เมื่อถูกบีบจนไร้ทางเลือก จากพ่อที่มีหนี้ท่วมหัวกำลังจะขายบริสุทธิ์ลูกสาวให้เสี่ยโหดเจ้าของบ่อน ครั้งแรกที่เธอเลือกจะมอบ ไม่ใช่เพราะรัก แต่เพื่อหนีจากการถูกขายเหมือนสิ่งของ แอปหาคู่ จึงเป็นทางออกสุดท้าย เพราะสามารถเลือกใครก็ได้ที่ถูกใจ และเธอได้เจอเขา คนที่จะเปลี่ยนโชคชะตาของเธอไปตลอดชีวิต หลังจากครั้งนั้น ฌานิน ภาวนาขอให้อย่าเจอเขาอีก แต่เหมือนโชคชะตาจะเล่นตลก เพราะสิ่งที่ตัดสินใจมันอาจไม่ใช่ทางออกอย่างที่คิด แต่เป็นพันธะที่จะผูกมัดเธอกับเขาเอาไว้แน่น จนไม่สามารถดิ้นหนีไปไหนได้
'รินรดา' ดีไซเนอร์ระดับท็อปที่ซ่อนเร้นตัวตน กลับต้องเผชิญวิบากกรรมถูกแฟนหนุ่มนอกใจไปคบกับเพื่อนสนิท แถมยังพลาดท่ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเจ้านายตัวเอง! แต่ทว่า... เพียงเพราะคำชวนสั้น ๆ จากปากเขาที่ว่า 'ลองมาเป็นภรรยาผมดูไหม?' เธอก็ตัดสินใจตอบตกลงจดทะเบียนสมรสสายฟ้าแลบกับท่านประธานผู้แสนเย็นชาในทันที
“พราวนิรินทร์” หรือ “พราว” ดาราและนางแบบสาวดาวรุ่งผู้กำลังเป็นที่จับตามองของทั้งวงการบันเทิง เธอมีทั้งความสวย เสน่ห์ และความสามารถ จนใครต่อใครต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า…อนาคตของเธอจะต้องเฉิดฉายอยู่บนจุดสูงสุดได้ไม่ยาก แต่เบื้องหลังแสงแฟลชและรอยยิ้มสมบูรณ์แบบ วงการบันเทิงกลับเต็มไปด้วยเกมสกปรก การแก่งแย่ง และการเหยียบกันเพื่อให้ตัวเองอยู่เหนือกว่า เพราะในโลกแห่งชื่อเสียง…คนอ่อนแอไม่มีสิทธิ์ยืนอยู่แถวหน้า พราวต้องรับมือทั้งข่าวปลอม ข่าวเสียหาย การถูกใส่ร้าย และคนในวงการที่พร้อมจะดึงเธอลงจากจุดที่กำลังเปล่งประกาย จนกระทั่งเธอไปสะดุดสายตาของ “เฮเดน คาร์เนอร์” ทายาทมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของบริษัทรถหรูนำเข้ารายใหญ่แห่งตระกูลคาร์เนอร์ ผู้ชายที่ทั้งเย็นชา อันตราย และขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาด สิ่งเดียวที่เขาต้องการจากเธอ…คือ “ร่างกาย” ยิ่งพราวปฏิเสธ กลับทำให้เขาตื่นเต้นที่จะได้เธอมาครอบครอง ยิ่งเธอพยายามหนี เขากลับยิ่งไล่ต้อนเธอจนไร้ทางไป ท่ามกลางห้องรับรองสุดหรู เฮเดนยกยิ้มบางๆ พลางใช้นิ้วเกลี่ยแก้วไวน์ในมืออย่างใจเย็น ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ยอมขึ้นเตียงกับผม…แล้วข่าวสวะพวกนั้นจะหายไปทั้งหมด” พราวเม้มริมฝีปากแน่น ดวงตาสวยจ้องเขาอย่างไม่ยอมแพ้ “ทำไมฉันต้องยอมคุณ อย่าคิดว่ามีเงินแล้วจะทำอะไรกับใครก็ได้” เฮเดนหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนโน้มตัวเข้าไปใกล้ สายตาคมกริบจับจ้องเธอราวกับเหยื่อที่ไม่มีวันหลุดมือ “จุ๊ๆ…อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธผมสิครับ” “ผมให้เวลาคุณกลับไปคิดดีๆ แล้วค่อยมาตอบอีกที” เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนกระซิบเสียงเรียบ แต่เต็มไปด้วยแรงกดดัน “เพราะสุดท้ายแล้ว…คุณก็ไม่มีทางเลือกอื่นอยู่ดี”
“ยกเลิกงานหมั้นซะใจ๋ อย่าทำให้เรื่องมันแย่ไปมากกว่านี้” “ต่อให้ต้องเลือกใหม่ ใจ๋ก็ยังจะเลือกพี่เสือ” ฉันมองหน้าคนตัวสูง ผู้ชายที่แอบรักมานานหลายปี “ฉันให้เธอเป็นได้มากที่สุดแค่น้องสาว ถ้าไม่อยากเป็น ก็มีอีกสถานะ สนใจไหม?” “สถานะอะไรคะ” “คนไม่รู้จัก” “……..” “ถ้ามั่นใจจะให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ก็อย่าว่าฉันใจร้าย”
*มาดเข้ม *หล่อ แต่แอบรู้สึกว่าสู้ไอ้หนุ่มหน้าตี๋ไม่ได้ บอกว่าตัวเองเป็นเสือผู้หญิง ไม่ชอบหรอกยัยตัวแสบ หน้ารำคาญ แต่ใครจะคิดว่าเสือร้ายต้องพ่ายแพ้ให้กับเด็กสาวผู้น่ารัก หน้าตาจิ้มลิ้ม ที่เขาคิดว่าเป็นแค่น้องสาวมาตลอด เขาควงหญิงไม่ซ้ำหน้าเพราะเบื่อง่าย เด็กสาวเห็นทีไรใจแอบเจ็บ แต่ไม่เคยท้อที่จะตามคลั่งรักเขา จนเขาใจอ่อนในที่สุด พอแฟนเก่ากลับมา ก็กลายเป็นคนใจโลเลซะงั้น คนเรามักจะเห็นค่าก็ต่อเมื่อไม่มีแล้ว
“ คนนึงยอมเดินออกไป ทั้งที่ยังรักหมดหัวใจ ส่วนอีกคนปากบอกเกลียดแทบตาย แต่กลับไม่ปล่อยให้เธอไกลสายตา ” ถ้าความรักคือการเสียสละ เสียสละให้อีกคนไปมีชีวิตที่ดีกว่า ขนม ก็คือตัวอย่างของความรักที่แท้จริงใช่ไหม? ” เราเลิกกันนะ.. พ่อพี่พูดถูกทุกอย่าง พี่อยู่สูงเกินไป หนูปีนขึ้นไปหาไม่ไหวหรอก “ ” ถ้าหนูปีนขึ้นมาไม่ไหว.. พี่ก็จะอุ้มหนูขึ้นมาเอง “
เมื่อเธอต้องมาเป็น “ของตาย” ให้กับเขามาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลในวงการสีเทาจาก “พ่อขี้เมา” ที่ขายเธอให้กับบ่อนการพนัน อาเธอร์ คิมสันยัง อายุ 35 ปี หนุ่มลูกครึ่งไทย-อิตาลีมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลทั้งธุรกิจถูกกฎหมายและธุรกิจสีเทาอีกมากมายรักในความอิสระ เงียบจนน่ากลัว ดุดันยิ่งกว่าสิ่งใด (แต่เรื่องบนเตียงเขายืน1ไม่แพ้ใครเช่นกัน) เขาฆ่าได้แม้แต่ผู้หญิงที่ไร้ทางสู้หากเธอผู้นั้นคิดเป็นศัตรูกับเขา ลลิตา ปัญญายิ่งทรัพย์ หรือ เอวาอายุ 25 ปี พริตตี้สาวสวยเด็กสาวที่น่าสงสารเธอกัดฟันทำงานส่งเสียตัวเองเรียนจนจบระหว่างรองานที่สมัครทิ้งไว้เธอมาทำงานเป็นพริตตี้เพื่อเก็บเงินตามประสาคนขยันแต่โชคร้ายที่เธอมีพ่อขี้เมา เอาแต่เล่นการพนันทุบตีทำร้ายเธอราวกับเธอไม่ใช่ลูกเธอทนได้ทุกอย่างเพราะ รัก และอยากตอบแทนบุญคุณพ่อที่เลี้ยงดูเธอมาจนกระทั่งวันนั้น…วันที่พ่อหลอกพาเธอไปขายปลดหนี้พนันที่บ่อนแห่งหนึ่งความฝันที่วาดเอาไว้หลายอย่างพังลง พร้อมกับหยาดน้ำตาและเสียงสะอื้นของเธอ
ภาพและเสียงของเพื่อนที่กำลัง…กับผู้ติดอยู่ในหัว ทำให้หมวยเล็กหญิงสาวที่ไม่เคยเรื่องอย่างว่า อยากลอง ก็เลยโทรนัดไอ้หนุ่มรุ่นพี่วิศวะ ที่เธอเคยสบประมาทไป X พระเอกถือคติไม่กินสาวมหาลัยตัวเอง ต่อให้สวยและเด็ดแค่ไหนก็ตาม แต่นางเอกคือข้อยกเว้น เพราะดันไปปากดีพูดว่าพระเอกลับหลัง แล้วเพื่อนของพระเอกดันเสือกได้ยิน "ก็หล่อ แต่ไม่ได้ฮอต แถมสักลายอะไรก็ไม่รู้โคตรเรื้อนเลย กูไม่เอาหรอก" "ไอ้ตี๋มึงจัดดิปากดีฉิบหาย" "มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบยุ่งกับหญิงมอ.ตัวเอง แต่สำหรับน้องหมวยกูยกเว้นให้"
“ฉันให้เธอได้ทุกอย่าง... ยกเว้นตำแหน่งภรรยา” สำหรับ ‘น่านน้ำ’ นักธุรกิจหนุ่มผู้เพียบพร้อม ‘เนเน่’ เป็นได้แค่นกน้อยในกรงทองที่เขาเลี้ยงไว้ด้วยเงินตรา เขาตราหน้าว่าเธอเป็นผู้หญิงหน้าเงิน จอมปอกลอก และโลภมาก จนกระทั่งวันที่ผู้หญิงที่คู่ควรกับเขาปรากฏตัว... เส้นทางขนานที่ไม่มีวันบรรจบก็ถึงเวลาต้องตัดขาด “เน่ขออีกสิบล้าน แล้วเน่จะไม่อยู่ขวางทางคุณกับผู้หญิงคนนั้น” “ไม่ให้! เธอได้จากฉันไปเยอะแค่ไหนแล้วเน่ เธอมันโลภ” “ถ้าคุณน่านไม่ให้เงินก้อนนี้... งั้นช่วยแนะนำผู้ชายดีๆ รวยๆ ให้เน่สักคนสิคะ คนที่พร้อมจะเปย์มากกว่าคุณ” “เธอมันเห็นแก่เงิน! ไร้ค่า! อยากไปเร่ขายให้ใครก็ไปเลย!” คำตราหน้าที่แสนจะร้ายกาจผลักไสให้เธอเดินจากไปพร้อมหยาดน้ำตา แต่ในวันที่เธอหายไปพร้อมความจริงทุกอย่าง... คนที่เคยบอกว่า ‘ไม่คิดจะจริงจัง’ กลับกำลังจะคลั่งตาย!
หลังจากแต่งงานกันมาสี่ปี เมื่อหญิงสาวผู้งดงามคนนั้นกลับมา เจียงหลายจึงตระหนักได้ว่า การถือพรหมจรรย์และความเฉยเมยเย็นชาของสามีนั้นไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเขา เขาให้เงินเธอเป็นค่าใช้จ่ายในการดำรงชีวิตเดือนละสามพัน แต่เขากลับทุ่มเงินถึงสามล้านเพื่อการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ให้กับแสงจันทร์ขาวของเขา ความรักและความเฉยเมยนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง จนทนแทบไม่ไหว เสิ่นสวินบอกว่าเขาไม่อยากให้แสงจันทร์ขาวในใจของเขาไม่ควรถูกจำกัดอยู่กับเรื่องหยุมหยิมของชีวิตแต่งงาน จนทำให้ความงามและสดใสของเธอมัวหมองไป แต่เขากลับสั่งให้เธอลาออกจากงานเงินเดือนสี่พัน เพื่อมาเป็นแม่บ้านเต็มตัว ยอมเป็นผู้หญิงที่น่าเบื่อและไม่มีอะไรโดดเด่น! ทว่าเสิ่นสวินไม่มีวันรู้เลยว่า...เจียงหลายคนนี้ไม่ใช่พนักงานออฟฟิศธรรมดา ๆ อย่างที่เขาคิด ตลอดสี่ปีที่เธอรับผิดชอบโครงการวิจัยลับระดับชาติ ตำแหน่งของเธอนั้นสูงส่งจนแม้แต่แส งจันทร์ขาวในใจของเขา ก็มีค่าแค่เป็นลูกมือคอยช่วยงานเธอเท่านั้น และเขาไม่มีทางรู้เลยว่า เอกสารที่เขาเซ็นไปอย่างส่ง ๆ นั้น...คือหนังสือหย่าที่ยุติความสัมพันธ์ของพวกเขาลงอย่างสิ้นเชิง หนึ่งเดือนต่อมา ตัวตนของเจ้าพ่องานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ถูกเปิดเผย พร้อมกับใบหย่าที่ถูกส่งไปถึงมือเสิ่นสวิน ประธานเสิ่นผู้ซึ่งปกติสุภาพอ่อนโยนอยู่เสมอกลับฉีกใบหย่าทิ้งทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากความไม่เชื่อเป็นความโกรธแค้นอย่างรุนแรง "นอกจากฉันแล้ว ใครมันจะไปเอาผู้หญิงที่หย่าร้างมาแล้วอย่างเธออีก?!" ทว่าคนปากดีก็คือเขา และคนที่คุกเข่าอ้อนวอนขอคืนดีก็คือเขาเช่นกัน เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เจียงหลายควงแขนผู้กุมอำนาจแห่งตระกูลมหาเศรษฐีชั้นนำระดับท็อป สายตาที่เธอมองอดีตสามีไม่มีความไหวติงอีกต่อไป ประธานเคอ เลิกคิ้วหนาขึ้นเล็กน้อย พร้อมโชว์เบียนสมรสกับภรรยาใหม่ของเขาพลางกล่าวว่า : "รบกวนประธานเสิ่นช่วยมีมารยาทหน่อยครับ...กรุณาเรียกเธอว่า...คุณนายเคอ"