ตอนที่ 41 : ความทรงจำหายไป
ทันทีที่ได้คำตอบจากคนตัวเล็ก โรมันถึงกับหน้าเสียและตัวชาไปต่อไม่ถูก เขามองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตคู่นั้นบ่งบอกว่าเธอไม่ได้โกหก แววตาเรียบนิ่งไม่มีความรู้สึกอะไรกับเขาเลยด้วยซ้ำ
ทุกคนที่ยืนอยู่ในห้องนั้นถึงกับเลิ่กลั่กเมื่อปฏิกิริยาของพริกหวานไม่เหมือนเดิม
“ตอนนี้จำอะไรได้บ้างครับ เอาที่ตอนนี้นึกออก”
“เรากำลังรับน้อง พริกมีพี่รหัสชื่อพี่นักรบ พริกกำลังเอาของขวัญไปให้” พริกหวานพูดออกมาเป็นประโยคสั้นๆ ยังคงพูดเชื่องช้าเพราะด้วยฤทธิ์ยาและร่างกายที่หลับไปหลายวัน
นักรบมองหน้าพริกหวานและหันมองหน้าชายหนุ่มร่างสูง
“นั่นแปลว่าพริกหวานจำได้แค่ช่วงที่เข้ามาเรียนมหา’ลัยใหม่ๆ” นักรบพูดขึ้น
“เธอจำโทรศัพท์เครื่องนี้ได้หรือเปล่า” โรมันไม่ได้สนใจคำพูดของใคร สายตาคมยังจับจ้องที่คนตัวเล็กไม่วางตาและหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูที่หน้าจอแตกออกมาให้เธอได้เห็น พร้อมกับกดเปิดหน้าจอให้เธ
