ตอนที่2
623 คำ
เธอมีชื่อว่า คาร์เทียร์ อายุ 24 ปี ครอบครัวเธอมีฐานะถึงยื้อชีวิตเธอได้จนอายุขนาดนี้ เพราะเธออ่อนแอมาตั้งแต่เด็กๆ ชีวิตเธอไม่เคยได้วิ่งเล่นเหมือนเด็กคนอื่น ชีวิตเธอไม่เคยมีเพื่อนเหมือนคนอื่น เรียนหนังสือก็ต้องเรียนที่บ้าน เพราะเธอเจ็บป่วยตลอดเวลาและรักษาตัวอยู่ที่บ้าน แต่ถ้าอาการหนักก็เข้าโรงพยาบาล
ชีวิตเธอเลยมีแต่นิยายที่เป็นเพื่อนแก้เหงาเพราะเธอชอบอ่าน แต่นิยายแนวที่เธอชอบอ่าน เป็นนิยายแนวแฟนตาซี เหนือธรรมชาติ นิยายแนวทะลุมิติ เพราะชีวิตเธออยู่แต่กับจินตนาการเธอไม่เคยได้สัมผัสการใช้ชีวิตเลย
และที่สำคัญเธอชอบอ่านนิยายแนวแวมไพร์ ไม่ว่าจะเป็นแวมไพร์ในรูปแบบไหนเธอก็อ่าน นิยายแนวเรื่องเล่าเกี่ยวกับแวมไพร์ที่ไม่เกี่ยวกับความรักเธอก็อ่าน หรือนิยายรักเกี่ยวกับแวมไพร์เธอก็ชอบ เพราะเธอแค่อยากมีชีวิตที่ยืนยาวเหมือนกับแวมไพร์ เธออยากใช้ชีวิตให้คุ้มค่าไปเลย แต่ความเป็นจริงมันไม่ได้เป็นแบบนั้น เธอมีชีวิตเหมือนรอวันตายแค่นั้น
และในวันที่ร่างกายเธออ่อนแอและแย่ที่สุด เธอทนความเจ็บปวดไม่ไหวอีกต่อไป เธอไม่อยากให้พ่อแม่ต้องมาเศร้าเสียใจกับเธออีก และเธอก็ไม่อยากทนอีกต่อไป จากนั้นหมอก็ได้ทำการฉีดยาให้เธอ
แต่ก่อนที่ลมหายใจเฮือกสุดท้ายจะหมดลง ความคิดเธอในตอนนั้น เธอแค่ตัดพ้อกับโชคชะตาว่าทำไมเธอไม่มีโอกาสได้ใช้ชีวิตมากกว่านี้ และได้ภาวนาว่าอยากมีชีวิตใหม่อีกครั้งที่ไม่เจ็บป่วยเธอไม่สนว่าเธอจะรวยหรือจนเธอแค่อยากมีชีวิต...นั่นคือความคิดสุดท้ายของเธอ
แต่แล้วตอนนี้เธอกลับมีลมหายใจอีกครั้งแล้วร่างกายก็แข็งแรงมาก หรือว่า...
"หรือว่าฉันทะลุมิติเข้ามาในนิยาย..."
เธอพึมพำด้วยความตกใจพร้อมเอามือป้องปากอย่างไม่เชื่อกับความคิดตัวเอง โดยมีเด็กสามคนนั่งจ้องอาการที่เหมือนคนบ้าของเธอ
เธอก็ไม่อยากจะคิดหรอกว่าเธอจะทะลุมิติเข้ามามีชีวิตอีกครั้งในโลกนิยาย แต่มันก็อาจจะเป็นไปได้เพราะเธอก็เคยอ่านนิยายแนวทะลุมิติมามากมาย แต่ส่วนมากจะทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างคนนู้นคนนี้ อีกอย่างทะลุมิติเข้าไปในนิยายรักทั่วไป แต่เธอในตอนนี้ไม่ได้อยู่ในร่างของใคร ที่สำคัญเธอเหมือนได้ชีวิตใหม่เพราะเธอไม่เจ็บไม่ปวดอะไรเลย หรือว่าคำขอของเธอจะเป็นจริง ที่เธออยากมีชีวิตอีกครั้ง เธอเลยหายจากการเจ็บป่วย แต่ทำไมสภาพเธอตอนนี้มันมอมแมมได้ขนาดนี้
เธอก็ไม่อยากจะคิดว่านี่คือโลกในนิยายแต่เพราะสถานที่ที่ไม่คุ้นตา ชื่อเมือง และสิ่งรอบกาย มันทำให้เธอคิดว่าเธอได้มีชีวิตใหม่ในโลกนิยายจริงๆ
"แล้วถ้านี่คือเรื่องจริง ฉันต้องใช้ชีวิตยังไง"
ถ้านี่คือการทะลุมิติเข้ามาจริงๆ คือเธอทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่มีแวมไพร์ ที่สำคัญเธอจะใช้ชีวิตยังไง เธอไม่รู้อะไรสักอย่าง เพราะตามที่เด็กสามคนกล่าวมา เป็นนิยายเกี่ยวกับแวมไพร์เรื่องล่าสุดที่เธอเพิ่งอ่านไปเพียงสามหน้า เธอไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่านิยายเรื่องนี้ แวมไพร์หน้าตาเป็นยังไงจะน่ากลัวไหม แล้วชีวิตผู้คนในโลกนี้ใช้ชีวิตกันยังไงเธอไม่รู้เลย
- ผู้เขียน
