“ตอนนี้ผมก็ใกล้จะถึงผับที่เขาว่ากันว่าฮอตมากๆ ในเวลานี้นะครับ ให้ตายเหอะ ทางมันเปลี่ยวมากๆ เลย ทุกคนดูสิ”
ภาพในกล้องสั่นไหวไปมาก่อนจะเห็นว่าเป็นดังที่ชายคนนี้พูด สองข้างทางเป็นป่ารกร้างที่ค่อนข้างวังเวง เขาตั้งกล้องให้เห็นภาพข้างหน้า พลันตอนนั้นเองไฟสีขาวของรถก็ส่องให้เห็นร่างของใครบางคนยืนอยู่กลางถนน รถชะลอลงช้าๆ จนอยู่ห่างจากร่างที่ไม่มีทีท่าว่าจะขยับไปไหนเพียงเมตรเดียว
“อะไรของเขาเนี่ย” ชายเจ้าของกล้องพึมพำ เขาอดขนลุกชันไม่ได้เมื่อบริเวณโดยรอบไม่มีแม้แต่เสียงแมลงหรือเสียงใดๆ มันเงียบจนน่ากลัว
ร่างในชุดตัวตลกสีสันแสบตายังคงหันหลังและยืนนิ่ง ในมือของเขาถือของบางอย่างด้ามยาวและเปื้อนสีแดงคล้ายเลือด
เมื่อทนความอึดอัดไม่ไหว ชายเจ้าของกล้องตัดสินใจบีบแตรเสียงดังและตะโกนเสียงดังด้วยความไม่พอใจว่า
“เฮ้! หลบไปสิวะ”
สิ้นเสียงของเขา ใบหน้าสีขาวที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางก็ค่อยๆ หันมาช้าๆ
