Kiss Me, Engineer ✅ [COMPLETED]

CHAPTER 7

"Why are you here?"

Maski ako ay nagulat ng makita si Sylvan sa labas ng apartment ko. He looked at us with his cold stare that make me shiver. Tumikhim siya at binigay sa akin ang isang brown envelope.

"Hindi ko tatanggapin ang resignation letter mo without any valid reason," He said.

"Without valid reason? Hindi pa ba sapat iyong ginwa mong pagpilit? Hindi pa ba sapat iyong mga sakit?" Nilamukos ko ang papel at itinapon sa kanyang mukha. Pinilit kong huwag umiyak pero bumagsak agad ang mga luha ko.

"I will give you money, if that's what you want." I was just going to slap him pero nauna na si Kenjiro. He punch Sylvan, again.

"Putangina ka ba?! If she wanted money, she would just go to a bar and f**k different old d***s!" I saw how Kenjiro gritted his teeth while looking at Sylvan.

Tila may kung anong bato ang tumama sa kaniya. Nakita ko kung paano bumalatay sa kaniya ang pagsisisi. Hindi na siya nagsalita pa at umalis nasa harapan namin.

"Shh. I'm here. Always here. I love you." Kenjiro whispered then assist me to stand up.

"Thank you, Kenjiro." I whispered.

The days and weeks had passed and my daily routine was just watching movies at my apartment and going to Zeiv for my therapies. After those weeks had passed, masasabi kong tuluyan ko ng naiwan ang nakaraan. Kahit na isipin ko pa ang pait at mga hirap nang napagdaanan ko noon ay nakakaya ko ng i-handle ngayon. All thanks to Zeiv and Kenjiro.

Napag-isipan ko na rin na magtrabaho na dahil kailangan ko na rin na magpadala sa magulang ko. Naubos na rin siguro ang padala ko noong nakaraang buwan. Bumuntong-hininga ako at kinakabahan na idinial ang number ni Kuenzier. Binigay kasi ni Kenjiro ang number niya sa akin para daw kung maisipan ko nang bumalik sa pagtatrabaho ay agad kong matawagan si Kuenzier.

"Hello? This is Kuenzier Adecer, Who's this?" Bungad niya sa kabilang linya. Pinigilan ko ang tawa ko dahil sa pagiging pormal niya magsalita.

"Kenzier, buntis ako! Panagutan mo ako! Hayop ka!" Iniba ko ang aking boses at nagdrama. Natahimik ang kabilang linya.

"Nabuntis? Bakit? Si Celestine ka ba?" Sagot niya. I was shocken by a bit pero humagalpak ako ng tawa.

"S-Sav?" He stopped and I heard him cleared his throat. "W-what do you need?"

"Celestine? Hmmm. Yung babaeng estudyante mo? Yung crush mo pero di ka crush? Iyak ka na." I laugh and I heard him curse. Masarap asarin si Kuenzier dahil pumapatol siya nang pang-aasar. He also win in the end, ewan ko kung bakit.

"Ikaw nga hindi mahal, pinakielaman ko ba?" He roared a laugh. Napasimangot naman ako at umisip pa ng ibang pang-asar.

"Ikaw nga gustong buntisin si Celestine pero hindi ba may boyfriend? Tapos parang hindi ka naman yata gusto." Kahit sa telepono lang ay alam na alam ko na ang reaksyon ni Kuenzier tuwing babanggitin ko ang label nilang dalawa ni Tine.

I met Tine when Kuenzier introduce me to her. I can say that she's beautiful and nice. May pagkakalog din siya kaya mabilis ko siyang nakasundo. Tuwing tinititigan ko si Kuenzier, masasabi kong malaki ang pagkagusto niya kay Tine. Masyadong halata pero parang wala talaga eh.

"Ikaw nga mahal mo pero may asawa. Mahal mo pero may Sydney na siya. Sa sobrang pagmamahal mo, muntik kang mabaliw." Sigaw niya sa kabilang linya. Kung noong nakaraang mga araw ay iniiyakan ko iyon ngayon ay tinatawanan ko nalang. I can't say that I already moved on because there's a part in my heart that still wants him. Still waiting for a chance to be love by him.

"Ito na nga. I wanted to know if my position pa ba sa kompanya mo." I change the topic dahil baka masakal pa ako ni Kuenzier kapag itinuloy ko pa ang pang-aasar sa kaniya tungkol kay Celestine.

"Yes. As my secretary. As you see, ako palagi ang sumasagot ng tawag and I need someone to work for that." Pormal niyang sagot. I was startled by a bit. Masyado agad mataas ang posisyon ko kahit kakasimula ko palang sa kompanya niya.

"But it's s-"

"That's the only choice. If you want it, come to my office tomorrow morning. If you don't and you're hesitating, then don't. I'm not forcing you. Bye." He ended the call and leave me with two choices; Accept it or not. Nabalik ako sa reyalidad ng mag-ring ang telepono ko. It was from William. I was taken aback because since I left my province, ngayon lang siya tumawag.

"Hello? Will? How are you?" Bungad ko. Narinig ko ang pagbuntong-hininga niya sa kabilang linya at sinundan nito ang sunod-sunod na sermon. Halos hindi ko na maintindihan ang iba dahil sa sobrang bilis niyang magsalita.

"Nandito na ako sa Manila. Pwede bang makitira muna sa apartment mo?" Iyon lang ang naintindihan ko sa lahat ng sinabi niya. Inisip kong mabuti ang request niya. Kung dito siya makikituloy ay hindi na masyadong mahal ang babayaran ko. Tig-kalahati kami sa pa, ilaw at tubig. Not bad.

"Okay." I agreed and texted him the address. Nag-usap pa kami ng mga bagay na namiss namin sa isa't-isa. I've felt happiness when we talked. Atleast, may nadagdag na naman na kaibigan ko dito sa Manila. Sinabi din niya na natanggap na siya sa kompanya na inaplyan niya. Hindi naman imposible iyon. He's indeed one of the best engineers in Cebu.

SINIPAT ko ang sarili sa harap ng salamin. Kagabi ay hindi ako nakatulog dahil sa pag-iisip kung papayag ba ako na maging sekretarya ni Kuenzier. Sa huli ay hinayaan kong pumayag ang sarili ko. Parang tanga lang. Inayos ko ng kaunti ang buhok ko and tie it in a messy bun. I also wear light make up to highlight the features on my face. I wear a corporate attire para hindi mag-over dress.

Bumuntong-hininga ako at kinuha ang sling bag ko. I was just going outside when I heard the doors open. Sisiaw na sana ako pero agad kong nakilala kung sino iyon.

"Will!" I shouted and then I jump to hug him. I missed him.

"Puta, Sav. Nasan na iyong Maria clara na ugali mo?" Tawa niya. I slightly punched his stomach but he just laugh. Sinuyod niya ng tingin ang kabuohan ko at nagtataka na tumingin sa akin. "Saan punta mo? Bihis na bihis, ah?"

"Mag-aaply kasi ako. Sige na! Baka matraffic pa! Bye!" I bid a goodbye to him and run. Pumara ako ng taxi at nagpahatid sa kumpanya ni Kuenzier. Ilang minuto ang itinagal ng byahe dahil matraffic sa daan. Haggard ako nang makarating sa kumpanya ni Kuenzier. I fixed myself before smiling at the guard. Tinanguan niya lang ako at binalik ang tingin sa dyaryo na binabasa. Nakita ko pa ang hubad na katawan ng isang babae and I could say he was reading the r-18 stories inside the newspaper.

Pumasok nalang ako at hindi na piangkaabalahan na patulan pa. Nakuha ko ang atensyon ng iba pagkapasok ko. Malamang, nagmukha akong trespassing, eh.

"Miss, Saan dito yung opisina ni Kuenzier?" Tanong ko sa isang babae na nadaanan ko. She pointed herself so I nodded. Ngumiti siya ng maliit at tila nagulat parin sa aking pagtatanong.

"Sa 4th floor po." Mahinhin ang boses niyang pagkasabi. Nagpasalamat naman ako at tinungo ang elevator. Magsasara na sana ito pero pinigilan ng ibang kalalakihan ang pagsara nang makita na papasok ako. I smiled sweetly and then push the 4th floor button.

"Mag-aaply ka miss? Anong posisyon?" Lakas loob na tanong ng isang lalaki. Wari ko ay trainee lang siya dito dahil narin sa name plate sa polo niya.

"Yeah. As secretary," I answered and then smile.

"Secretary? Bagay naman sa kanya. Maganda naman siya, eh." Narinig ko ang bulungan nila pero isinawalang-bahala ko nalang iyon. Hinintay ko na mapunta sa 4th floor ang elevator pero tila sobrang bagal ng usad nito. My phone vibrated and it was Kuenzier.

Kuenzier:

Not coming? Fine. Ibibigay ko nalang sa iba.

I was shocked by a bit at ngali-ngali na nagtipa sa cellphone ko. Kulang nalang ay basagin ko ang screen dahil sa diin ng pagkapindot ko.

Ako:

Puta ka w/ respect. Natraffic sa elevator. Tangina mo. Isa pa, tangina mo.

Isinara ko ang telepono ko at inilagay sa sling bag ko. Sakto pa ay bumukas ang elevator. The trainee's bid their goodbye to me so I also bid a goodbye. Tuloy-tuloy lang ako na pumasok sa loob dahil wala namang pumigil sa akin. Walang guard o bantay man lang.

"Tangina nito. Nagmamadali. May lakad?" Irap ko pero parang wala siyang narinig at tutok sa pinapanood na kung ano sa laptop niya. Humakbang ako upang makichismis kung ano ang pinapanood niya.

"Putangina mo talaga, Kuenzier!" Lumagapak ang aking kamao sa kaniyang ulo. Narinig ko pa ang malutong niyang mura at tiningnan ako nang masama. Gulat niyang isinara ang laptop kahit na alam niyang nakita ko na yon. I glared at him that made him chuckled. He was watching porn.

"Sit." Utos niya.

"Tangina mo, Hindi ako aso." I fired back but I sit down. Malaki din ang opisina niya at halos kulay pink ang lahat ng kagamitan. "Bakla ka ba? Bakit pink?"

"Celestine likes pink," he said and shrugged.

"Corny mo. Hindi mo pa kasi ligawan, torpe amputa." He glared at me so I act like I was ziping my mouth. I was quiet but deep inside I wanted to laugh. Mapapakanta ka nalang talaga ng 'Lintik na pag-ibig.'

"So, I was saying you will be my secretary. Hindi ka naman ganon katanga para hindi malaman ang ginagawa ng secretary, diba? Ayy, tanga ka pala noong nakilala mo siya." I glared at him but he just roared a laugh. "Hindi ko kayang lumitaw, ikaw ay sinasaktan ngunit pongaka mo'y walang iwasan."

"Tangina mo. Mali lyrics mo."

"Pero alam mo ba kung paano maging secretary?" He asked. I nodded. "Then, Strip."

Gulat akong tumingin sa kanya. "Puta?"

"Hubad. Bobo nito."

"Tangina mo ba? Kalokohan yan Kuenzier?"

"Diba yung mga secretary, inapaligaya yung boss nila? Now, hub-"

"Susumbong kita kay Celestine," I warned. Nakita ko ang panlalaki ng mata niya bago binigay sa akin ang isang kontrata. I signed it without actually reading the paper. Sinabi niya rin kung saan ang magiging lamesa ko. It's outside his office para daw kung may papasok ay maalarma ko siya agad. Binigyan niya rin ako ng computer at mga listahan ng meetings niya. I must say na mahirap ang maging secretarya niya. Pero bawi naman sa sahod.

"Sav?!" Banggit ng isang pamilyar na tinig. I looked who it was and I saw William. Gulat siyang nakatingin sa akin bago bumaba ang tingin niya sa lamesa ko. May nakalagay na kasi doon na 'secretary'.

"Dito ka magtatrabaho?" He asked so I nodded.

"Bakit ka nga pala nandito sa opisina ni Kuenzier?" I asked and he just give me a look that telling me that they have a work to be done. Tumayo ako at naunang pumasok sa opisina ni Kuenzier. Kinakagat niya nalang yung ballpen na hawak niya at nakatulala sa kisame. Agad siyang umayos ng upo nang makita ako na pumasok.

"Nandiyan po sa labas si William," I announce.

Tumaas ang isa niyang kilay at nangunot ang noo habang nakatingin sa akin. "First name basis? Magkakilala kayo?"

"We're friends." I saw that his not convinced for what I've said but I shrugged my shoulders. Sinungaw ko ang aking ulo sa pinto at sinenyasan siya na pumasok na.

"Good morning, Sir Adecer." Bati ni Will.

Tumango si Kuenzier. "Two."

I left his office dahil mukhang mahaba ang kanilang pag-uusapan. I sighed at tiningnan ang schedule ni Kuenzier sa computer.

-Meeting w/ Anderson.

-Meeting w/ team juts.

-Lunch

Team juts? Bwiset na group name yan. May ilang minuto pa bago matapos ang meeting nila Will at Kuenzier, kaya umidlip muna ako.

Na sana hindi ko nalang ginawa.