“ยกเลิกงานหมั้นซะใจ๋ อย่าทำให้เรื่องมันแย่ไปมากกว่านี้” “ต่อให้ต้องเลือกใหม่ ใจ๋ก็ยังจะเลือกพี่เสือ” ฉันมองหน้าคนตัวสูง ผู้ชายที่แอบรักมานานหลายปี “ฉันให้เธอเป็นได้มากที่สุดแค่น้องสาว ถ้าไม่อยากเป็น ก็มีอีกสถานะ สนใจไหม?” “สถานะอะไรคะ” “คนไม่รู้จัก” “……..” “ถ้ามั่นใจจะให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ก็อย่าว่าฉันใจร้าย”
ตัวแรงวิศวะ ล่ารักยัยมาเฟีย บทนำ "กรี๊ด!!กรี๊ด!!กรี๊ด!!" เสียงร้องเชียร์ดังลั่นไปทั่วท้องสนาม ในขณะที่ทีมฟุตบอลของคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำลังดวนแข้งกันอย่างเชือดเฉือน กับทีมจากคณะบริหาร หากแต่เสียงร้องเชียร์ไม่ได้มาจากการ ลุ้นผลฟุตบอลเสียทีเดียว ฉัตรฐิติวัฒน์ ธนาภัทรวรโชติ (ฉัด-ทิ-ติ-วัด ทะ-นา-พัด-วอ-ระ-โชด)[พี่ไดจิ ]วิศวะกรรมศาสตร์ปี4 หน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตร ความสูงราวๆ 185 ซม กำลังนำทีมจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ ดวลแข้งกันอย่างดุเดือดกับคณะบริหาร ท่ามกลางเสียงเชียร์อื้ออึงจากสาวๆทั้งในและต่างคณะ ที่หลงใหลในความหล่อและแสนจะเพอร์เฟคของกลุ่มพวกเขา ซึ่งมีกัปตันทีมคือพี่ไดจิ และกลุ่มเพื่อนรักอย่างสายธาร ซันเดย์ ภูภูมิ และปกป้อง จึงไม่แปลกที่จะมีเสียงเชียร์ที่ดังคับสนาม
เพราะแว่นตาที่หนาเตอะทำให้ \'เธอ\' ชอบถูกเรียกว่า \'เฉิ่ม\' บ่อย ๆ แต่ใครจะรู้ว่าเธอนี่แหละคือตัวแม่! เรื่องราวของนักเขียนรุ่นจิ๋วที่ได้มาเจอกับรุ่นพี่สุดห่ามอย่างเขา เพียงเห็นหน้าครั้งแรกเขาก็เรียกเธอว่า ‘เฉิ่ม’ ทันที
สำหรับเขาเธอก็แค่กันหมา แต่ไม้กันหมาอย่างเธอก็มีหัวใจ หัวใจที่รักคนเลว ๆ อย่างเขา"ปล่อยเราไปสักที""รอกูเบื่อมึงก่อนแล้วกัน แต่ตราบใดที่กูไม่เบื่อ มึงก็ไม่สิทธิ์ไปไหนทั้งนั้น""ราม" และ "ริน" ทั้งสองเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน รามมักจะใช้รินเป็นไม้กันหมา เพื่อหลอกผู้หญิงที่เขาเบื่อแล้วทิ้ง เบื้อหน้าอาจจะไม่มีอะไร แต่เบื้องหลังความสัมพันธ์ของทั้งคู่กลับโหดร้ายอย่างมาก รามมองรินเป็นเพียงแต่ที่รองรับอารมณ์และของเล่นชิ้นหนึ่งของเขาเท่านั้น"ถ้ากูไม่เบื่อ มึงก็อย่าหวังจะไปจากกู"
เมื่อสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างเขาและเธอเกิดขึ้นเพราะความเมา วาคิมรุ่นพี่หนุ่มหล่อจากคณะวิศวะกรรมศาสตร์ ผู้ที่ยังไม่เคยเข้าใจคำว่าความรัก กับอลิซสาวเฟรชชี่ปี1จากคณะสถาปัตย์ ที่ตกหลุมรักพี่วาคิมตั้งแต่แรกเจอ สัมพันธ์คืนเดียวพาเธอและเขาเตลิดไปไกล จนเริ่มก่อตัวเป็นความรัก แต่ใครจะไปคิดเมื่ออยู่ๆ เธอกับเขาต้องรู้จักกันในอีกสถานะ เธอคือหลานสาวภรรยาใหม่พ่อ จากรักสู่ความสับสนที่ยากจะคาดเดา รักของพี่วาคิมกับน้องอลิซจะจบแบบไหน มาลุ้นไปพร้อมกัน
เพราะคืนนั้นเธอเมาและเผลอชวนหนุ่มที่ไหนก็ไม่รู้ไปนอนด้วย ตื่นขึ้นมาในวันถัดมาก็ไม่กล้าที่จะสู้หน้าเลยชิ่งหนีกลับห้องพร้อมด้วยสร้อยที่มีจี้รูป 'เกียร์' ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของคณะวิศวะห้อยอยู่ที่คอ แต่ใครที่ไหนจะใส่ให้นอกเสียจากหนุ่มคนที่เธอเผลอไปมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน เธอไม่รู้จักแม้แต่ชื่อเขา และวันหนึ่งห้องเช่าข้างๆ ที่ว่างนานเกือบปี กลับมีหนุ่มหล่อเข้ามาเช่าและมันจะบังเอิญไปไหมที่เป็น 'เขาคนนั้น' . . . . "คะ? คุณลูกค้าต้องการอะไรคะ" เภสัชกรสาวเอ่ยถามอีกครั้งเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเอาแต่อ้ำอึ้งอยู่อย่างนั้น สายตาที่อ่อนโยนและพร้อมจะให้คำปรึกษาของเภสัชสาวก็ทำคนตัวเล็กเอ่ยสิ่งที่อยากจะซื้อออกไปในที่สุด "คือว่าหนู...อยากได้ยาคุมฉุกเฉินน่ะค่ะ" . . . . 'เรียกว่า 'พี่' เพราะพี่แก่กว่าเธอ' อ่า... เป็นรุ่นพี่งั้นเหรอ 'อืออออ พี่ก็พี่ เราขอค้างห้องพี่ได้ไหม...' ตอนนี้เธอไม่สนว่าเขาจะอายุมากกว่า น้อยกว่า หรือเป็นรุ่นเพื่อน เธอแค่อยากหาใครบางคนมาซุกตัวนอนในคืนนี้ 'รู้ไหมว่าพี่เป็นใคร' เสียงทุ้มเอ่ยถามคนตัวเล็กอีกครั้ง ใบหน้าหล่อแสดงสีหน้าที่คนตัวเล็กอ่านไม่ออก แต่ใบหน้าหล่อๆ ของเขาเหมือนจะเคยเห็นที่ไหนมาก่อน เป็นเพราะความเมาเธอจึงไม่สามารถประมวลผลได้ว่าเคยเห็นหน้าเขาที่ไหนมาก่อน 'เราไม่รู้~... แต่อยากนอนด้วย... ได้ไหมแค่คืนเดียว...' คนตัวเล็กเอ่ยบอกเขาเสียงหวาน เพราะความเมาทำให้คนตัวเล็กเป็นได้ถึงขนาดนี้
พราววรินทร์ วีระสกุล (พราว) อายุ 22 ปี นักศึกษาแพทย์ปี 4 ชีวิตเรียบง่ายของเด็กสาวผู้เติบโตมาในคฤหาสน์หลังใหญ่ ในฐานะผู้อาศัย ผู้คอยช่วยงานยาย หัวหน้าแม่บ้านของที่นี่ คือสิ่งที่เธอคุ้นเคยที่สุด นับตั้งแต่เธอสูญเสียพ่อแม่ไปในวัยเด็ก พราวก็เหลือเพียงยายเป็นที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียว แต่ค่ำคืนหนึ่งกลับทำลายความสงบทั้งหมดของเธอลง ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนาที่พราวไม่เคยคาดคิดว่าจะเกิดขึ้นกับ เขาเจ้านายคนใหม่ ผู้ชายที่ทั้งป่าเถื่อน ซาดิตและบ้ากามที่สุด ราชันย์ สกุลวงศ์ทวาทิพย์ (ราชันย์) อายุ 29 ปีมาเฟียผู้ครอบครองอำนาจมืดระดับเอเชีย ผู้ชายร่างสูงดุดัน นิสัยส่วนตัว หยาบคาย เย็นชา อำมหิต และขึ้นชื่อเรื่องความเร่าร้อนบนเตียง เขาไม่เคยสนใจความรัก ไม่เคยสนว่าใครเป็นใคร ตราบใดที่ถูกใจ เขาก็พร้อมจับกดให้จมเตียง แต่ทุกอย่างกลับสั่นคลอน เมื่อสายตาของราชันย์ ได้หยุดลงที่เด็กสาวเพียงคนเดียว ความคิดของมาเฟียที่ไม่เคยเชื่อในรัก กำลังจะเปลี่ยนไป และไม่มีใครรู้ว่าการเปลี่ยนนั้น จะอ่อนโยนลงหรือจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม
มาตาลดา คุณหนูทายาทร้านเพชร สาวสวยวัย 22 ปี ดีไซเนอร์เพชรฝีมือดี กำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่ในบริษัทเครื่องเพชรชื่อดัง เธอมีอนาคตที่สดใส และความรักที่เหมือนจะมั่นคง จนกระทั่งวันที่เธอจับได้ว่าแฟนหนุ่มซึ่งเป็นคุณหมอรูปหล่อ แอบนอกใจไปมีความสัมพันธ์กับเพื่อนสนิทของเธอเอง โลกของเธอพังลงอย่างกะทันหัน เหลือเพียงความเจ็บปวดที่อยากลืมให้เร็วที่สุดคืนนั้น เธอเดินเข้าสู่ผับหรูด้วยหัวใจแตกสลาย ผู้จัดการผับเห็นเธอนั่งซึมเลยเสนอหนุ่มตัวท็อปของร้านให้เธอในราคาเพียงคืนละ 6,000 บาท ซึ่งในความมึนชาและสิ้นหวัง มาตาลดาไม่รู้เลยว่าการตัดสินใจครั้งนั้นจะเปลี่ยนชะตาชีวิตของเธอไปตลอดกาลชายคนนั้นไม่ใช่เด็กของผับ แต่คือ ฌาลัลล์ เซอร์เลส หนุ่มหล่อวัย 28 ปี เจ้าของผับ และมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลที่ซ่อนตัวตนจากสายตาคนนอก เขาเห็นเธอครั้งแรกในสภาพหญิงสาวตัวเล็กบาง สวยหยาดเยิ้ม และบางอย่างในตัวเธอทำให้หัวใจที่เคยเย็นชาของเขาไหวสะท้าน ความเข้าใจผิดว่าเขาคือตัวท็อปของผับทำให้เธอกอดเขาแน่นจนไม่ยอมปล่อยในคืนนั้น เธอถูกดึงเข้าไปอยู่ในโลกของเขาอย่างไม่ทันรู้ตัว ความเมา ความอ่อนแอ และแรงปรารถนาที่โอบล้อมทำให้เธอตกเป็นของชายแปลกหน้าโดยไม่ทันระวังตัว และภายใต้เงามืดของอำนาจ เธอถูกพาไปเซ็นเอกสารสำคัญทันทีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เอกสารนั้นคือ ทะเบียนสมรสลับ ที่มีชื่อเธอและเขาอย่างถูกต้องตามกฎหมายมาตาลดาหนีจากเขา หวังว่าจะจบทุกอย่างไว้แค่คืนนั้น และกลับไปใช้ชีวิตในบริษัทตามเดิม แต่เมื่อเธอเดินเข้าที่ทำงานในวันรุ่งขึ้น CEO คนใหม่ของบริษัทก้าวเข้ามาในบริษัท และใบหน้าของเขาคือชายเมื่อคืน ฌาลัลล์ เชอร์เลส สามีลับของเธอ ผู้ชายที่ตั้งใจจะไม่ยอมปล่อยเธอไป เธอถูกเขาจองให้มาเป็นคุณนายเซอร์ ตั้งแต่คืนแรกที่เร้าร้อน
'โอปอ' หญิงสาวที่โผล่เข้ามาในไร่กาแฟของพ่อเลี้ยงคอปพร้อมกับชุดเจ้าสาวสวยสะพรั่ง เธอเพิ่งเรียนจบยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตแบบที่ชอบก็ถูกพ่อบังเกิดเกล้าเรียกตัวเพื่อมาเข้าพิธีแต่ง ทำให้เธอต้องพบเจอกับบางอย่าง จนต้องหนีสุดชีวิตเพื่อเอาตัวรอด 'คอปเตอร์' ทายาทมาเฟียตระกูลใหญ่ ผู้ไม่ชอบความวุ่นวายในเมืองหลวงใช้เงินก้อนโตคว่านซื้อที่ดินทำไร่กาแฟ เรื่องผู้หญิงสำหรับเขาแล้วก็แค่เครื่องสนองความใคร่ ไม่เคยคิดจริงจังกับใครเลยซักคน
"คุณเสกข์จะมีอะไรกับเจนนี่กี่ครั้ง แลกกับเงินสามแสนบาทคะ" "ไม่รู้" "อ้าว" เจนนี่ทำหน้างง ทำไมเขาถึงไม่รู้ล่ะ "อาจจะครั้ง หรือสองครั้ง ถ้าเธอทำให้ฉันพอใจ" "ละ...แล้ว ถ้าเจนนี่ทำให้คุณไม่พอใจล่ะคะ" "เรื่อย ๆ" "คะ?" เจนนี่ตกใจเมื่อได้ยินอย่างนั้น แบบนี้เธอก็ไม่รู้เลยสิ ว่าจะได้เลิกทำวันไหน แล้วถ้าหาก เธอทำให้เขาพอใจ แต่เขาโกหกว่าไม่พอใจ เธอไม่ต้องนอนกับเขาไปเรื่อย ๆ เลยเหรอ ทำหน้าบึ้งใส่อีกคน ทำไมคุณเสกข์ถึงเจ้าเล่ห์แบบนี้นะ! "ทำไม มองหน้ามีปัญหาเหรอ" ‘เรื่อยๆ’ ของเขา มันน่าข้องใจตรงไหน "ระบุวันเวลาให้เจนนี่หน่อยไม่ได้เหรอคะ" "ก็บอกแล้วไง ถ้าทำดี ก็ครั้ง หรือสองครั้ง" "แล้วถ้าเจนนี่ทำไม่ดีล่ะคะ" "ก็เรื่อย ๆ ไง" "คุณเสกข์อ่า" นี่เขาไม่เปลี่ยนใจจริงๆ เหรอ ใจร้ายจัง "ไม่คิดว่าจะเบื่อเจนนี่บ้างเหรอคะ" "เบื่อ แต่จ่ายไปตั้งสามแสน ฉันจะหลับหูหลับตาเอาก็แล้วกัน" .................. "ฮึก ไม่ไหว" เจนนี่ส่ายหัวไปมา เธอทนต่อไปไม่ไหวแล้ว มือพยายามหาที่จับ เพื่อจะกระเถิบตัวหนี ทว่าคุณเสกข์ กลับดึงสะโพกของเธอกลับคืนอยู่ดี "เจนนี่คนสวย จะคลานหนีไปไหนหืม"