EP : 60

2950 คำ

“แล้วเพราะอะไรวะเหตุผลหลักๆ” “ก็...ซ้อทำให้เฮียเลิกสำส่อนได้ อีกอย่างรู้ไหมเฮียว่าแม่โล่งใจมาก...” “โล่งใจเรื่องอะไร” “ก็โล่งใจที่...ไม่ต้องไปเผาลูกชายคนโตแล้วโดนคนนินทาว่าลูกชายแม่กับป๊าตายเพราะเอดส์แดกแล้วไง” ...ไอ้สัส! อันนี้ตอแหลหลอกด่ากูชัวร์! “เดี๋ยวมานะไอ้น้องรัก” “อ้าวจะไปไหนเฮีย” ไอ้ห่าคูเปอร์รีบถามผมหน้าตามันดูไม่สบอารมณ์ที่กวนส้นตีนผมแล้วผมไม่หัวร้อนอย่างที่มันต้องการ “ไป...รวมยอดเงินที่มึงติดหนี้กู” “โธ่เฮียผมแค่ล้อเล่นเองเฮียจ๋า เฮียเตอร์สุดหล่อของไอ้เปอร์นั่งลงก่อนครับ” หึๆๆ ไอ้ตอแหลพอกูลุกขึ้นแล้วบอกแค่นั้นก็รีบเกาะขากูแล้ว กะล่อนได้โล่ แถมยังทำหน้าใสๆ ได้เหี้ยสุดตีน “เอาไง จะกวนตีนกูต่อไหม?” “เปอร์แค่หยอกเฮียเตอร์เอง น้องชายที่ไหนมันจะกวนตีนพี่ชาย” มันยังกอดขาผมไว้แล้วเงยหน้ามองผมตาแป๋ว กูไม่ถือครับที่น้องชายจะอ้อนพี่ชาย แต่ควรอายุห่างกันหลายปีหน่อยเกือบ 1 รอบเลยก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม