ผึ้งน้อย....
เช้าวันต่อมา...
ฉันกดอัพรูปของตัวเองใน ไอจีเสร็จก็นั่งตอบคอมเม้นท์เพื่อนๆไป ตอนนี้ฉันอยู่ในรถของสามีสุดหล่อเฮียผานั้นเอง เขาจะส่งฉันตรงลานจอดผู้บริหารแล้วให้ฉันวิ่งๆไปเอง ฉันหละเซงจะขับมาเองก็ไม่ยอม
"เด็กซนของเฮีย เย็นนี้เลิกงานสี่โมงเย็นมารอเฮียที่หน้าประตูนะ"
"ไม่กลัวใครเห็นเหรอคะ"
"ลานจอดผู้บริหารไม่มีพนักงานได้เข้ามาหรอก หนูไม่ต้องห่วงไปไม่มีใครเห็นแน่นอน อ่อ กลางวันหละหนูจะทานอะไรให้เฮียสั่งให้มั้ย"
ฉันมองเขาอย่างงงๆ สั่งทำไมก็ที่นี่มีร้านกับข้าวขายไม่ใช่ไง
"ไหนบอกมีห้องอาหารไงคะ"
"เออจริงด้วยแหะ งั้นสุดสวยของเฮียทานตรงนั้นแหละ เดี๋ยวเฮียไปนั่งด้วย"
ฉันยื่นมือไปบีบจมูกเขาจนเขาร้องครางออกมา
"โอ๊ยยยย เจ็บคร้าบบบ"
"นี่แน่!! สม จะมานั่งด้วยได้ยังไงกันคะ คนเยอะแยะจะทำอะไรเกินหน้าเกินตาคนอื่นได้ยังไง อีกอย่างไม่ใช่หนูที่ฝึกงานคนเดียว คนอื่นอีกสามคนก็มี ถ้าเขารู้ว่าป
