คนถูกถามไม่ตอบยังคงเงียบอยู่เช่นนั้น เวลานี้ไม่อยากพูดอะไรเพราะสิ่งที่เขาต้องการก็ได้ไปแล้ว ระหว่างเธอกับเขายังต้องเกี่ยวพันกันอยู่อีกมาก ระยะเวลาแห่งสัญญามันยังคงอยู่
“ได้ยินที่พูดหรือเปล่า”เขาถามอีกครั้ง เอื้อมมือจับไหล่มน คนถูกจับสะดุ้งรีบลุกจับผ้าห่มไว้ตรงทรวงอกแน่นก่อนตวัดสายตามองสีหน้าไม่พอใจ
“แก้วไม่ได้โกรธ คุณชายไม่ต้องถามอะไรได้ไหมคะ!”ตอนนี้เธอกำลังกล้ำกลืนความรู้สึกเอาไว้ภายใน
“ฉันรู้ว่าเธอโกรธ ฉันเองก็ไม่คิดว่าเธอจะยัง...”
“ไม่ต้องพูดได้ไหมคะ!”แก้วกัลยาตวาดขอบตาแดงก่ำ
“โอเคฉันไม่พูดก็ได้ แต่อย่าลืมนะแก้ว ระยะเวลาที่เธอต้องมานอนร่วมเตียงกับฉัน”
หญิงสาวกัดฟันทั้งที่เพิ่งทำร้ายเธอหมาดๆ ยังมีหน้ามาทวงความต้องการของตนเองอีกเหรอ ไม่เคยคิดถึงความรู้สึกกันบ้างหรือไง คุณชายช่างเลวร้ายนัก
“แก้วจำได้ดีค่ะ ตอนนี้แก้วกำลังภาวนาให้วันเวลามันผ่านไปอย่างรวดเร็ว แก้วจะได้ไม่ต้องมาทนทุกข์
