SAMPUNG minuto– sampung minuto ang lumipas at wala akong natatanggap na message galing kay Kane na ikinakunot ng noo ko.
“Nasaan na ba ang lalaki na ‘yon?” usal ko sabay tingin sa gawi ng gate kung saan napasok ang mga kotse. “Sasapakin ko talaga ang lalaki na yon kapag iniwan niya ako dito!” bulaslas ko ulit dahil sa inis.
Lumipas pa ang halos limang minuto, muli kong kinuha ang cellphone ko at muling nagtipa ng message.
“Hoy! Nasaan ka na? Hindi man lang magmessage kung nauna na o kung buhay pa e! Kakainis ka kamo!”
Muli kong inilagay sa bulsa ko ang cellphone ko at muling tumingin sa gawi ng gate. Bawat kotseng dumadaan sa harap ko ay tinitignan ko dahil baka si Kane yon.
Lumipas ang tatlong minuto– nakayuko na ako at ramdam ko na ang inis na bumabalot sa katawan ko nang may isang
