เมื่อเขาพูดจบ เขาก็ทำมันอย่างที่เขาพูด เธอได้แต่กรีดร้องออกมาด้วยความเสียวที่เขามอบให้ เขาทำรักกำลังเธอจนถึงเวลาทานอาหารเย็น แต่ทว่าร่างกายของเธอนั้นไม่สามารถนั่งทานอาหารได้แล้ว เขาพาเธออุ้มไปยังห้องนอนของเขา ก่อนที่จะสั่งให้แม่บ้านเอาอาหารเย็นและยาขึ้นมาให้
เธอได้แต่กรนด่าเขาภายในใจ ‘คนบ้าอะไร ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนกันนะ’ เธอนั่งมองดูเขาที่กำลังยิ้มและตักเขาให้เธอกิน
“อ้าปาก”
“หนูกินเองได้ค่ะ”
“เหอะ แค่แรงจะพูดยังไม่มี”
“ก็เป็นเพราะใครกันล่ะที่ทำให้หนูเป็นแบบนี้”
“ช่วยไม่ได้ เธอมันน่าเอาเอง” เขาพูดขึ้นมาอย่างหน้าตาเฉย แต่ทว่าตอนนี้ใบหน้าของเธอนั้นแดงไปหมดแล้ว
“คุณออกไปเลยนะ”
“อย่าดื้อ กินข้าวเสร็จ จะได้กินยาต่อ เธอยังไม่หายดี”
“คุณก็รู้ว่าหนูป่วย แต่ก็ยังรังแกหนู”
“ฉันกำลังรักษาเธอต่างหาก ฉันฉีดยาให้เธอไปหลายเข็มแล้ว อีกวันสองวันเดี๋ยวก็ดีขึ้น”
“คุณ หยุดพูดจาห่ามๆ แบบนี้นะ”
