EP.2 ไคล
1280 คำ
EP.2 ไคล
ห้องนอนนาดา
ณ. ตอนนี้นาดาและญานินผู้เป็นมารดากำลังพากันลองชุดอยู่ในห้องนอนของนาดา เนื่องจากทั้งสองนั้นจะต้องไปงานเลี้ยงของเพื่อนเฮเดล
“ชุดนี้ก็สวยค่ะมี๊”
“หนูลองใส่สิ”
“ไม่ดีกว่าค่ะ หนูว่าถ้าใส่แหว่งๆแบบนี้ไปได้โดนดี๊ฟาดแน่ๆค่ะ”
“ก่อนจะโดนดี๊ของลูกฟาด มี๊ว่าโดนพี่ชายของหนูฟาดก่อนแน่ๆแหล่ะ”
“พูดถึงพี่คิน พี่คินยังไม่มาง้อดาเลยนะคะ~”
“เดี๋ยวก็มาช่วงนี้พี่เค้าคงยุ่งๆน่ะเพราะอยากเข้าไปคุมโรงพยาบาลใหม่ที่ดี๊เรากำลังจะเปิดตัวไง”
“ยุ่งจนไม่มีเวลามาง้อน้องสาวเลยหรอคะ”
“ลุงไทป์โทรมาบอกว่า เข้าผ่าตัดทุกวันเลยนะ ไหนจะงานบริษัทที่ดี๊เราสั่งอีก คาสิโนก็ต้องดูแลด้วย”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ในขณะที่สองแม่ลูกกำลังพูดคุยกันอยู่จู่ๆเสียงเคาะประตูห้องของนาดาก็ได้ดังขึ้น ฉุดให้ผู้เป็นมารดาต้องเดินออกไปเปิดเองเพราะลูกสาวยังอยู่ในสภาพที่มีแค่เกาะอก
“เดี๋ยวมี๊ไปเปิดให้หนูใส่เสื้ิอผ้าให้เรียบร้อยจ่ะ”
“ค่ะ”
ทันทีที่ผู้เป็นมารดาเดินมาเปิดประตูก็ต้องตกใจไปทันทีเพราะไม่คิดว่าวันนี้ลูกชายของตัวเองนั้นจะกลับมาหา เพรานี่ก็เป็นเวลาเกือบเดือนแล้วที่มาเ**ยหนุ่มนั้นไม่ได้กลับมาที่บ้านเพราะมัวแต่ยุ่งกับงานที่โรงพยาบาลและคาสิโนอยู่
“สวัสดีครับมี๊”
“ว่างหรอถึงมาหามี๊ได้เนี่ย ลูกชายตัวแสบ!”
“ใช่ครับ”
ฟอดดด ฟอดดด
“คิดถึงมากๆเลยครับมี๊” มาเฟียหนุ่มพูดพลางเข้าไปหอมแก้มของมารดาก่อนจะโอมกอดเธอเอาไว้หลวมๆด้วยความคิดถึง
“คิดถึงลูกเหมือนกันจ่ะ”
“น้องล่ะครับ”
“นู่นนางกำลังบ่นอยู่พอดีว่าทำไมไม่มาง้อนางสักที”
“ต้องง้อยกใหญ่เลยใช่ไหมครับ”
“คงงั้นจ่ะ เข้าไปสิเดี๋ยวมี๊ลงไปรอข้างล่าง”
“ครับ”
หลังจากนั้นญานินจึงเดินลงมสด้านล่างทันทีส่วนมาเฟียหนุ่มนั้นก็เข้าไปหาน้องสาวของตัวเองในห้องซึ่งเค้านั่นเดินเข้าไปด้วยความเงียบที่สุด
“มี๊คะ ตกลงใครมาคะ” หญิงสาวเอ่ยถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเธอนั้นได้ยินเสียงคนนั่งลงที่เก้าอี้ในขณะที่เธอกำลังก้มหน้ารูดซิปกางเกงอยู่ ก่อนจะทำให้เธอนั้นต้องหันไปเพราะเห็นเป็นขากางเกงของผู้ชาย
“พี่คิน!”
“พี่เอง”
“ตะ..ตกใจหมดเลยค่ะ! แล้วนี่มาทำไมคะ!” ทันทีที่หญิงสาวเห็นว่าเป็นพี่ชายของตัวเองเธอนั้นก็รีบแสดงท่าทางเง้างอดทันที
“พี่ติดงาน วันนี้ว่างเลยรีบมาง้อ”
“ง้อ? แล้วใหนกระเป๋าดาล่ะคะ?” หญิงสาวพูดพลางกอดอกเพื่อเอื้อนเอ่ยทวงคำสัญญาที่พี่ชายของตัวเองได้ให้ใว้ก่อนหน้านี้
“อ่าว คิดว่าลืมแล้ว”
“พี่คิน!!”
“เดี๋ยวพาไปซื้อเลยตอนนี้”
“จริงนะ! งั้นดาแต่งหน้าก่อนพี่คินลงไปรอด้านล่างก่อนนะคะ!” หญิงสาวพูดออกมาด้วยความดีอกดีใจก่อนจะรีบผลักไสให้พี่ชายของตัวเองลงไปรอที่ชั้นล่าง ซึ่งนาคินนั้นก็เดินลงมาด้วยท่าทีปกติจนมาถึงห้องโถงใจกลางบ้านที่บิดาและมารดาของตัวเองกำลังนั่งคุยกันอยู่
“ไงถามน้องเรื่องความรักหรือยังล่ะ”
“ให้ตายสิ ลืมเลย!” ทันทีที่มาเฟียหนุ่มได้ยินเช่นนั้นเค้าก็ขมวดคิ้วขึ้นทันที
“น้องยังไม่มีความรักหรอกจ่ะ ดี๊แกล้งเฉยๆ” ญานินเอ่ยบอกลูกชายของตัวเองขึ้นเมื่อเห็นว่าลูกชายของตัวเองนั้นกำลังทำหน้านิ่งคิ้วขมวด
“ดี๊นี่นะ! แล้วนี่จะให้ผมย้ายเข้าโรงพยาบาลวันไหนครับ”
“กลับมาหากันเพราะเรื่องนี้สินะ”
“โถ่ดี๊ ขี้น้อยใจตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย”
“5555 แล้วแต่ลูก”
“มาแล้ววววค่า~” ในขณะเดียวกันเสียงของลูกสาวคนเล็กได้เจื้อยแจ้วดังขึ้นพร้อมกับหญิงสาวที่กำลังสาวเท้าเรียวของตัวเองลงมาจากชั้นบน
“จะพากันไปไหนล่ะสองพี่น้อง” ญานินเอ่ยถามลูกทั้งสองขึ้น เมื่อดูเหมือนว่าตอนนี้ทั้งสองนั้นจะดีกันแล้ว
“พานาดาไปซื้อกระเป๋าครับ”
“ใช่ค่ะที่พี่คินสัญญาใว้หลายอาทิตย์นู้นนนนน~”
“จะกลับไม่กลับก็โทรมาบอกมี๊ด้วยล่ะ”
“ขออนุญาตนอนคอนโดกับพี่คินเลยแล้วกันนะคะ”
“ถามดี๊หรือยัง” มาเฟียหนุ่มหันไปถามน้องสาวตัวเองอีกครั้งเมื่อได้ยินเธอพูดเช่นนั้น
“อย่าพาน้องถเลถไลไปไหนล่ะ!”
“ครับ”
“ไปกันค่ะ ไปนะคะมี๊ไปนะคะดี๊”
“สวัสดีครับดี๊ สวัสดีครับมี๊”
หลังจากนั้นทั้งสองจึงพากันเดินออกมาจากตัวบ้านและพากันเดินไปที่รถของมาเฟียหนุ่มทันที ที่มีมือขวากำลังยืนเปิดประตูรออยู่นั่นก็คือไคล
“สวัสดีค่ะพี่ไคล” นาดาทักทายมือขวาคนสนิทของพี่ชายตัวเองขึ้นก่อนที่ไคลนั้นจะก้มหัวให้กับเธอ
ไคล มือขวาคนสนิทของมาเฟียหนุ่มซึ่งเค้านั้นคือหลานของพจที่เป็นมือขวาของเฮเดล เหตุผลที่ไคลมาอยู่ที่นี่ก็เพราะว่าพ่อและแม่ของไคลนั้นได้เสียชีวิตไปตอนที่ไคลอายุ17 จึงมีแค่พจที่สามารถดูแลไคลได้และพามาอยู่ด้วยกันที่บ้านพักหลังคฤหาสน์เฮเดล ที่เฮเดลเป็นคนสร้างไว้ให้พจ และทำให้ไคลนั้นได้เรียนที่เดียวกับมาเฟียหนุ่มเพราะญานินนั้นรักและเอ็นดูไคลจึงส่งเสียงให้ไคลได้เรียนอีกคน และนั่นจึงเป็นที่มาที่ทำให้มาเฟียหนุ่มและไคลสนิทกันจนไคลนั้นขอเป็นคนที่คอยดูแลมาเฟียหนุ่มอยู่ข้างๆ ซึ่งมาเฟียหนุ่มนั้นก็ตกลงเพราะไคลนั้นมีนิสัยที่คล้ายๆกับเค้าและรู้ใจเค้ามากที่สุด
“ไคล” มาเฟียหนุ่มเอ่ยเรียกไคลที่กำลังนั่งอยู่ด้านคนขับ
“ครับ”
“พรุ่งนี้ไปเลือกรถใว้”
“เอาแบบไหน”
“เอาที่มึงชอบ”
“…”
“ก็ของมึง”
“โหวววว พี่คินจะซื้อรถให้พี่ไคลเลยหรอคะ” หญิงสาวพูดขึ้นด้วยสายตาที่เป็นประกายเพราะตื่นเต้นแทนไคลที่จะได้รถใหม่ที่เป็นของเค้าเอง
“หึ ไม่เอาครับ”
“กูสั่ง!”
“…” เมื่อไคลไม่ปฏิเสธอะไรได้จึงทำได้แค่เงียบและขับรถต่อไป เพราะเค้าเองก็รู้อยู่แล้วว่ายังไงก็ไม่สามารถขัดอะไรกับคนอย่างนาคินได้หากเค้าต้องการที่จะให้..
ห้างดังใจกลางเมือง
“พี่ไคลไปด้วยกัน” หญิงสาวเอ่ยชักชวนมือขวาของพี่ชายตัวเองขึ้นเมื่อเดินทางมาถึงห้าง
“เราอะเดินไป!” มาเฟียหนุ่มพูดขึ้นเมื่อเห็นน้องสาวของตัวเองกำลังเอ่ยชวนมือขวาของเค้าอย่างสนิทสนมถึงแม้ว่าไคลจะเป็นคนที่เค้ารู้จักดีก็ตาม แต่เค้านั้นก็ไม่ต้องการให้ใครต่อใครมายุ่งกับน้องสาวของเค้าอยู่ดี
“ให้พี่ไคลเดินมาด้วยกันสิคะพี่คิน”
“ผมจะเดินตามหลังไป”
“ได้ยินแล้วก็เดินไป” มาเฟียหนุ่มเอ่ยปากบอกกับน้องสาวของตัวเองอีกครั้งก่อนที่จะดันไหล่ของเธอนั้นให้เดินเข้าห้างไป
———————————————————
มีใครรอไหมค๊าา ฝากติดตาม + เม้นให้กำลังใจไรท์หน่อยน้า
- ผู้เขียน
