รายการจัดอันดับหนังสือของ Dreame
"เรื่องของเราให้มันเป็นความลับนะ กูไม่อยากเสียเพื่อนว่ะ" เพราะคำว่ารักคำเดียว 'ฝุ่น' จึงยอมลดศักดิ์ศรีเป็นคู่นอนลับๆ ให้กับ 'ลม' เพื่อนสนิทที่แสนจะเห็นแก่ตัว ยอมเป็นของตายที่เขาจะเรียกหาเมื่อไหร่ก็ได้ แต่พอถึงวันที่เขาควงแฟนใหม่มาหยามใจกันถึงที่ และตอกย้ำสถานะว่าเธอเป็นแค่ 'เพื่อน' ฝุ่นจึงตัดสินใจหันหลังและเดินออกจากชีวิตเขาทันที แต่ใครจะคิดว่า... ผู้ชายสารเลวที่เคยมั่นหน้าว่าตัวเองเหนือกว่า จะยอมทิ้งศักดิ์ศรี คุกเข่าร้องไห้แทบขาดใจ เพื่ออ้อนวอนขอให้ 'ของตาย' คนนี้กลับมารักเขาอีกครั้ง!
พ่อแม่ของเธอเสียชีวิตเพราะช่วยครอบครัวเขาไว้เธอจึงถูกเลี้ยงดูมาในฐานะเด็กในความรับผิดชอบก่อนจะกลายเป็นภรรยาของนายหัวผู้ไม่เคยรักเธอเลยแม้แต่น้อยเขาเย็นชาเขาผลักไสและไม่เคยมองเธอในฐานะผู้หญิงแต่ถึงอย่างนั้น…เธอก็ยังเลือกที่จะรักเขาอยู่ดี
หลังจากแต่งงานกันมาสี่ปี เมื่อหญิงสาวผู้งดงามคนนั้นกลับมา เจียงหลายจึงตระหนักได้ว่า การถือพรหมจรรย์และความเฉยเมยเย็นชาของสามีนั้นไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเขา เขาให้เงินเธอเป็นค่าใช้จ่ายในการดำรงชีวิตเดือนละสามพัน แต่เขากลับทุ่มเงินถึงสามล้านเพื่อการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ให้กับแสงจันทร์ขาวของเขา ความรักและความเฉยเมยนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง จนทนแทบไม่ไหว เสิ่นสวินบอกว่าเขาไม่อยากให้แสงจันทร์ขาวในใจของเขาไม่ควรถูกจำกัดอยู่กับเรื่องหยุมหยิมของชีวิตแต่งงาน จนทำให้ความงามและสดใสของเธอมัวหมองไป แต่เขากลับสั่งให้เธอลาออกจากงานเงินเดือนสี่พัน เพื่อมาเป็นแม่บ้านเต็มตัว ยอมเป็นผู้หญิงที่น่าเบื่อและไม่มีอะไรโดดเด่น! ทว่าเสิ่นสวินไม่มีวันรู้เลยว่า...เจียงหลายคนนี้ไม่ใช่พนักงานออฟฟิศธรรมดา ๆ อย่างที่เขาคิด ตลอดสี่ปีที่เธอรับผิดชอบโครงการวิจัยลับระดับชาติ ตำแหน่งของเธอนั้นสูงส่งจนแม้แต่แส งจันทร์ขาวในใจของเขา ก็มีค่าแค่เป็นลูกมือคอยช่วยงานเธอเท่านั้น และเขาไม่มีทางรู้เลยว่า เอกสารที่เขาเซ็นไปอย่างส่ง ๆ นั้น...คือหนังสือหย่าที่ยุติความสัมพันธ์ของพวกเขาลงอย่างสิ้นเชิง หนึ่งเดือนต่อมา ตัวตนของเจ้าพ่องานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ถูกเปิดเผย พร้อมกับใบหย่าที่ถูกส่งไปถึงมือเสิ่นสวิน ประธานเสิ่นผู้ซึ่งปกติสุภาพอ่อนโยนอยู่เสมอกลับฉีกใบหย่าทิ้งทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากความไม่เชื่อเป็นความโกรธแค้นอย่างรุนแรง "นอกจากฉันแล้ว ใครมันจะไปเอาผู้หญิงที่หย่าร้างมาแล้วอย่างเธออีก?!" ทว่าคนปากดีก็คือเขา และคนที่คุกเข่าอ้อนวอนขอคืนดีก็คือเขาเช่นกัน เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เจียงหลายควงแขนผู้กุมอำนาจแห่งตระกูลมหาเศรษฐีชั้นนำระดับท็อป สายตาที่เธอมองอดีตสามีไม่มีความไหวติงอีกต่อไป ประธานเคอ เลิกคิ้วหนาขึ้นเล็กน้อย พร้อมโชว์เบียนสมรสกับภรรยาใหม่ของเขาพลางกล่าวว่า : "รบกวนประธานเสิ่นช่วยมีมารยาทหน่อยครับ...กรุณาเรียกเธอว่า...คุณนายเคอ"
บรรณาการรักมาเฟียร้าย เมื่อยี่สิบปีก่อน ความผิดพลาดเพียงชั่วข้ามคืนของ เดเมี่ยน ทายาทตระกูลใหญ่ ทำให้ลูกสาวแม่บ้านคนหนึ่งตั้งครรภ์ขึ้นมา ทั้งที่ในเวลานั้นภรรยาของเขาก็กำลังตั้งท้องอ่อน ๆ เช่นเดียวกัน ทันทีที่ความจริงถูกเปิดเผย หญิงสาวผู้เป็นเพียงลูกแม่บ้านถูกขับออกจากคฤหาสน์อย่างไร้เยื่อใย ไม่มีแม้แต่คำปลอบโยนหรือความรับผิดชอบจากผู้ชายที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด เก้าเดือนต่อมา เธอให้กำเนิดเด็กหญิงคนหนึ่ง ก่อนจะจากโลกนี้ไปเพราะเสียเลือดมาก เด็กคนนั้นมีชื่อว่า เอลล่า แม้จะมีสายเลือดของเดเมี่ยนอยู่ครึ่งหนึ่ง แต่เอลล่ากลับไม่เคยได้รับอนุญาตให้เรียกเขาว่า “พ่อ” เธอถูกเลี้ยงไว้หลังคฤหาสน์ เติบโตมากับยายและเหล่าแม่บ้าน เรียนหนังสือเพียงชั้นมัธยมปลาย และใช้ชีวิตราวกับเป็นคนรับใช้คนหนึ่งของตระกูล ต่างจาก ไอริส ลูกสาวที่เกิดจากภรรยาถูกต้องตามกฎหมายของเดเมี่ยนอย่างสิ้นเชิง ไอริสเติบโตมาท่ามกลางความรัก เงินทอง และเกียรติยศ ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดี ถูกเชิดหน้าชูตาในฐานะคุณหนูเพียงคนเดียวของตระกูล ขณะที่เอลล่าต้องใช้ชีวิตอยู่หลังกำแพงคฤหาสน์ราวกับเป็นคนที่ไม่มีตัวตน ทั้งที่ไม่มีใครเคยรู้เลยว่า เด็กสาวสองคนที่เกิดจากผู้ชายคนเดียวกัน กลับมีใบหน้าคล้ายคลึงกันจนแทบแยกไม่ออก กระทั่งวันที่เอลล่าอายุครบยี่สิบปี เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอถูกเรียกให้เข้าไปยังคฤหาสน์หลังใหญ่ สถานที่ที่เธอเคยทำได้เพียงมองจากด้านนอกมาตลอดยี่สิบปี และนั่นไม่ใช่เพราะคนเป็นพ่ออยากพบหน้าเธอ แต่เพราะเขาต้องการ ใช้เธอ “คนของตระกูลคาร์เนอร์ต้องการไอริสไปอยู่ข้างกาย แลกกับเส้นทางการเดินเรือในแถบอันดามัน” เอลล่าเงยหน้าขึ้นมองชายที่เธอไม่เคยมีสิทธิ์เรียกว่าพ่อ หัวใจเต้นแรงเมื่อเห็นทุกคนในครอบครัวนั่งอยู่พร้อมหน้า สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องมาที่เธอจนบรรยากาศภายในห้องกดดันขึ้นเรื่อย ๆ “แล้ว…นายท่านเรียกฉันมาทำไมคะ” เดเมี่ยนมองเด็กสาวตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยสิ่งที่เขาตัดสินใจเอาไว้แล้วพูดออกมาอย่างไม่ลังเล “ฉันเสียไอริสไปไม่ได้ ฉันอยากให้เธอไปแทนไอริส ลูกสาวฉัน เธอหน้าคล้ายลูกสาวฉันมาก ไม่มีใครรู้ว่าเธอไม่ใช่ไอริส” คำตอบนั้นทำให้หัวใจของเอลล่าเย็นวาบ คำว่า ‘ลูกสาวฉัน’ ที่หลุดออกจากปากของเขาช่างบาดลึกเข้าไปถึงกลางใจ เพราะผู้ชายคนนี้คงลืมไปแล้วว่า… เธอเองก็มีสายเลือดของเขาเหมือนกัน แต่เขากลับพูดถึงไอริสราวกับตัวเองมีลูกสาวอยู่เพียงคนเดียว ก่อนประโยคต่อมาจะทำลายความหวังเล็ก ๆ ที่เอลล่าเคยมีต่อผู้ชายคนนี้จนหมดสิ้น “ฉันจะส่งไอริสไปต่างประเทศ ส่วนเธอ…จะต้องไปอยู่กับตระกูลคาร์เนอร์แทน คอยปรนนิบัติรับใช้อยู่ข้างกายคนของตระกูลนั้นในฐานะไอริส แลกกับเงินสองล้าน และหลังจากที่ชีวิตเธอเป็นอิสระ เธอก็มีเงินไปตั้งตัว” เอลล่านิ่งงันไปทั้งร่าง ตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมา ไม่มีใครรู้ว่าเธอมีตัวตน ไม่มีใครเคยเห็นลูกสาวอีกคนที่ถูกซ่อนไว้หลังกำแพงคฤหาสน์ และเพราะใบหน้าของเธอเหมือนไอริสมากพอที่จะใช้หลอกคนทั้งโลกได้ ชีวิตของเธอจึงกลายเป็นทางออกที่ง่ายที่สุดสำหรับครอบครัวนี้ ลูกสาวคนหนึ่งจึงถูกส่งหนีไปให้ไกลเพื่อปกป้องอนาคต ส่วนลูกสาวอีกคน… กลับถูกส่งไปเป็น “บรรณาการ” ให้กับชายที่แม้แต่เดเมี่ยนเองยังไม่เคยเห็นหน้า เขาคือมาเฟียผู้มีทั้งอำนาจ เงินตรา และความโหดเหี้ยมอยู่ในมือ ชายที่เพียงชื่อของตระกูลก็เพียงพอจะทำให้ผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้ และต่อให้ไม่มีใครรู้ว่าชีวิตของเอลล่าหลังจากถูกส่งไปจะต้องเผชิญกับอะไร เดเมี่ยนก็ยังเลือกจะส่งเธอไปอยู่ดี เพียงเพื่อแลกกับผลประโยชน์ของตระกูล และเหนือสิ่งอื่นใด… เพียงเพื่อปกป้อง ไอริส ลูกสาวที่เขารัก เอลล่าเคยคิดว่าการถูกพ่อทอดทิ้งมาตลอดยี่สิบปี คือสิ่งที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิตแล้ว จนกระทั่งวันนี้ วันที่เธอได้รู้ว่า… ในสายตาของผู้ชายที่ให้กำเนิดเธอมา เธอไม่ได้มีค่ามากพอที่จะเป็น “ลูกสาว” แต่มีค่ามากพอ… ที่จะถูกส่งไปแทนลูกสาวที่เขารัก
วันแรกของชีวิตเฟรชชี่ ใครๆ ก็อยากให้เป็นความทรงจำดีๆ แต่สำหรับ ‘โมเดล’ มันคือวันที่เธออยากลบออกจากชีวิตมากที่สุด! เพราะนอกจากประจำเดือนจะมาแบบไม่ทันตั้งตัวในช่วงที่กิจกรรมรับน้องกำลังจะเริ่ม เธอยังต้องหอบผ้าอนามัยวิ่งหาที่เปลี่ยนอย่างทุลักทุเล จนสุดท้ายตัดสินใจแอบเข้าไปใช้ห้องชมรมที่คิดว่าไม่มีใครอยู่ แต่ใครจะไปคิดว่า… ระหว่างที่กำลังจัดการธุระอยู่ เธอกลับเจอผู้ชายตัวสูงยืนอยู่กลางห้อง! เสียงกรี๊ดดังลั่นตามมาด้วยสารพัดคำด่า และจบลงด้วยกำปั้นเล็กๆ ที่ซัดเข้าเบ้าตาเขาเต็มแรง จนเจ้าของใบหน้าหล่อได้ของขวัญเป็นรอยช้ำตั้งแต่วันเปิดเทอม และที่เลวร้ายกว่านั้นคือ ผู้ชายที่เธอเพิ่งด่า แถมยังฝากหมัดไว้บนหน้า… ดันเป็น ‘คิริว’ รุ่นพี่วิศวะปีสาม ที่ขึ้นชื่อว่าไม่ใช่คนที่ใครมีเรื่องด้วย! จากรุ่นพี่รุ่นน้องที่ไม่ควรรู้จักกัน กลายเป็นคู่กัดตั้งแต่แรกเห็น เธอเห็นหน้าเขาทีไรก็อยากเดินหนี ส่วนเขาเห็นหน้าเธอเมื่อไหร่ก็เหมือนจะสนุกกับการหาเรื่องแกล้งให้หัวร้อนทุกครั้ง แต่กัดกันไปกัดกันมาไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่… จากคนที่โมเดลเคยภาวนาว่า “ขออย่าให้เจออีกเลย!” กลับกลายเป็นคนเดียวกันกับที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงที่สุดในรั้วมหาวิทยาลัย ก็ใครจะไปคิดล่ะว่า… หมัดแรกที่เธอฝากไว้บนหน้าเขา จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความรักที่ทำให้หัวใจทั้งคู่พองโตมากกว่าเดิม คิริว&โมเดล
“วันนั้นเธอด่าฉันว่าไร้สมอง วันนี้เธอกลับต้องมานอนอยู่ใต้ร่างผู้ชายอย่างฉัน” เพราะความฝันอยากเป็นนางแบบ ทำให้เธอหลงเชื่อโมเดลลิ่งเถื่อนและถูกส่งขึ้นเตียงของ “คริส” มาเฟียหนุ่มผู้โหดเหี้ยม เย็นชา และอันตรายที่สุดในวงการมืด ผู้ชายคนเดียวกับที่เธอเคยต่อปากต่อคำ เคยเหยียดเขาว่าเป็นแค่คนรวยไร้สมองในวันนั้น แต่วันนี้… เขากลับเป็นเจ้าของชีวิตเธอ “จำหน้าฉันได้ไหม?” น้ำเสียงทุ้มเย็นดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มเหี้ยม “คนไร้สมองที่เธอเคยด่าน่ะ กำลังจะเป็นเจ้าของร่างกายเธอคืนนี้” จากคำดูถูกเพียงครั้งเดียว กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการถูกย่ำยีทั้งร่างกายและหัวใจ สำหรับเขาเธอเป็นได้แค่ “ของบำเรอ” ผู้หญิงต่ำต้อยที่มีไว้ระบายอารมณ์บนเตียง ไม่ใช่คนที่จะได้รับความรักจากมาเฟียอย่างเขา แต่ยิ่งทำร้ายกลับยิ่งถอนตัวไม่ได้ และวันที่เธอเลือกเดินจากไป คนที่เคยบอกว่าไม่รักกลับเป็นฝ่ายคลั่งรัก จนพร้อมทำลายทุกอย่างเพื่อแย่งเธอคืนมา
"มึงเลิกเล่นพิเรนทร์จับไข่กูสักที! กูเป็นผู้ชายนะเว้ย!""ทำเป็นหวงไปได้ เล็กๆ แค่นั้นใครเค้าอยากดู""ถ้ามึงพูดแบบนี้ คืนนี้ก็เตรียมตัวเดินขาถ่างได้เลยเค้ก!"เมื่อเพื่อนสนิทสุดโก๊ะดันมีนิสัยชอบ 'สกินชิพ' แบบไม่เกรงใจฟ้าดิน แถมยังชอบแกล้ง 'จับเป้า' หน้าตาเฉยเพราะเห็นเขาเป็นแค่ตุ๊กตาหมีไร้เพศ! งานนี้ 'อชิ' หนุ่มวิศวะหน้าดุที่แอบรักเพื่อนมาเป็นสิบปี จะต้องท่องคาถา 'ยุบหนอพองหนอ' ไปอีกนานแค่ไหน? ในเมื่อความจริงแล้วลูกชายของเขามัน 'ตื่น' ทุกครั้งที่โดนสัมผัส!เตรียมพบกับจุดจบของคำว่า 'เพื่อนสนิท' เมื่อฟางเส้นสุดท้ายขาดผึง... คนแอบรักเพื่อนจึงขอประกาศกร้าวว่า "ชอบจับนักใช่ไหม วันนี้กูจะให้จับจนกว่าจะร้องขอชีวิตเลย!"
เพราะคืนนั้นเธอเมาและเผลอชวนหนุ่มที่ไหนก็ไม่รู้ไปนอนด้วย ตื่นขึ้นมาในวันถัดมาก็ไม่กล้าที่จะสู้หน้าเลยชิ่งหนีกลับห้องพร้อมด้วยสร้อยที่มีจี้รูป 'เกียร์' ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของคณะวิศวะห้อยอยู่ที่คอ แต่ใครที่ไหนจะใส่ให้นอกเสียจากหนุ่มคนที่เธอเผลอไปมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน เธอไม่รู้จักแม้แต่ชื่อเขา และวันหนึ่งห้องเช่าข้างๆ ที่ว่างนานเกือบปี กลับมีหนุ่มหล่อเข้ามาเช่าและมันจะบังเอิญไปไหมที่เป็น 'เขาคนนั้น' . . . . "คะ? คุณลูกค้าต้องการอะไรคะ" เภสัชกรสาวเอ่ยถามอีกครั้งเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเอาแต่อ้ำอึ้งอยู่อย่างนั้น สายตาที่อ่อนโยนและพร้อมจะให้คำปรึกษาของเภสัชสาวก็ทำคนตัวเล็กเอ่ยสิ่งที่อยากจะซื้อออกไปในที่สุด "คือว่าหนู...อยากได้ยาคุมฉุกเฉินน่ะค่ะ" . . . . 'เรียกว่า 'พี่' เพราะพี่แก่กว่าเธอ' อ่า... เป็นรุ่นพี่งั้นเหรอ 'อืออออ พี่ก็พี่ เราขอค้างห้องพี่ได้ไหม...' ตอนนี้เธอไม่สนว่าเขาจะอายุมากกว่า น้อยกว่า หรือเป็นรุ่นเพื่อน เธอแค่อยากหาใครบางคนมาซุกตัวนอนในคืนนี้ 'รู้ไหมว่าพี่เป็นใคร' เสียงทุ้มเอ่ยถามคนตัวเล็กอีกครั้ง ใบหน้าหล่อแสดงสีหน้าที่คนตัวเล็กอ่านไม่ออก แต่ใบหน้าหล่อๆ ของเขาเหมือนจะเคยเห็นที่ไหนมาก่อน เป็นเพราะความเมาเธอจึงไม่สามารถประมวลผลได้ว่าเคยเห็นหน้าเขาที่ไหนมาก่อน 'เราไม่รู้~... แต่อยากนอนด้วย... ได้ไหมแค่คืนเดียว...' คนตัวเล็กเอ่ยบอกเขาเสียงหวาน เพราะความเมาทำให้คนตัวเล็กเป็นได้ถึงขนาดนี้
"ความลับของเกียร์...คือเมียที่เป็นเพื่อนสนิท ขีดเส้นใต้หนาๆ ว่า "ห้ามล้ำเส้นสถานะ" คำก็เพื่อน สองคำก็เพื่อน... แต่เวลามันเมาหรือเหงา กลับเป็นกูทุกทีที่ต้องยอมให้มันกอด นอนเตียงเดียวกัน หรือแม้กระทั่งทำเรื่องที่ 'เกินกว่าเพื่อน' "วิน" เดือนคณะวิศวะสุดเย็นชา ประกาศกร้าวว่ากำลังตามจีบน้องปีหนึ่งคนดังของมหาลัย ใครๆ ก็คิดว่าเขาเป็นคนรักเดียวใจเดียว ละมุนละไม แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า ลับหลังสายตาคนอื่น... วินกลับขัง 'ไวน์' เพื่อนสนิทต่างคณะ (สถาปัตย์) ไว้ในสถานะลับๆ ที่ห้ามล้ำเส้น "ไวน์" ทั้งสวย ทั้งเก่ง เซ็กซี่ตัวแม่ชนิดที่หนุ่มๆ ทั้งวิศวะและสถาปัตย์ตามขายขนมจีบกันให้ควั่ก แต่หัวใจเจ้ากรรมดันล็อกมงไว้ที่เพื่อนสนิทใจร้ายคนเดียว ยอมอยู่ใต้เงา ยอมเป็นความลับของเกียร์ เพียงเพราะคำว่ารักคำเดียว แต่ความอดทนของคนเรามีจำกัด เมื่อวินเริ่มล้ำเส้น ขี้หวง ขี้หึงแบบไม่มีสิทธิ์ ในขณะที่ตัวเองก็ยังไม่ยอมปล่อยมือน้องปีหนึ่ง... ถึงเวลาที่ไวน์ต้องขีดเส้นใต้หนาๆ คืนบ้างแล้วว่า "ถ้าเป็นได้ทุกอย่างยกเว้นคนในใจ... งั้นหลังจากนี้ 'มึงกับกู' ก็ไม่ต้องเป็นเหี้ยอะไรกันอีกเลย!" "อย่าประชดกูไวน์... คืนนี้กูอยู่กับมึง"
กษิดิศแต่งงานเพราะธุรกิจ อันธิตาแต่งงานเพราะความรัก ปาริสาสัญญาว่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อทวงเขากลับคืน หนึ่งรัก สามหัวใจ ใครจะอยู่ ใครจะไป ในเมื่อสุดท้าย ‘ตัวจริง’ มีได้เพียงหนึ่งเดียว “หยุดดิ้นนะอัน! อย่าลืมว่าพี่มีสิทธิ์ในตัวเธอ” “ไม่!” หญิงสาวยังมีแก่ใจผงกศีรษะขึ้นมาเถียงและตั้งใจจะสู้จนถึงที่สุด ด้วยทิฐิและความน้อยใจ“พี่ดิศไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น ปล่อยอัน หยุดเอามือสกปรกน่ารังเกียจของพี่มาแตะอันได้แล้ว ถ้าอยากนักก็กลับไปหาคุณปาริสาซะ อย่ามายุ่งกับอัน!” “ฮึ! คำก็รังเกียจ สองคำก็รังเกียจ ทีกับไอ้ฝรั่งนั่นทำไมถึงยอมให้มันกอด หรืออยากนัก! ได้สิ พี่สนองให้ก็ได้ ไม่จำเป็นต้องไปยั่วมันหรอก แค่อันบอกพี่คำเดียวเดี๋ยวพี่จัดให้อย่างถึงใจเชียวละ!”