ด้านกันต์ เหตุการณ์ก่อนหน้านี้
ร่างสูงที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่กับพฤกษ์ เหลือบมองไปเห็นคนตัวเล็กที่กำลังถูกเพื่อนสาวของเธอลากเข้ามาในแคนทีนของคณะเขาเข้าพอดี ตั้งแต่ที่คนตัวเล็กก้าวเท้าเข้ามา ทุกการกระทำของเธอก็อยู่ในสายตาของเขาทั้งหมด ทั้งท่าทางลุกลี้ลุกลนมองซ้ายมองขวา ไหนจะอาการตื่นตระหนกยามที่เธอเผลอสบตาเข้ากับเขาพอดีอีก ท่าทางที่เหมือนกับกระต่ายขี้ตกใจนั้นมันทำให้กันต์รู้สึกชอบใจเป็นอย่างมาก
“นั่งยิ้มคนเดียวก็ได้หรอวะ.....หรือมึงเป็นบ้าไปแล้ว” พฤกษ์กระเซ้าเพื่อน เพราะร้อยวันพันปีไม่เคยจะเห็นท่าทางแบบนี้ของกันต์เลยสักครั้ง
“....................” กันต์เอาแต่นิ่งไม่ได้พูดอะไร สายตาของเขายังคงจดจ้องไปยังร่างเล็กไม่เลิก ราวกับเขาไม่สามารถละสายตาไปจากเธอได้
‘ทั้ง ๆ ที่เห็นของกันและกันมาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่แล้วแท้ ๆ ’ กันต์พึมพำในใจด้วยความรู้สึกขบขัน ที่คนตัวเล็กดันตกใจกับอีแค่เรื่องที่เขาช่ว
