ใครจะคิดว่าสาวน้อยที่เขาเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอม โตขึ้นมาจะทั้งสวยแถมยังร่านสวาทได้ถึงขนาดนี้! เขาพยายามห้ามความคิดอกุศลของตัวเองเอาไว้...แต่ว่าใครจะทนไหวกันล่ะ? _________________________________________________________ “เสียงอะไรน่ะ...” ลูกแพรพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะหมุนตัวไปตรงต้นเสียงทางด้านห้องน้ำ แล้วค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ แล้วเงี่ยหูฟังอย่างสงสัย “อ่าส์...ซี้ดดด หนูแพร...อูววว” เสียงครางแหบพร่าของทรงพลเล็ดลอดออกมาจากห้องน้ำ ทำให้คนที่กำลังยืนแอบฟังอยู่ถึงกับหน้าแดงเถือกไปหมด นี่มันอะไรกัน... “อึก...” หัวใจของลูกแพรเต้นถี่รัวกับสิ่งที่ตัวเองกำลังได้ยินอยู่ตอนนี้ เธอไม่ได้ใสซื่อถึงขนาดว่าไม่รู้ว่าตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่... คุณป๋าของเธอกำลังช่วยตัวเองอยู่ แถมยังครางชื่อของเธอเสียด้วย! “อ่าาาส์...หนูแพรจ๋า ซี้ดดด...อูยยย ดีจริงๆ เลยคนดี” ทรงพลยังคงตั้งหน้าตั้งตาชักลำเนื้อใหญ่ยักษ์ของตัวเองอย่างเมามัน ไม่ได้รับรู้เลยว่าเด็กสาวที่ตัวเองกำลังเก็บเอามาจินตนาการอยู่ตอนนี้กำลังแอบฟังเขาอยู่ใกล้ๆ นี่เอง ฟึ่บ!! ฟึ่บ!! ฟึ่บ!! ฟึ่บ!! “อูยยย...คุณป๋าจะแตกแล้ว ซี้ดดดด...คุณป๋าใกล้จะแตกแล้วคนดี ซี้ดดด...ใกล้แล้ว! ใกล้จะแตกแล้ว! ซี้ดดด โอ้วววววววว” ทรงพลตัวกระตุกปลดปล่อยสายธารน้ำกามพุ่งกระฉูดออกมาเลอะผนังห้องน้ำเต็มไปหมด เมื่อเสร็จสมอารมณ์ใคร่ไปแล้วเรียบร้อย เขาก็ชักลำเนื้อขึ้นสองอีกสองสามทีเพื่อรีดให้น้ำกามออกมาจนหมดทุกหยาดหยดแล้วล้างทำความสะอาด เปิดประตูออกมาข้างนอก “!!” “นะ...หนูแพร...” _________________________________________________________ เรื่องนี้นางเอกไม่ได้มีอะไรกันกับผู้ชายคนเดียวนะคะ เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 20 ปีขี้นไปค่ะ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านน้าา^^
หนึ่งคืนที่ผิดพลาด... ทำให้ชีวิตของ “แพรพลอย” พยาบาลสาวธรรมดา เปลี่ยนไปตลอดกาล เมื่อเธอเมาและเข้าห้องผิด ห้องที่มี “หมออิฐ” อายุรแพทย์หนุ่มผู้เคร่งขรึมรออยู่ เขาเข้าใจว่าเธอคือหญิงสาวที่เขานัดไว้ เธอไม่รู้เลยว่าเขาคือหมอหนุ่มจากโรงพยาบาลเดียวกัน จาก “ความเข้าใจผิด” กลายเป็น “โชคชะตา” ความสัมพันธ์ที่ไม่ควรเกิด กลับกลายเป็นสายใยที่ตัดไม่ขาด เมื่อทั้งคู่ต้องเผชิญหน้ากับความจริงและความเสียใจ
อวี๋ซิน หญิงสาวยุคใหม่ที่เคยมีชีวิตสุขสบายในเมืองใหญ่ เธอตื่นขึ้นมาอีกที กลับพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของหญิงสาวอีกคนในยุค 70 บ้านดินผนังแตกร้าว... เด็กฝาแฝดวัยสามขวบร้องไห้อย่างหิวโหย... และไม่มีข้าวสักเม็ดเหลืออยู่ในบ้าน ในยุคที่ความอดอยากคือความจริง การมีชีวิตอยู่ได้ในแต่ละวันคือการต่อสู้ แต่เมื่อเสียงประหลาดดังขึ้นในหัว [ระบบตลาดลับกำลังทำงาน แต้มเริ่มต้น 1000 แต้ม สามารถแลกเปลี่ยนทรัพยากรยุคใหม่กับสินค้าพื้นฐานได้] โชคชะตาของเธอก็เปลี่ยนไปในพริบตา จากหญิงยุคใหม่ที่เคยขายของออนไลน์มือทอง เธอต้องกลายเป็น "แม่เลี้ยงเดี่ยว" แห่งยุคอดอยาก ใช้แต้มในระบบแลกข้าว ไข่ และสิ่งจำเป็นเพื่อเลี้ยงลูกให้รอด พร้อมต้องปกปิดความลับจากสายตาเพื่อนบ้านที่ช่างสอดรู้ ทว่าเบื้องหลังชีวิตอันแร้นแค้นนั้น ยังมีปริศนาเงินเดือนของสามีทหารที่ส่งกลับบ้านแต่ไม่เคยถึงมือเธอ... เมื่อโชคชะตาพาให้มาเริ่มต้นใหม่ในโลกที่เต็มไปด้วยความลำบาก อวี๋ซินจะใช้หัวใจของแม่และระบบตลาดลับ สร้างชีวิตและอนาคตให้ลูกทั้งสองได้อย่างไร ไปเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะคะ ++++ แฟนตาซีย้อนยุค (Historical Fantasy) ดราม่าครอบครัว (Family Drama) ระบบ/เกมชีวิต (System/Survival) Slice of Life + Warm Family + แม่ลูก ผสมกลิ่นอายโรแมนซ์เบา ๆ
หลี่อิงเว่ยหย่าสามีเพิ่งสอบได้ตำแหน่งจอหงวน เสิ่นฟู่เฉินต้องการก้าวหน้าจึงแต่งงานกับบุตรีราชครูจางโดยที่อีกฝ่ายทูลขอพระราชทานสมรสให้ นางไม่ต้องการใช้สามีร่วมกับใคร จึงหย่าสามีแล้วเข้าสู่สนามรบเพื่อตามหาพี่ชายที่ไร้ข่าวคราว นางออกศึกร่วมกับอันอ๋องอย่างกล้าหาญ เคียงข้างกันจนเกิดเป็นความรักที่ต่างศักดิ์ นำไปสู่ตำแหน่งชายาอ๋องที่สตรีทั้งเมืองหลวงไม่เคยเอื้อมถึง
เมจิเป็นเพียงเด็กสาวยากจนที่ต้องทำงานพาร์ทไทม์หาเงินส่งเสียตนเองเรียน ครอบครัวมีปัญหาสารพัด แต่เธอโชคดีที่มีเพื่อนที่น่ารักอย่างนาราคอยช่วยเหลือ ทว่ากลับพ่วงมาด้วยพี่ชายฝาแฝดของเพื่อนสนิทที่ในที่สุดก็มอบ ‘สถานะใหม่’ ให้กับเธอในคืนหนึ่ง หลังจากวันนั้นชีวิตของเมจิก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
“มันไม่ใช่อย่างนั้นนะเธอต้องตั้งสติแล้วฟังฉัน เธอกำลังป่วยเธอโดนป้ายยามาแต่ซักพักมันจะดีขึ้นเข้าใจไหม” ผมพยายามอธิบายโดยการจับไหล่ให้พลอยนาราหันหน้ามาคุยกัน แต่เธอก็เหมือนจะฟังมั้งเอาแต่จ้องที่ปากของผมแล้วเลียรอบๆ ริมฝีปากตัวเอง เธอจะรู้ตัวบ้างไหมนะว่าการทำแบบนี้มันทำให้เธอเซ็กซี่ขนาดไหน “อาจารย์ไม่ได้รังเกียจพลอยใช่ไหมคะ” พลอยนาราพูดยิ้มๆ “ป่าว” ผมตอบตามความจริงๆ ที่ผลักเธอเมื่อกี้มันใช่เพราะผมรังเกียจแต่เพราะว่าผมกลัวใจตัวเองต่างหากกลัวจะอดใจไม่ไหวแล้วจะทำอะไรที่ไม่สมควรออกไป “งั้นอาจารย์จูบพลอยนะคะ” พลอยนาราพูดจบก็ยื่นหน้าเข้ามาจนผมต้องดันตัวเธอเอาไว้ “ไม่ได้ๆ” ผมยังคงดันเธออยู่อย่างนั้น จนเธอเริ่มร้องไห้อีกครั้ง “ฮื่อออ!!! เห็นไหมอาจารย์รังเกียจพลอยจริงๆ ด้วย ฮื่อออ” “อะๆ จูบก็จูบ แต่ต้องหยุดร้องไห้นะ”
เมื่อเจ้าของโรงเเรมสุดหรูอย่าง ชนก ต้องมาเจอกับ สาวสวยในคลับเเละรู้สึกถูกใจตั้งเเต่ครั้งเเรกเรื่องราวของคนทั้งสองที่บังเอิญเจอกันเเล้วยังบังเอิญอีกว่า เปรี้ยวหวาน คือเด็กที่กำลังจะมาฝึกงานที่โรงเเรมเขาอีก
ครั้งก่อน...เขาเคยเข้ามาในความผูกพัน ฝากบทเรียนครั้งยิ่งใหญ่ ไว้เป็นบาดแผลชีวิต เธอต้องใช้เวลาทั้งหมดที่มีเพื่อลบลืมทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่เลี้ยงลูกน้อยเพียงลำพัง ใครจะคิดว่าเมื่อหลายปีผ่านพ้นไป เขาจะกลับคืนมาอีกครั้ง ดั่งลมร้าวที่พัดหวน...
"พี่ขอเตือนไว้ก่อนนะยิ่งด่าพี่ยิ่งมีอารมณ์และเวลาพี่มีอารมณ์แป้งคงไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวัน" บัวสิรินต้องมาเป็นพยาบาลใช้ทุนในไร่ของย่าพระเอกหนึ่งปีแต่เธอดันเผลอไปกดถ่ายคลิปเสียวตอนที่เขากำลังป้อนกล้วยเด็กเลี้ยง จากนั้นมาชีวิตของบัวสิรินก็ไม่เคยสงบสุขอีกเลย
ฉันเมธาวี หรือ เมญ่า สาวสวยดาวมหาลัย ความสวย ความรวยไม่ต้องพูดถึงค่ะ แต่..แต่ สวยแล้วไงจนป่านนี้อายุจะเข้า 25ปีอีกไม่กี่สัปดาห์ ยังไม่มีแฟน ชีวิตมันเศร้า ยังเศร้าได้อีกเมื่อ..เมื่อ..ฉันเดินตกท่อ นกขี้ใส่หัว ตกส้นสูง ไปสปานวดตัว หมอนวดยังผสมเบคกิ้งโซดาแทนเกลือหิมาลัยเพราะดูผิด ความซวยต่างๆ วิ่งเข้ามาหาจนฉันตกใจ คุณนายปรานีหรือคุณแม่สุดที่รักของฉัน ผู้ไม่เคยเชื่อเรื่องดวงเพราะคุณนายเป็นภรรยานายฝรั่ง (พ่อฉันเป็นลูกครึ่งแต่หน้าตาออกไปทางฝรั่งมากกว่า) ทนไม่ได้ต้องพึ่งหมอดูก็คราวนี้ หมอดูที่คุณยายของฉันนับถือ “นังหนูคนนี้ต้องมีผัวก่อนเบญจเพสไม่งั้นจะตายโหง” แม่เจ้า...ไม่ใช่ไม่เชื่อค่ะ แต่จะหาผัวจากไหน ฉันจะไปหาผัวจากไหน เมญ่าไม่เคยมีแฟน เชิดใส่ผู้มาตลอดตั้งแต่จำความได้ แล้วผู้ชายสมัยนี้ไม่ได้หากันง่าย 50% มีเมียแล้ว 30%เป็นเกย์ เหลือ 20 % ก็ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ทางเลือกเดียวของฉัน “เอาเพื่อนกันทำผัวเนี่ยแหละ” ปุณกรณ์ หรือหมอปั้น เป็นเพื่อนสนิทของเมญ่า ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม เขาคนนี้แหละทางรอดทางเดียวของเมญ่า "เอาเพื่อนกันก็ยังดีกว่าเอากับใครไม่รู้จัก" คำปลอมใจของเมญ่าที่พูดกับตัวเอง