"กูเกลียดมึงเพทาย กูเกลียดมึง.. เกลียด เข้าใจมั้ยว่าเกลียด"ไม่ฉันจะไม่ร้องไห้เด็ดขาด ไม่มีทางที่น้ำตาฉันจะไหลออกมาต่อหน้ามัน
"ดี เกลียดให้ตายกันไปข้างเพราะกูก็เกลียดมึง"
กึ่ก..
"อ๊ะ.."มันรวบรัดเอวฉันเข้ามาเเล้วก็เริ่มขยับเเกนกายเข้ามาก่อนจะขยับออกไปเเล้วก็ขยับเข้ามาใหม่
"อ๊า.. เเน่นจนกูใจหาย"ฉันไม่อยากฟังไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้นฉันไม่อยากฟัง ไม่เอา
"กูเจ็บ! "เพทายมันกระเเทกแกนกายมันเข้ามาโดยไม่คิดถึงความเจ็บปวดที่ฉันได้รับเลย มันไม่เสียวมันไม่ฟินมันมีเเต่ความเจ็บหน่วงที่ฉันทรมานจนเเทบจะหายใจต่อไม่ได้
"ดี! กูชอบเห็นมึงเจ็บ อ๊า.."
"เจ็บ! "
"อื้มม"ตัวฉันถูกมันดึงเข้ามากอดก่อนที่ส่วนล่างจะขยับเข้ามาเร็วกว่าเดิมกระเเทกเข้ามาซ้ำๆด้วยความเเรงที่ตัวฉันกับมันสั่นคลอน ฉันบีบรัดต้นคอมันไว้เเน่นเพื่อระงับความเจ็บของตัวเองเเต่มันก็ไม่ช่วยอะไรเพราะขนาดความใหญ่ของมันกับขนาดความคับเเคบของฉันมันต่างกันมาก ทุกครั้งที่มันกระเเทกฉันเจ็บเเสบจนเเทบขาดใจ ทุกครั้งที่มันขยับฉันรู้สึกเหมือนร่างกายตัวเองจะฉีกขาด ไร้ซึ่งน้ำหล่อลื่นไร้ซึ่งอารมณ์ร่วมฉันมีเเต่ความเจ็บปวดเเละทรมานกับประสบการณ์ครั้งเเรกของตัวเอง
"อ๊าา..."
"ฮึก.."เป็นอีกครั้งที่ฉันบีบรัดมันเเน่นขึ้น เเรงกระเเทกครั้งนี้มันเเรงจนความเจ็บถาโถมเข้ามาจนฉันทนพิษความเจ็บไม่ไหว ร่างกายฉันเริ่มอ่อนเเรงมันล้าจนเเทบจะไม่มีเเรงขยับเพราะเมื่อวานฉันป่วยเเต่ไม่มีใครรู้เเละวันนี้ฉันก็ยังป่วยเเต่ไม่มีใครรู้เพราะฉันไม่ได้เเสดงออกมา ตอนนี้ฉันเลยกลายเป็นคนอ่อนเเอปล่อยให้มันกระเเทกแกนกายเข้ามาโดยที่เเทบจะขัดขืนมันไม่ได้
ผลั่ก..
ในที่สุดมันก็ผลักฉันออกไป สายตาเย็นชาจ้องมองฉันด้วยสายตาที่ไร้ความรู้สึก
"กูนึกว่าเอากับท่อนไม้ ถ้ามึงจะนิ่งขนาดนี้กูไม่เอาก็ได้"
"......"ฉันยกเข่าขึ้นมากอดตัวเองไว้เพื่อปกปิดร่างกายที่บอบช้ำของตัวเองให้พ้นสายตาคนใจบาปอย่างมัน
"แต่อย่าลืมเอาไปบอกมันนะว่ามึงมีกูเป็นผัวเเล้ว"
"......"ยกมือขึ้นมาปิดหูตัวเอง ไม่อยากได้ยินอะไรทั้งนั้นไม่อยากฟังไม่อยากรับรู้ เเค่นี้ฉันก็เเทบจะเเบกรับเอาไว้ไม่ไหวแล้ว
- ผู้เขียน
