Ep.1 ศาสตราจารย์หมอนาคิน
Ep.1 ศาสตราจารย์หมอนาคิน
ณ. ห้องพักศาสตราจารย์
ภายในห้องพักมีชายหนุ่มคนนึงกำลังนั่งอ่านประวัติคนไข้อยู่ ซึ่งเค้านั้นคือนาคินเป็นถึงศาสตราจารย์หมอของที่นี่ และเค้านั้นคือมาเฟียหนุ่มในอีกเวลาหนึ่ง แต่ทว่าตอนนี้เค้านั้นอยู่ในชุดกาวน์สีขาวมีหน้าที่คอยรักษาผู้ป่วยที่ต้องการความช่วยเหลือ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ในขณะเดียวกันเสียงเคาะประตูก็ได้ดังขึ้นฉุดให้สายตาคมคายของเค้านั้นต้องจับจ้องไปที่ประตูก่อนจะเอ่ยอนุญาตให้คนเ้านนอกเปิดประตูเข้ามา
“เข้ามา!”
แกรก!
ทันทีที่ประตูถูกเปิดเข้ามาก็ตามด้วยเสียงของ ไทป์ทันที ซึ่งเค้านั้นคือคุณลุงของนาคินนั่นเอง และยังเป็นเจ้าของโรงพยาบาลแห่งนี้ด้วย
“ไง ยุ่งอยู่ ?”
ไปท์เอ่ยถามขึ้นเหมือนเห็นว่าหลายชายของตัวเองกำลังนั่งหน้านิ่งจ้องมองไปที่เอกสารอยู่โดยไม่ได้หันมาสนใจเค้าเลยสักนิด
“ครับ มีผ่าตัด”
“แค่จะมาบอกว่าไอ้เดลมันบอกว่าจะให้หลานย้ายไปโรงพยาบาลมันแล้วนะ”
“ไวกว่าที่คิด”
ปึก! ทันทีที่มาเฟียหนุ่มพูดจบเค้านั้นก็ลุกขึ้นยืนทันทีก่อนจะเดินมาที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อหยิบชุดผ่าตัดสีเขียวออกมาถือเอาไว้พร้อมกับพูดขึ้นว่า
“ผมต้องไปผ่าตัดแล้ว”
“ไล่กันสินะ” ไทป์พูดขึ้นพร้อมกับมองไปที่หลานชายของตัวเองก่อนที่เค้านั้นจะเดินออกไปเงียบๆและไม่ได้พูดอะไรต่อ เพราะเค้านั้นชินกับความเย็นชาและความนิ่งเงียบของหลานชายตัวเองแล้ว
หลังจากที่ไทป์เดินออกไปแล้วนาคินจึงจัดแจงพาตัวเองไปเปลี่ยนชุดทันทีก่อนจะมุ่งหน้าลงมาที่หน้าผ่าตัดเพราะว่าได้เวลาแล้ว
นาคินใช้เวลาไป2ชม.ในการผ่าตัดครั้ง ซึ่งการผ่าตัดนั้นก็ผ่านไปด้วยดีและเค้านั้นก็เป็นคนเดินไปแจ้งกับญาติคนไข้ด้วยตัวเอง
เวลาที่นาคินอยู่ในคราบคุณหมอเค้านั้นจะเป็นอีกคน ซึ่งอีกคนในที่นี้หมายความว่าเค้านั้นจะพยายามรักษาทึกชีวิตที่เค้าได้เข้าช่วยเหลือ แต่ทว่าหากเค้าอยู่ในคราบมาเฟียแม้แต่คนกำลังขอร้องชีวิตตรงหน้าเค้าก็ไม่แม้แต่จะสนใจ..
หลังจากที่นาคินผ่าตัดเสร็จจึงกลับมาที่ห้องพักของตัวเองทันทีพร้อมกับทิ้งตัวนอนลงบนโซฟาสีดำตัวใหญ่อย่าเหนื่อยล้าก่อนจะค่อยๆปิดเปลือกตาลงโดยที่เค้านั้นยังอยู่ในชุดผ่าตัดสีเขียว
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
เวลาผ่านไปราว2นาทีจู่ๆประตูห้องของมาเฟียหนุ่มนั้นก็ถูกเคาะขึ้น ฉุดให้เค้านั้นต้องสยบคำหยาบออกมาอย่างหัวเสียงเพราะกำลังถูกรบกวนเวลาพักผ่อนแต่ก็เอ่ยอนุญาตให้คนด้านนอกได้เข้ามา
“บัดซบ!”
“เข้ามา!”
แกรก!
“ไงครับ ศาสตราจารย์หมอ” ทันทีที่ประตูถูกเปิดออกเสียงของเพื่อนรักของเค้านั้นก็ดังขึ้นทันที พร้อมกับร่างของมิกที่เดินเข้ามา
มิก เพื่อนรักของนาคินตั้งแต่สมัยมัธยม และตอนนี้ก็ยังคงเป็นเพื่อนรักและสนิทของมาเฟียหนุ่มเหมือนเดิมมาตลอดหลายปี ซึ่งมิกนั้นได้เรียนรู้การทำงานบางส่วนมาจากนาคินเหมือนกันเพราะมิกนั้นมีครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์แบบ นาคินจึงชวนให้มิกนั้นมาทำงานด้วยกันเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว และมิกนั้นก็สนิทกับไคลมือขวาของนาคินด้วย
“มีไร” นาคินเอ่ยถามเพื่อนรักของตัวเองขึ้นก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง
“จะมาชวนไปกินเหล้า วันนี้ไอ้คลาสกลับมาพอดี”
“…”
“ไอ้เควินก็มามึงไปด้วยกันนะๆไอ้คิน”
“…”
“นะๆ ไอคินมึงอย่านิ่งดิ้! จะไปไม่ไป ไม่ไปกูงอน!”
“เป็นเมียกูหรือไง!” นาคินพูดขึ้นอีกครั้งหลังจากที่ถูกมิกรบเร้าให้ไปดื่มเหล้าด้วยกัน
“น้าาา นาคินข๋า ไปกินเหล้าด้วยกันนะๆ” ราวกับเข้าทางของมิกเค้าจึงใช้วิธีออกอ้อนนาคินทันทีพร้อมกับขับไปที่แขนของนาคินเพื่อหวังให้เพื่อนของตัวเองตกลง
“สัส! เออ!”
“ดีมาก กูไปล้ะ!” ทันทีที่นาคินตอบตกลงมิกนั้นก็พาตัวเองเดินออกมาจากห้องของนาคินทันที ทำเอานั้นคิดนั้นถึงกับต้องส่ายหัวให้กับความกวนใจของมิกก่อนที่เค้านั้นจะหลับตาลงเพื่อพักผ่อนต่อ
17:30 น.
หลังจากที่มาเฟียหนุ่มได้พีกสายตาของตัวเองแล้วเค้านั่นก็ตื่นขึ้นมาในช่วย5โมงครึ่ง ซึ่งวันนี้เค้านั้นตั้งใจจะเข้าไปหาบิดา มารดา และน้องสาวสุดที่รักของตัวเองที่บ้าน เค้าจึงลุกขึ้นนั่งและหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาโทรมือขวาคนสนิทที่มีชื่อว่า ไคล
“เตรียมรถ ไปบ้านดี๊”
นาคินบอกกับมือขวาของตัวเองไปเท่านั้นก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลงและพาตัวเองเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะออกมาในชุดสูทสีดำ ซึ่งตอนนี้เค้านั้นได้อยู่ในคราบมาเฟียหนุ่มเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..
.
.
คฤหาสน์เฮเดล
ทันทีที่รถหนูของมาเฟียหนุ่มขับเคลื่อนมาถึงหน้าประตูคฤหาสน์ของเฮเดลประตูก็ถูกเปิดโดยอัตโนมัติทันที พร้อมกับการ์ดที่คอยดูแลหน้าบ้านมายืนก้มหัวให้กับมาเฟีบหนุ่มที่อยู่ในรถก่อนจะกลับไปประจำที่ของตัวเอง
เมื่ิมาเฟียหนุ่มเข้ามาในบ้านก็พบกับบิดาของตัวเองที่กำลังนั่งดื่มชาอยู่ นั่นก็คือเฮเดล (เรื่อง ร่านรักมาเฟีย)
“สวัสดีครับดี๊”
“อ่าว มาไม่บอกกันเลย”
“มาเซอร์ไพรส์นาดาครับ”
“อืม ดื่มชากับดี๊ก่อนสิ”
“ครับ แล้วมี๊กับน้องล่ะครับ”
“ข้างบนนู้น นาดากำลังเล่าเรื่องความรักของเค้าให้มี๊เราฟังอยู่”
“…”ทันทีที่บิดาของเค้าพูดจบมาเฟียหนุ่มนั้นก็ชงักไปทันทีก่อนจะวางแก้วชาลงที่เดิม เนื่องจากเค้านั้นเป็นคนที่รักน้องฝาแฝดของตัวเองมากๆ จึงยังไม่อยากให้น้องของตัวเองมีความรัก ถึงแม้ว่านาดาจะมีอายุ25+แล้วก็ตาม
“งั้นผมไปหามี๊กับน้องก่อนนะครับ”
“ไม่คุยเรื่องโรงพยาบาลก่อนหรอ”
“ไม่ครับ เดี๋ยวไปหาน้องกับมี๊ก่อน”
“ถ้างั้นก็เรียกลงมาทานข้าวด้วยล่ะ”
“ครับ”
“หึ” คนเป็นบิดายกยิ้มให้กับความขี้หวงให้กับลูกชายตัวเองพร้อมกับมองตามหลังของเค้ามา
พระเอกเราหวงน้องสาวมาก
เรื่องเป็นเรื่องของพ่อคาเตอร์นะคะ (คาเตอร์เรื่อง มาเฟียคลั่งรัก) มาอ่านรุ่นพ่อคลั่งรักกันบ้างดีกว่า