ภายในรถที่แล่นด้วยความเร็ว เสียงเครื่องยนต์คำรามก้องในความเงียบ เลออนนั่งนิ่ง ดวงตาคมกริบทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง ทว่าแววตากลับเต็มไปด้วยความปั่นป่วนจนไวท์กับไวน์ที่นั่งอยู่ด้วยยังสัมผัสได้
“ไอ้ไวน์” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างชัดถ้อยชัดคำ
“เช็กพิกัดของเมียกูจากสร้อย” ไวน์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนรีบหยิบแท็บเล็ตพกพาออกมาจากกระเป๋า กดรหัสเฉพาะที่มีเพียงไม่กี่คนรู้จัก เสียงสัญญาณสั้น ๆ ดังขึ้นพร้อมกับแผนที่ดิจิทัลที่ปรากฏจุดกะพริบสีแดงขึ้นมา
“เจอแล้วครับนาย… สัญญาณอยู่แถบชานเมืองถนนสายตะวันออก” มือหนาของเลออนที่วางบนเข่ากำแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้น เขาเอ่ยเสียงเย็นยะเยือกปนโทสะ
“ระดมคนไปล้อมพื้นที่ทั้งหมด ห้ามให้ใครเหลือรอดแม้แต่เงา” คำสั่งเด็ดขาดถูกเปล่งออกมาในความเงียบอึดอัดของห้องโดยสาร ราวกับอากาศยังหนาวเย็นลงตามโทสะที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในชายหนุ่มผู้เป็นมาเฟียหน้านิ่งแต่ยอมทลายทุกกฎ ทุกขีดจำกัด เพ
