ในบ้านหลังเล็ก ๆ ของหมู่บ้านที่ร้านโชว์ห่วยเป็นจุดศูนย์กลางธิ (45) ชายวัยกลางคนที่ยังแข็งแรงและเปี่ยมไปด้วยตัณหา อยู่กินกับอาย (21) สาวน้อยสุดเซ็กซี่ เรือนร่างอวบอิ่ม ที่ใส่เสื้อสายเดี่ยวกับกางเกงยีนส์ขาสั้นทุกวันทำให้หนุ่ม ๆ ในหมู่บ้านแวะเวียนมาขายขนมจีบไม่ขาดสายส่วนโฟล์ค (18) ลูกติดของธืที่ฮอร์โมนกำลังพุ่งพล่านหลายคืนเขาต้องแอบยืนดูพ่อตอกกับเมียใหม่อย่างดุเดือด ผ่านรอยแยกประตูจนวันที่โอกาสที่เขาใฝ่ฝันก็มาถึงเมื่ออายเดินเข้ามาในห้องเขาด้วยสายตาที่ไม่ใช่ “แม่เลี้ยง” อีกต่อไปเนื้อเรื่องต้องห้าม“เมียพ่อให้ท่าเก่งขนาดนี้ มีหรือใครจะอดใจไหว”
ไม่เคยคิดเลยว่าวันนึงฉันจะมีความสัมพันธ์ที่เกินเลยกับสามีของพี่สาวตัวเองโดยไม่ตั้งใจ “ถึงคุณกับพี่ปีใหม่จะไม่ได้รักกัน แต่มันก็ไม่ได้แปลว่าหนูต้องยอมคุณนะคะ” “แล้วต้องทำยังไงถึงจะยอม” “คุณอย่าทำให้หนูลำบากใจเลยค่ะ…” ฉันก้มหน้าพูดเสียงแผ่ว เพราะกลัวว่าคุณเหนือจะเห็นความหวั่นไหวที่แสดงออกมาผ่านทางสายตา “ลำบากใจงั้นเหรอ” คุณเหนือกดเสียงต่ำถามทำเอาฉันรู้สึกเสียวสันหลังวาบ “ขอเหตุผลที่ฟังขึ้นสักข้อ” “สะ สัญญาก่อนสิคะ” “สัญญาอะไร” “สะ สัญญาว่าถ้าหนูพูดไปแล้วคุณจะไม่โกรธ” เสียงลมหายใจหนักๆ ถูกพ่นออกมา ก่อนที่เขาจะพยักหน้าอย่างขอไปที “ขะ ข้อแรกคุณคือสามีของพี่ปีใหม่…” “ฉันบอก…” “ถึงคุณและพี่ปีใหม่จะไม่ได้รักกัน แต่คุณและเธอก็คือสามีภรรยากันอยู่ดี” พูดไปก็รู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้นไป ไม่รู้ว่าหากพูดจบแล้วคุณเหนือจะฆ่าฉันหรือเปล่า “ละ และข้อสอง…หนูอยากมีครั้งแรกกับคนที่หนูรักเท่านั้น”
จากนักฆ่าสาวที่ถูกดึงวิญญาณออกจากร่าง สู่ร่างคุณหนูใหญ่ตระกูลหลี่ที่โดนบังคับให้แต่งงานกับตระกูลซูที่อยู่ห่างไกลถึงชิงเต่า เท่านั้นยังไม่พอการแต่งงานในครั้งนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเธอเลยสักนิด เพราะเป็นคำสัญญาที่เกี่ยวข้องกับเมิ่งเหลียนผู้เป็นแม่เลี้ยงกับตระกูลซูที่ทำสัญญากัน
เมื่อต้องย้อนอดีตกลับมาอยู่ในร่างของหญิงสาวอัปลักษณ์ ไร้ซึ่งความรักจากผู้เป็นสามี เป็นสตรีไร้ค่า ในเมื่อโชคชะตาเล่นตลกกับเธอ ปลายฟ้าคนนี้ จะเปลี่ยนชีวิตของสตรีนางนี้ให้ผู้คนโจษจันไปทั่วเมืองหลวงเอง เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอก็หย่ากับผู้เป็นสามีของสตรีนางนี้ทันที
เสียงประทัดและเสียงดนตรีมงคลดังอึกทึกกึกก้องไปทั่วทั้งจวนสกุลลู่ ขบวนสินสอดสีแดงสดถูกวางเรียงรายยาวเหยียด แขกเหรื่อมากมายต่างหลั่งไหลเข้ามาร่วมแสดงความยินดีกับสกุลลู่ ขุนนางเล็กๆในแถบชนบทที่กำลังจะเกี่ยวดองกับติ้งกั๋วกง ขุนนางใหญ่ผู้ทรงอำนาจแห่งราชสำนัก เสียงหัวเราะและคำสรรเสริญเยินยอดังระงมไปทั่วบริเวณ ทว่าท่ามกลางความปีติยินดีของคนทั้งจวน กลับมีเพียงผู้เดียวที่หน้าดำคร่ำเครียด..นั่นคือลู่เจินเจิน เจ้าสาวของงานในวันนี้นั่นเอง นางไม่ได้รู้สึกยินดีกับงานแต่งครั้งนี้เลยสักนิด ลู่เจินเจินพยายามปฏิเสธไปแล้ว ปฏิเสธไปนับครั้งไม่ถ้วน แต่ท่านย่ากลับไม่คิดจะยอมรับฟังคำคัดค้านนั้นเลย เหตุผลก็เพราะอีกฝ่ายคือตระกูลกู้ที่แสนยิ่งใหญ่ หากไม่ใช่เพราะสัญญาหมั้นหมายเก่าแก่ตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ มีหรือที่ตระกูลขุนนางปลายแถวอย่างพวกนางจะมีหน้ามีตาได้แต่งงานกับคนระดับนั้น "คุณหนูเจ้าคะ ให้บ่าวช่วยเปลี่ยนปิ่นปักผมนะเจ้าคะ จะได้ขยับตัวสะดวกขึ้น" ชุนเถา..สาวใช้คนสนิทเอ่ยพรางส่งปิ่นระย้าให้แม่นมหลี่ช่วยประดับลงบนเรือนผมของเจินเจิน มือเรียวของลู่เจินเจินภายใต้แขนเสื้อสีแดงมงคลกำเข้าหากันแน่น นางกำลังชั่งใจอย่างหนัก..หนีออกไปตอนนี้เลยดีไหมนะ ชีวิตหลังแต่งงานมันไม่ได้ต่างอะไรจากการกระโดดลงนรกเลยสักนิด ที่นางรู้ดีขนาดนี้ ก็เพราะเธอคือคนที่ทะลุมิติเข้ามาสวมร่างของลู่เจินเจินในนิยายที่ตัวเองเคยอ่านน่ะสิ ติ้งกั๋วกงกู้ฉางซือว่าที่สามีของนางคือตัวร้ายของเรื่อง เขาทั้งโหดเหี้ยม เจ้าเล่ห์ และที่สำคัญ..เขาไม่เคยสนใจลู่เจินเจินเลยแม้แต่นิดเดียว ในหัวใจของเขามีเพียงเจียงรั่วเวย นางเอกของเรื่องเท่านั้น เขาหลงรักนางเอกจนยอมทำเรื่องชั่วช้าสารพัดเพื่อแย่งชิงนางมาจากพระเอก ในเมื่อล่วงรู้ว่าหนทางข้างหน้ามีแต่ความทุกข์ตรมและจุดจบอันน่าอนาถ แล้วใครมันจะอยากก้าวเท้าเข้าจวนกั๋วกงกันเล่า แอ๊ด.. เสียงประตูห้องเปิดออกพร้อมกับร่างของหญิงชราที่เดินเข้ามา ท่านย่าโบกมือเบาๆเป็นเชิงสั่งให้สาวใช้และแม่นมออกไปให้หมด หญิงชราเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะยื่นมือที่เหี่ยวย่นตามกาลเวลามากอบกุมมือของหลานสาวสุดที่รักเอาไว้ "เจินเจิน..ย่ารู้ว่าการบังคับให้เจ้าแต่งงานปุบปับเช่นนี้คงทำให้เจ้าตกใจไม่น้อย" น้ำเสียงของท่านย่าสั่นเครือเล็กน้อย "แต่ถึงอย่างไรจวนตระกูลกู้ก็มีความเป็นอยู่ที่ดีกว่าที่นี่ อย่างน้อยก่อนที่ย่าจะตายจาก..ย่าก็อยากเห็นหลานแต่งงานออกไปเป็นฝั่งเป็นฝาเสียก่อน ย่าถึงจะตายตาหลับ" ลู่เจินเจินเงยหน้ามองผู้เป็นย่าก่อนจะทอดถอนใจออกมาเบาๆ เธอรู้ดีว่าหญิงชราผู้นี้ไม่ได้มีเจตนาร้ายเลย ตามเนื้อเรื่องเดิมในนิยาย อีกไม่กี่เดือนท่านย่าก็จะเสียชีวิตจากโรคร้าย และหลังจากนั้นจวนสกุลลู่ก็จะถึงคราวล่มสลาย เพราะท่านอารองของนางติดการพนันอย่างหนักจนถึงขั้นเอาจวนไปจำนำ..หากนางไม่แต่งงานออกไปในวันนี้ มีหวังคงถูกท่านอาขายเข้าซ่องโสเภณีเพื่อใช้หนี้พนันเป็นแน่ เมื่อหักลบกลบหนี้ดูแล้ว เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องแต่งงานออกไปตั้งหลักที่จวนนั้น แล้วค่อยหาทางเอาตัวรอดหนีไปทีหลัง "หลานทราบแล้วเจ้าค่ะท่านย่า" เจินเจินตอบรับเสียงแผ่ว หญิงชรายกยิ้มอย่างโล่งใจก่อนจะลูบผมหลานสาวด้วยความเอ็นดู เป็นเวลาเดียวกันกับที่เสียงกลองด้านนอกดังขึ้น เป็นสัญญาณว่าขบวนของเจ้าบ่าวมารับตัวเจ้าสาวแล้ว ผ้าคลุมหน้าสีแดงสดถูกทิ้งตัวลงมาปิดบังใบหน้างดงาม "ไม่เป็นไรนะเจ้าคะคุณหนู บ่าวจะอยู่ข้างๆคุณหนูเสมอ" ชุนเถากระซิบเบาๆ คำกล่าวนั้นทำให้ลู่เจินเจินลอบยิ้มออกมาได้บ้าง อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้ เมื่อเดินออกมาถึงหน้าจวน ผู้ที่นั่งสง่างามอยู่บนหลังม้าตัวใหญ่กลับไม่ใช่กู้ฉางซือ แต่เป็น อ้านซู่องครักษ์คนสนิทของเขาแทน "เรียนคุณหนูลู่ ท่านกั๋วกงร่างกายไม่ค่อยสู้ดีนัก จึงให้ข้าน้อยมารับเจ้าสาวแทนขอรับ" อ้านซู่กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ลู่เจินเจินภายใต้ผ้าคลุมหน้าแค่นหัวเราะในใจ ป่วยงั้นรึ ดูก็รู้ว่าเขาไม่คิดจะยินดียอมรับนางเป็นฮูหยินต่างหาก! แต่ช่างเถิด..ในเมื่อเรื่องราวเดินทางมาถึงขั้นนี้แล้ว นางก็ต้องแต่งเข้าจวนกั๋วกงอยู่ดี ร่างบางก้าวขึ้นไปนั่งในเกี้ยวเจ้าสาวอย่างว่าง่าย ก่อนที่ขบวนสีแดงยาวเหยียดจะมุ่งหน้าสู่จวนติ้งกั๋วกง พิธีกราบไหว้ฟ้าดินเริ่มต้นขึ้น..และแน่นอนว่านางไม่เห็นแม้แต่เงาของว่าที่สามี มีเพียงฮูหยินผู้เฒ่ากู้เท่านั้นที่ยื่นมือมากุมมือนางไว้ พร้อมกับกล่าวคำอวยพรด้วยรอยยิ้มที่ดูอบอุ่น เมื่อสิ้นสุดพิธีการอันน่าอึดอัด ลู่เจินเจินก็ถูกส่งตัวเข้ามาในห้องหอทันที เมื่อประตูห้องหอปิดลงและเหลือเพียงเธอกับสาวใช้ เจินเจินก็ไม่รอช้า นางยกมือขึ้นดึงผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออกโยนทิ้งไปด้านข้างทันที "ชุนเถาช่วยข้าเอาเครื่องประดับบนศีรษะพวกนี้ออกหน่อยสิ ข้าหนักจนคอจะหักอยู่แล้ว อยากจะนอนเต็มแก่" ชุนเถารีบถลันเข้ามาช่วยปลดปิ่นทองคำและมงกุฎไข่มุกออกด้วยความตกใจ "คะ..คุณหนู จะไม่รอให้ท่านกั๋วกงเข้ามาก่อนหรือเจ้าคะ" "เขาไม่มาหรอก งานแต่งนี้เขาเองก็ไม่ได้เต็มใจนัก..เขาจะมาทำไม" เจินเจินตอบอย่างไม่ใส่ใจ ชุนเถาเงียบไปพักหนึ่งเมื่อเห็นท่าทีเฉยเมยของคุณหนู ก่อนจะค้อมตัวลง "เช่นนั้น..บ่าวขอตัวไปจัดเตรียมน้ำอุ่นในอ่างให้คุณหนูอาบน้ำก่อนนะเจ้าคะ" เมื่ออยู่คนเดียว ลู่เจินเจินก็จัดการถอดเสื้อคลุมตัวนอกที่ปักดิ้นทองอย่างประณีตออก นางเดินทางรอนแรมมาทั้งวันแถมยังต้องทนหนักหัวมาตั้งแต่เช้า ตอนนี้อยากจะรีบทิ้งตัวลงนอนเต็มแก่ เพราะพรุ่งนี้คงมีเรื่องวุ่นวายในจวนรอให้รับมืออีกเพียบ นางเดินไปที่โต๊ะกลางห้อง รินสุรามงคลดื่มรวดเดียวหมดจอก ซ้ำยังหยิบขนมมงคลเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆอย่างไม่คิดจะเหลือรอเจ้าบ่าว หลังจากอิ่มหนำสำราญแล้ว นางจึงเดินเข้าไปหลังฉากกั้นในห้องอาบน้ำ ถอดชุดที่เหลือออกจนหมด แล้วก้าวลงไปแช่ในอ่างน้ำอุ่นจัดที่โรยด้วยกลิ่นหอมของกลีบกุหลาบ ความเหนื่อยล้าคลายลงไปเปลาะหนึ่ง "ชุนเถา..ข้าอยากดื่มสุราอีกหน่อย ไปเอามาเพิ่มให้ข้าที" นางตะโกนบอกสาวใช้ ชุนเถาที่ยืนอยู่หน้าฉากกั้นรับคำเบาๆ ก่อนจะเร่ง
คืนหนึ่งที่ร้อนแรงกับชายนิรนาม ทำให้ ‘มีนา’ นักศึกษาแพทย์สาวบริสุทธิ์ ติดใจรสชาติแห่งความสุขจนลืมไม่ลง เธอแอบซื้อของเล่นช่วยตัวเอง แต่ไม่มีอะไรเทียบได้กับคืนนั้น…แต่ใครจะรู้ว่า ผู้ชายคนนั้นคือ ‘ธาดา’ อาจารย์หมอสุดเย็นชาที่กำลังยืนสอนเธออยู่!เขา ผู้ชายนิ่งๆ ที่ไม่เคยสานต่อกับใคร แต่กับเธอ… เขาติดใจความสดใหม่จนถ่ายคลิปแบล็กเมล์ เพื่อครอบครองเธอให้อยู่ใกล้ชิดความลับต้องห้าม ความปรารถนาที่พลุ่งพล่าน และความสัมพันธ์อันตราย กำลังจะเริ่มต้นขึ้น!
รสาจำใจแต่งงานเพื่อชดใช้หนี้สินให้กับครอบครัว ทว่าเขากลับมองว่าเธอเห็นแก่เงิน คืนวันเข้าหอหล่อนช่างเป็นภรรยาที่น่าเกลียดชัง...แต่หลังจากคืนแห่งพรหมจรรย์ผ่านผัน...หล่อนกลับกลายเป็นภรรยาแสนพยศ...ของพ่อเลี้ยงสิงห์
ผู้ชายที่เธอขึ้นเตียงด้วยเมื่อคืน เช้าวันถัดมา…เขากลายมาเป็นอาจารย์ของเธอ ทั้งสองเจอกันที่แอปหาคู่ยอดนิยม โดยเป้าหมายแค่หาเพื่อนแก้เหงาชั่วคราว 'กำลังมองหาความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด' และโลกก็เหวี่ยงพวกเขามาเจอกัน ทุกอย่างควรจะจบลงที่คืนนั้น แต่โลกมันช่างแคบสำหรับพวกเขาสองคน เช้าวันต่อมาในคลาสแรกของวัน เขากลายมาเป็นอาจารย์ของเธอ และจุดเริ่มต้นของสัมพันธ์ลับ ๆ ในห้องพักอาจารย์ก็ได้เริ่มขึ้น
มือเรียวสวยเผลอลูบหน้าท้องเบาๆ เพราะตอนนี้มีก้อนหัวใจเล็กๆ ซ่อนอยู่อย่างเจียมตัวในท้องแบนราบของเธอ ความลับนี้คงมีเพียงเธอคนเดียวที่รู้! ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอเขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าคืนที่เขาเมามายพร่ำเพ้อถึงแฟนเก่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา
หลินเหมยอินสิ้นลมหายใจไปแล้วหลายปียืนมองพวกคนชั่วรังแกบุตรทั้งสองของตัวเองด้วยความแค้น ไม่ว่าจะเกิดกี่ภพกี่ชาติ นางก็ต้องแก้แค้นพวกมันให้ได้ ให้สาสมกับสิ่งที่พวกมันทำกับบุตรชาย บุตรสาวของนาง เพราะดวงจิตวิญญาณของนางเต็มไปด้วยความอาฆาตพยาบาทจนถึงขีดสุด บวกกับคำอ้อนวอนที่นางอ้อนวอนต่อสวรรค์ในทุกคืนวัน ในที่สุดคำขอร้องของนางก็เป็นจริง สวรรค์เมตตานางให้นางย้อนกลับไปแก้ไขอดีตของตัวเองอีกครั้ง ในชาติก่อนนางเป็นเพียงสตรีที่อ่อนแอ ปล่อยให้คนชั่วมันรังแกจนสิ้นลมหายใจ เมื่อสวรรค์ให้โอกาสนางได้ย้อนอดีตกลับมาแก้ไขเรื่องราวในอดีตอีกครั้ง ชาตินี้นางจะไม่เป็นสตรีอ่อนแออย่างชาติที่แล้ว และจะทวงแค้นกับพวกมันทุกคน