ตอนที่ 3
4234 คำ
Demon's Love เผลอรักจนได้... คุณชายเพลย์บอย!
Writer : Aile'N
ตอนที่ 3
"นี่.. ขอคุยด้วยหน่อย!"
ไล่หลังฟิลลิกค์ไปได้ไม่ถึง 1 นาทีที่ซิทนี่ย์ยืนนิ่งคิดมากกับคำพูดก่อนหน้าของเขา ใครบางคนก็มาสะกิดเรียกด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยระรื่นหูเท่าไร เมื่อหันไปมองก็เห็นผู้หญิงหน้าตาดี 3 คนยืนมองเธอด้วยสายตาไม่ประสงค์ดีนัก แต่ด้วยความอยากรู้และไม่ค่อยกลัวอะไร ซิทนี่ย์จึงพยักหน้ารับก่อนเดินตามพวกนั้นไปที่ไหนสักที่เดินมาถึงที่หมายคนตัวเล็กถึงกับทำหน้าเซ็งเมื่อพวกนั้นพาเธอมาที่ห้องน้ำหญิงหลังตึกเรียนเก่าของเธอ จะให้มาคุยกับขี้ไงวะ ทำไมไม่หาที่ให้มันเจริญหูเจริญตาหน่อย เธอคิดแต่ก็ไม่ได้พูดออกไป มองๆ แล้วก็พอจะเดาออกว่าพวกนี้ไม่ประสงค์ดี แต่เธอไม่กลัวเพราะผู้ชายยังเคยเตะจนซี่โครงหักมาแล้ว
"มีไรก็ว่ามา.. นี่มันเวลาเรียนแล้วนะ" คนตัวเล็กเอ่ยเสียงเรียบ คิดๆ ดูแล้วพวกนี้ก็เลือกเวลาเหมาะดีเสียด้วย คาบเช้าที่ทุกคนต่างก็ขึ้นเรียนกันหมดเหลือเพียงความว่างเปล่าในพื้นที่แห่งนี้ อย่างกับในละครทีวีแน่ะ =_=^
"เมื่อกี้พวกฉันเห็นเธออยู่กับฟิลลิกค์ วันก่อนก็ด้วย! เธอกับเขาเป็นอะไรกันแน่? หรือคิดจะรวบเขาเหมือนเพื่อนเธออีกคน!" หนึ่งในผู้หญิงสามคนนั้นที่ยืนอยู่ตรงกลางถามขึ้นเสียงแหลมปรี๊ด จนคนฟังอดยกมือขึ้นแคะหูไม่ได้
"อยากรู้ก็ไปถามมันเองสิ.. ฉันไม่ได้เป็นฝ่ายตามมันซะหน่อย ถ้ารู้ก็ช่วยมาบอกฉันด้วยล่ะกันว่ามันมาตามฉันทำไม" ซิทนี่ย์ตอบหน้าเซ็งเมื่อได้ยินชื่อใครบางคนที่เพิ่งมีคดีกับเธอสดๆ ร้อนๆ เมื่อกี้นี้ บางทีเธอก็เคยคิดนะว่าทำไมยิ่งเกลียดก็ยิ่งเจอก็ไม่รู้!
"อย่างฟิลลิกค์อ่ะนะจะตามคนอย่างเธอ.. นอนแฟ่บขาสั้นไม่เห็นจะมีอะไรดี!" ผู้หญิงคนเดิมว่าเสียงเยาะพร้อมชี้เรียวนิ้วที่แต่งแต้มสีเล็บเสียสวยมาที่เธอ ก่อนปรายตามองเหยียดตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า
"ก็ระวังซิลิโคนมันจะเน่าเฟ่ะเข้าสักวันแล้วกัน" คนถูกว่าสวนกลับเรียบๆ แต่ทำคนฟังถึงกับเดือด ทำท่าจะเข้ามารุมฉีกอกเธอพร้อมกัน
ตึ๊อดึง!
"แป๊บนะ ตอบไลน์แป๊บ" เจ้าของเสียงโทรศัพท์ยกมือห้ามอย่างจริงจังจนคนทั้งสามชะงักตาม มือเล็กล้วงเอาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าสะพายออกมากดตอบไลน์เพื่อนอย่างรีบเร่งเพราะคนพวกนั้นจะรอนาน(?)
Melody : เตี้ย อยู่ไหนแล้ว? ทำไมไม่ขึ้นเรียน!
Sitney : กำลังจะโดนตบแก ฉันโดดเลยแล้วกันนะ
เมื่อตอบไลน์เพื่อนเสร็จซิทนี่ย์ก็เก็บโทรศัพท์ไว้ที่เดิมท่ามกลางสายตางุนงงของสามสาว ซึ่งก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องรอให้คนตรงหน้าตอบไลน์เพื่อนก่อน ทั้งที่จะตบเลยก็ได้ =_=;;
"มา! พร้อม!!" คนตัวเล็กให้สัญญาณพร้อมตั้งท่ากังฟูแบบมั่วๆ เข้าใส่ พวกนั้นทำหน้างง ก่อนที่สองคนจะพุ่งเข้าหาหมายจะล็อกตัวเธอไว้เพื่อเป็นเป้านิ่งให้เพื่อนอีกคนตบได้ถนัดๆ แต่ซิทนี่ย์หลบทัน สองคนที่พุ่งเข้ามาหาจึงถลาหน้าเกือบทิ่มพื้น เมื่อเห็นสองคนเสียหลักไปแล้วคนตัวเล็กจึงอาศัยจังหวะอีกคนที่เหลือกำลังเหวอผลักร่างนั้นจนล้ม ก่อนวิ่งไปยังก๊อกน้ำที่ต่อสายยางไว้ให้ภารโรงใช้รดน้ำต้นไม้พร้อมเปิดน้ำหันมาฉีดไล่ผู้หญิงพวกนั้นอย่างนึกสนุก ไม่ต้องทำอะไรมากมายให้เหนื่อย
"กรี๊ด!! หยุดนะ!! อย่า!!" คนทั้งสามกรีดร้องเสียงหลง พยายามวิ่งหลบสายน้ำเย็นฉ่ำกันชุลมุน แต่ก็ไม่สามารถหลบได้ เมื่อเธอฉีดกระจายเป็นวงกว้าง และด้วยความห่วงสวยทั้งสามสาวจึงต้องพากันถอยกลับไปตั้งหลัก ไม่วายถูกคนตัวเล็กหัวเราะเยาะไล่หลังอย่างชอบใจ เมื่อไล่ผู้หญิงพวกนั้นไปจนหมด เธอก็เดินเข้าไปล้างมือข้างในห้องน้ำ ก่อนนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนอ่างล้างหน้าพักใหญ่เพราะไลน์เด้งเป็นจังหวะสามช่า
Melody : ใครตบ?
Melody : ทำไมถึงโดนตบ?
Melody : แกอยู่ไหน? ฉันจะไปช่วย!
Melody : ตอบสิโว้ย!
Melody : เตี้ยยยยย!! ตอบด่วน!!
Melody : ฉันโกรธแกจริงๆ ด้วย! ตอบเด้!
Sitney : แกจะแตกตื่นทำไมเนี่ย ฉันโอเค ไม่มีแผลแม้แต่ปลายเล็บ เรียนไปเหอะ วันนี้ฉันโดดวันนึง เบื่อขี้หน้าคน!!
ซิทนี่ย์เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าตามเดิมเพราะไม่อยากรบกวนเวลาเรียนเพื่อน ก่อนกระโดดลงมาจากอ่างล้างหน้า หมุนตัวอยู่หน้ากระจกสองสามที แล้วเดินออกมา
"อุ๊ย แม่มึง!!"
"ว๊าย ชะนี!!" มือบางยกขึ้นมาทาบอกอย่างตกใจเมื่อจังหวะที่พุ่งตัวออกมาจากห้องน้ำหญิงอย่างไม่คิดอะไรแล้วเจอเข้ากับหน้าขาวๆ ของ 'ตี๋' เพื่อนร่วมชมรมเดียวกันโผล่สวนเข้ามากะทันหัน ร่างสูงเองก็สติกระเจิงร้องวี๊ดว๊ายขึ้นมาเช่นกัน
"โอย.. เกือบหัวใจวายก่อนได้ผัวแล้วชะนีเอ้ย! มาทำอะไรที่นี่เนี้ย!" เมื่อตั้งสติได้ ร่างสูงที่ยังยืนลูบหน้าอกตัวเองให้ใจร่มๆ ลงก็หันมาบ่นใส่เธอหน้ายุ่ง
"ฉันสิควรถามแกนังตี๋! นี่มันห้องน้ำหญิง แกนั่นแหละมาทำอะไร?" ซิทนี่ย์โวยกลับอย่างเอาเรื่อง ไม่อยากจะเชื่อตาตัวเองเหมือนกันว่า 'นายสาว' คนนี้จะมาเข้าห้องน้ำผู้หญิง ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วภายนอกตี๋เป็นผู้ชายมาดแมนทุกอย่าง ยืนเฉยๆ ดูไม่ออกว่าจะเป็นตุ๊ดเป็นแต๋วเลยด้วยซ้ำ!
"บอกกี่ครั้งให้เรียกปาร์ตี้! ฉันก็ผู้หญิงบอบบางคนนึงเหมือนกันนะ" ร่างสูงจีบปากจีบคอพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนๆ พร้อมทำหน้าหงอยเหมือนนางเอกกำลังจะโดนนางร้ายกระทำชำเรา ซิทนี่ย์เบะปากมองบนอย่างหมั่นไส้ ถ้าไม่ติดว่าเป็นอย่างนี้ตี๋คงจะเป็นผู้ชายที่หล่อและแมนมากๆ จนผู้หญิงต้องตามกรี๊ดสลบ แต่เห็นทีคงจะไม่มีทางเป็นอย่างนั้น เพราะทุกวันนี้มันเป็นฝ่ายตามกรี๊ดผู้ชาย! =_=;;
"หราาาาา! แน่จริงกล้าเปิดโชว์เปล่า? ถ้าไม่มีไข่ฉันถึงจะเชื่อว่าแกเป็นผู้หญิง! ว่าไง กล้าป๊าววว?" คนตัวเล็กยกยิ้มเยาะออกมา พร้อมร้องท้าคนตรงหน้าเสียงดังลั่น โชคดีที่เวลานี้เป็นเวลาเข้าเรียนจึงไม่มีใครอยู่แถวนี้ ไม่งั้นประโยค 'ท้าโชว์ไข่' อาจจะเป็นประเด็นหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์โรงเรียนในเช้าวันพรุ่งนี้ก็ได้!
"หยาบคาย! เป็นแค่ชะนีทำไมฉันต้องโชว์ยะ! ผู้ชายก็ว่าไปอย่าง จะแก้ให้ดูหมดเลย! ฮี่ๆๆ ^0^" ร่างสูงทำหน้าเพ้อฝันตาเยิ้มทำคนตัวเล็กต้องเบ้ปากใส่อีกครั้ง
"อี๋~ กระเทยแรด!" เธอแขวะเสียงดัง แต่อีกคนกลับไม่สะทกสะท้าน
"แล้วนี่ทำไมมาอยู่ตรงนี้ได้ยะ ปกติต้องชูคอเป็นนางพญาบนตึกใหญ่สิ ลงมาทำไม? ตั้งแต่ไปได้ดีมีสุขนี่ชมรมชมเริมไม่สนใจเลยนะ เป็นประธานภาษาอะไรกันเนี่ย ใช้ไม่ได้เลยนะคะ!!" ตี๋บ่นใส่เป็นวรรคเป็นเวรจนซิทนี่ย์สำนึกผิดแทบไม่ทัน ไม่รู้จะตอบคำถามไหนก่อนดี
"พยงพญาบ้อบอคอแตกอะไร! ได้ดีมีสุขอะไร! อย่ามาเว่อร์ได้มะ! ฉันไม่อยู่สักคนนี่ดูแลกันไม่ได้เลยใช่มั้ยชมรมน่ะ!?" คนตัวเล็กบ่นกลับเสียงดุ มองร่างสูงเคืองๆ อย่างไม่จริงจังนัก
"อู้ยย เด็กสมัยนี้ แสบๆ กันทั้งนั้น ต้องอาศัยคนแก่ปากจัดอย่างแกเท่านั้นแหละถึงจะเอาอยู่!" ตี๋กรอกตาไปมาอย่างเซ็งๆ อาศัยความเว่อร์เข้าช่วยให้สมจริง ไม่ได้อยากจะว่าอะไรมากมายที่หายไป แต่เพราะตอนอยู่ที่ชมรมทั้งคู่ชอบปะทะฝีปากกันมันส์หยด พอใครสักคนไม่อยู่ชมรมมันเลยเงียบเหงาแปลกๆ
"คิดถึงฉันก็บ๊อก!" ซิทนี่ย์แกล้งแหย่
"ใครคิด! ไม่มี๊~ อย่าหลงตัวเองค่ะชะนี ไม่ดีๆ" ตี๋รีบแก้เสียงสูงพร้อมกระดิกนิ้วชี้ส่ายไปมา ร่างบางยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ เมื่อมองหน้าเพื่อนอีกทีเธอก็นึกอะไรได้
"ฉันเฮิร์ทว่ะนังตี๋.. คืนนี้ไปดริ้งค์กัน!"
"แกเนี่ยนะเฮิร์ท? ใครทำวะ?" ร่างสูงหลุดคำพูดแมนๆ ออกมาอย่างลืมตัวเมื่อได้ฟังคำพูดของเพื่อนที่ไม่น่าจะมีมุมอกหักกับคนอื่นเขา
"ไม่รู้.. ทำตัวเองมั้ง" ซิทนี่ย์บอกเสียงหงอย แววตาไหววูบไปนิดจนคนมองเริ่มเชื่อว่าเธอไม่ได้พูดเล่น
"โอเค! ไป!! แต่งตัวอ่อยๆ ฉันจะพาแกไปซดผู้ชายคนใหม่ รับรองแซ่บลืม!" ตี๋วี้ดว้ายหน้าระรื่นกลบเกลื่อนบรรยากาศมาคุที่ไม่คุ้นเคย จนคนฟังยิ้มออกกับท่าทางแรดลืมตัวของเพื่อน เมื่อนัดกันเสร็จสรรพทั้งคู่ก็แยกย้ายกันไป ตี๋เข้าห้องน้ำแล้วขึ้นไปเรียน ส่วนเธอที่ตั้งใจว่าจะโดดเรียนก็เดินมาขึ้นรถแล้วขับออกจากโรงเรียนไป ดีที่ยามยอมเปิดประตูโรงเรียนให้อย่างง่ายดาย เพราะเห็นว่าเธอเป็นเพื่อนกับพวกเดมอนส์ ไม่งั้นคงได้ไปขลุกอยู่ที่ไหนสักที่ในโรงเรียนจนถึงตอนเย็นแน่ๆ
"เฮีย.."
"......."
"เฮีย!"
"......"
"ไอ้เฮียยยยย!!"
"โว้ยยย!! ตะโกนทำเหี้ยไร!?"
"ก็เรียกเท่าไรก็ไม่ตอบอ่ะ นั่งเอ๋ออยู่ได้!" เด็กแสบยืนกอดอกมองพี่ชายหน้าบึ้ง เมื่อเรียกเท่าไรก็ยังนั่งเหม่อจึงเดินเข้าไปตะโกนเรียกใกล้ๆ หูพี่จนสติกลับมาและโดนโวยอย่างที่เห็น เฟิลเสียใจ เฟิลทำอะไรก็ผิด T^T (ไรเฟิลกล่าว)
"มึงสิเอ๋อ! เรียกทำเหี้ยไร?"
"เฟิลอยากกินเค้ก ตอนเย็นพาเฟิลแวะซื้อเค้กหน่อยน้า นะนะนะ" ไรเฟิลทำตาลุกวาวก่อนปีนขึ้นมานั่งตักอ้อนพี่ เด็กน้อยยิ้มแป้น กระพริบตาปริบๆ
"กูซื้อมาให้มึงคราวก่อน 2 ปอนด์มึงแดกหมดแล้วหรอ?" ฟิลลิกค์ขมวดคิ้วมองน้องด้วยความสงสัย แต่คิดไว้แล้วว่าถ้ามาอ้อนแบบนี้คงไม่เหลือแน่ๆ
"แฮ่ๆ หมดแล้ว^0^"
"สัด.. มึงแดกหรือมึงเอาไปโยนทิ้งกันแน่วะ!?"
"แหมเฮีย.. เค้าวัยกำลังเจริญเติบโตนะ ต้องกินเยอะๆ สิ น้าๆ พาไปซื้อน้า เดี๋ยวเฟิลให้รางวัล จุ้บๆ" ไอ้ตัวแสบอ้อนเสียงเจื้อยแจ้วพร้อมทำปากจู๋เข้าใส่พี่ แต่มือหนาดันหน้านุ่มนิ่มของน้องออกจนหน้าหงาย
"เออๆ ไปๆ จะไปเล่นกับใครก็ไป กวนอารมณ์กูมากๆ เดี๋ยวอดแดก" ฟิลลิกค์ไล่อย่างไม่จริงจังนัก เมื่อน้องวิ่งไปเล่นกับแอลเขาก็หลุดเข้าภวังค์ความคิดของตัวเองอีกครั้ง ก่อนหันไปมองโต๊ะว่างที่เป็นโต๊ะประจำของใครบางคน หลังจากที่ไฟท์กันไปเมื่อเช้าครั้งหนึ่ง ก็หายไปเลย ไม่ยอมเข้าเรียน ทำเขาต้องนั่งเหม่อมองโต๊ะนั้นซ้ำๆ ตลอดทั้งวัน
JJ Night Club
เวลากว่า 2 ทุ่ม ซิทนี่ย์นัดกับตี๋และเพื่อนเก่าร่วมห้องร่วมชมรม ในกลุ่มอีกหลายคนมาดื่มกันที่เจเจผับไม่ใกล้ไม่ไกลจากคิงผับนัก ที่เลือกที่นี่เพราะอะไร.. เพราะเธอเกลียดขี้หน้าคนที่อยู่ที่ผับชื่อดังนั่นเข้าไส้!! และที่ไม่ได้ชวนเมโลดี้มาด้วยเพราะรู้ดีว่าเนตันไม่ยอมให้เพื่อนเธอมาแน่ๆ นอกเสียจากต้องไปดื่มกันที่คิงผับเท่านั้น!! เรื่องไรจะไปกันล่ะ =_=;;
ร่างเล็กในชุดเกาะอกสีน้ำเงินเข้มขับผิวข่าวผ่องยามแสงไฟตกกระทบเดินขึ้นมาบนชั้นสองที่เป็นโซนโต๊ะวีไอพีพลางสอดส่องสายตาหากลุ่มเพื่อนที่มาถึงกันก่อนหน้า หาไม่นานก็เจอเพราะตี๋ลุกขึ้นชูไม้ชูมือด้วยท่าทางดี๊ด๊าเกินงาม ซึ่งท่าทางแรดๆ แบบนี้มีมันคนเดียว! =_="
"มาแล้วๆ คิดถึงจังโว้ย! ไอ้ตี๋บอกแกเฮิร์ท ฉันโคตรช็อกอ่ะ มันไม่ได้โม้ใช่ป้ะ?" น้ำค้างถามออกมาด้วยใบหน้าสุดช็อก คนอื่นๆ ก็พยักหน้าหงึกๆ อย่างอยากรู้ไม่ต่างกัน ที่มากันวันนี้มีเธอ ตี๋ น้ำค้าง จีโน่ และแพรว ซึ่งล้วนแต่เป็นเพื่อนวัยแตกสาวกันทั้งนั้น =_=;;
"เรียกฉันว่าปาร์ตี้สักวันจะได้มั้ยคะชะนี!" ตี๋ท้วงเสียงแหลม แต่ไม่มีใครสนใจนัก เพราะประเด็นที่น้ำค้างถามออกมามันสำคัญกว่าเป็นไหนๆ
"ว่าไงๆ อกหักจริงง่ะ?" แพรวถามขึ้นมาอีก คนถูกคาดคั้นจึงพยักหน้ารับนิ่งๆ ก่อนรับแก้วเหล้ามาจากจีโน่ที่ชงมาให้ยกขึ้นดื่มรวดเดียวจนเกือบหมดแก้ว
"เล่าได้ป้ะ?" น้ำค้างถามหน้าเจื่อน เพราะท่าทางเพื่อนดูไม่ค่อยสบอารมณ์นัก
"ไม่อยากเล่า.." คนตัวเล็กตอบเพียงสั้นๆ ทุกคนจึงพยักหน้าเข้าใจ และไม่เซ้าซี้อะไรต่อ ไม่นานก็พากันแห่ไปสนใจปาร์ตี้ที่เดินร่อนไปเที่ยวอ่อยผู้ชายโต๊ะนู้นทีโต๊ะนี้ที ทั้งที่แต่งตัวแมนกว่าผู้ชายพวกนั้นเสียอีก!เหตุผลก็คือเพราะพ่อยังไม่รู้ว่าลูกชายเป็นแบบนี้ เลยต้องแต่งตัวแมนออกจากบ้าน =_=''
"ตลอดอ่ะนังตี๋..แรดไม่ชวน!" จีโน่บ่นอุบ แต่ก็ไม่ได้ลุกตามปาร์ตี้ไปแต่อย่างใด นี่ก็อีกคนที่ชอบผู้ชายด้วยกัน แต่จีโน่เรียบร้อยกว่าปาร์ตี้เยอะ! ไม่รู้ว่าวัยแตกสาวหรือสาวแตกกันแน่! -0-^
"แก.. ลุกไปเต้นกัน!" แพรวเอ่ยชวน เมื่อดีเจเปิดเพลงชักกะตุก ทุกคนพยักหน้าเอาด้วย ยกเว้ยคนเฮิร์ท เธอบอกปัดเมื่อเพื่อนพยายามจะดึงให้ลุกไปให้ได้ ไม่รู้ทำไมเมื่อได้มาถึงกลับไม่สนุกอย่างที่คิด ในหัวมันมีอะไรให้คิดเยอะแยะไปหมด ไม่อยากทำ.. ไม่อยากรับรู้อะไร.. คนเฮิร์ทมันเป็นแบบนี้จริงหรอ?
'ไม่รู้หรือไงว่าทำแบบนี้มันน่าสมเพช! '
จู่ๆ ในหัวมันก็นึกถึงคำพูดของใครบางคนขึ้นมา ไม่รู้ว่าที่ฟิลลิกค์จงใจพูดใส่เธอแบบนั้นเพราะเหตุผลอะไร เป็นห่วงหรือสมเพชอย่างที่ว่าจริงๆ เพราะมันก็น่าคิดไม่ใช่หรือไงว่าทำไมเขาถึงชอบโผล่มาขัดขวางเธอทุกที ราวกับจงใจยังไงยังงั้น.. ที่สำคัญทำไมเมื่อนึกมาถึงตอนนี้ใจมันสั่นแปลกๆ มันเหมือนกับว่าเขาหึง.. คิดได้เนอะซิทนี่ย์! มันเป็นไปไม่ได้หรอก.. คนอย่างเขาก็คงแค่อยากจะกวนอารมณ์เธอเพื่อความสะใจของเขาเหมือนทุกทีนั่นแหละน่า ยิ่งมารู้ว่าเธอชอบคนที่ไม่สมควรชอบ เขาก็ยิ่งตามมาขัดขวางเยาะเย้ยกันอย่างกับเห็นมันเป็นเรื่องตลก เห็นเธอน่าสมเพชก็เลยเหยียบย่ำให้ความรู้สึกของเธอมันแย่ยิ่งกว่าเดิม!
"แกๆ มานี่! มีผู้ชายเขาสนใจแกแล้ว! เร็วๆ เข้า!!" คนตัวเล็กถูกฉุดกระชากลากถูด้วยแรงผู้ชายของปาร์ตี้ขึ้นจากโซฟา ก่อนโดนลากให้เดินตามไปอย่างงงๆ ด้วยความที่เริ่มเมาแล้วจึงถูกดึงไปได้ง่ายๆ ก่อนที่ตัวเธอจะถูกเหวี่ยงลงไปบนตักใครบางคนพร้อมมือหนาที่ยกกอดเอวเธอไว้ตามสัญชาตญาณ เธอมองเขาตาปริบๆ ด้วยความมึนงง ก่อนตั้งสติแล้วเด้งตัวลุกออกจากตักเขาอย่างรวดเร็ว
"โทษที.. เพื่อนฉันมันบ้า" ซิทนี่ย์ยิ้มเจื่อนๆ ให้ผู้ชายหน้าตาดีใช้ได้คนหนึ่งที่ปาร์ตี้ลากเธอมายัดเยียดให้เขา ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับมาที่โต๊ะ ทันใดคนที่นั่งมองอยู่ก็คว้าข้อมือเธอไว้
"เดี๋ยวสิ.. นั่งด้วยกันก่อน.. ฉันนั่งคนเดียว เพื่อนๆ เต้นหมด.. เธอก็เหมือนกันใช่มั้ยล่ะ?" เสียวทุ้มพูดแข่งกับเสียงเพลงทว่าเสียงดังพอที่ใครอีกคนจะได้ยิน เธอหันมามองหน้าเขาอีกครั้งก็เห็นเขายกยิ้มกว้างให้อย่างเป็นมิตร และคงจะไม่เสียหายอะไร เพื่อนเธอกับเพื่อนเขาก็เต้นอยู่ด้วยกันใกล้ ซิทนี่ย์พยักหน้ารับเบาๆ ผู้ชายคนนั้นจึงขยับไปให้เธอนั่งลงข้างๆ
"ฉันชื่อมาร์ค.. เธอชื่ออะไร?" เขาชวนคุยด้วยท่าทางสบายๆ
"ซิทนี่ย์.." คนตัวเล็กตอบห้วนๆ เพราะเริ่มจะมึนๆ หัวขึ้นมาบ้างแล้ว
"เห็นนั่งอยู่นาน ไม่เบื่อหรอ?" มาร์คถามยิ้มๆ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ปาร์ตี้แฉให้เขาฟังหมดว่าเพื่อนเขาเฮิร์ทหนักจนไม่เป็นอันทำไร อยากหาผู้ชายดีๆ มาดามใจสักคน พอดีกับที่เขาเองก็รู้สึกสนใจซิทนี่ย์มาตั้งแต่ที่เห็นเดินเข้ามาแล้ว บอกได้เลยว่าตรงสเป็ค! เขาชอบผู้หญิงตัวเล็กๆ ขาวๆ แบบนี้เสียด้วย อกหักมาแบบนี้ก็เสร็จไอ้มาร์คสิครับ! (มาร์คกล่าว)
"เบื่อไง.. เลยอยู่เฉยๆ" คนข้างกายกระตุกยิ้มอ่อนออกมาด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปมากพอสมควร รอยยิ้มนั้นทำคนมองใจเต้นไม่เป็นส่ำไม่ยอมละสายตา
"โสดใช่ป้ะ?" เขาเลยแอบถามเนียนๆ
"โสดดดดดดดด" คนเมาลากเสียงยานๆ ตอบกลับตามความจริง
"งั้นจองนะ.. ถ่ายรูปกัน!" ร่างสูงกระซิบบอกพร้อมยกแขนขึ้นโอบไหล่เล็กไว้อย่างถือวิสาสะ ก่อนหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองบนโต๊ะขึ้นมา กดเข้ากล้องถ่ายรูป คนข้างกายพยักเข้ารับโดยง่ายพร้อมฉีกยิ้มแป้นตาหยีชูสองนิ้วรอ
"ไม่เอาท่านี้ดิ.. เอาเอ็กซ์ๆ ฉันจะอวดเพื่อน" มาร์คยกยิ้มขำเมื่อเห็นคนข้างกายโพสต์ท่าอย่างกับเด็กน้อยออกมา จริงๆ ถ้าถ่ายรูปธรรมดาเขาก็จะไม่ขัดอะไรเลยเพราะมันน่ารักมากในสายตาเขา แต่นี่เขามีจุดประสงค์น่ะสิ!
"เอ็กซ์พอมะ!" คนตัวเล็กทำหน้าครุ่นคิดชั่วครู่ ก่อนดึงเกาะอกสีน้ำเงินเข้มที่ใส่อยู่ลงต่ำมาเกือบครึ่งเต้า ทำคนมองใจหายใจคว่ำเกือบสำลักน้ำลายตัวเองเมื่อได้เห็น เมื่อเธอนั่งไขว้ห้างเบียดไหล่เขาพร้อมกัดปากยั่วให้ดูเซ็กซี่อย่างที่เขาต้องการ มือเรียวจึงโอบไหล่เธอแน่นขึ้นแล้วกดชัตเตอร์ระรัวเก็บไว้หลายช็อต อดคิดไม่ได้ว่าเวลาผู้หญิงเมานี่ดูน่ากลัวแปลกๆ อยู่เหมือนกัน ไม่รู้ว่าพอหายเมาแล้วจะจำสิ่งที่ตัวเองทำได้ไหม หวั่นๆ เหมือนกันว่าตัวเองอาจจะถูกลืม =_=^
ตื๊อดึง!
ใครบางคนที่เพิ่งหัวถึงหมอนได้สักพักและกำลังจะเคลิ้มหลับเพราะความเพลียพลันสะดุ้งตกใจตาสว่างขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงไลน์เด้งเข้ามา.. ด้วยความสงสัยและกลัวว่ามันจะเป็นเรื่องเร่งด่วน แม้จะหัวเสียไม่ใช่น้อยเขาเลยคว้านมือไปบนเตียงสักพักเพื่อหาโทรศัพท์มือถือที่มันอยู่ที่ไหนสักที่บนเตียง เมื่อเจอแล้วจึงหยิบมากดเข้าไปดู..
Mark : มึงงงงง! กูเจอคนที่ใช่แล้วอ่ะ!!
Mark : (ส่งรูป)
Mark : น่ารักป้ะ! เอ็กซ์ชิบหาย ตัวเล็กๆ ขาวๆ เป็คมาร์คเลยว่ะ! >
ใครบางคนในรูปที่ 'มาร์ค' เพื่อนเขาที่รู้จักกันที่สนามแข่งรถส่งมาทำคนงัวเงียพลันตาสว่างมากกว่าเดิม ก่อนเด้งตัวลุกขึ้นมานั่งเพ่งสายตามองรูปนั้นดีๆ แต่ไม่ว่าจะมองยังไงและในรูปจะมืดสลัวแค่ไหน มันก็มองเป็นคนอื่นไปไม่ได้เลยนอกจากคู่กรณีที่ทำเขาเผลอนั่งคิดมากทั้งวัน! รูปนั้นถ่ายที่ผับไหนสักที่ซึ่งไม่รู้ว่าที่ไหนเพราะในรูปถ่ายเห็นแค่คน แต่แสงไฟทำให้รู้ว่ามันคือผับ! แล้วดูแต่งตัวเข้า! ชุดเกาะอกสีน้ำเงินเข้มดันนมขึ้นมาครึ่งเต้า นั่งหนีบนมเข้ากับแขนเพื่อนเขาจนแขนมันจะจมหายเข้าไปในร่องนม มีทำหน้าเคลิ้มกัดปากยั่วอีก! แรดว่ะแม่ง!! =_=*
ทั้งที่เผลอคิดมากว่าเมื่อเช้าพูดแรงเกินไปหรือเปล่า ทำไมซิทนี่ย์ถึงไม่เข้าเรียน หายไปทั้งวันจนเขาเองก็เรียนไม่รู้เรื่อง ที่ไหนได้ตกเย็นมากลับเริงร่าอยู่กับผู้ชายอีกคน!! ตกลงแม่งเป็นผู้หญิงยังไงกันแน่เนี่ย จะแรดหรือจะร่าน!! ถุ้ย.. ทำไมกูต้องหงุดหงิดด้วยวะ? -_-^
Fillick : เหี้ยมาร์ค.. นั่นเพื่อนกู!!
ความหงุดหงิดที่อยู่ๆ ก็เกิดขึ้นมาแบบไม่มีเหตุผล ทำฟิลลิกค์พิมพ์ตอบกลับไปแบบนั้น พร้อมรอข้อความตอบกลับด้วยท่าทางร้อนรนแปลกๆ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงต้องใจเต้นแรงกับแค่รอข้อความตอบกลับจากเพื่อน!
Mark : จริงง่ะ? มั่วหรือเปล่า เห็นกูได้ดีหน่อยไม่ได้! อิจฉากูอะเด้
Fillick : เรื่องไรกูต้องอิจฉามึงด้วย! กูเตือนด้วยความหวังดี อย่ายุ่งกับยัยนั่น!
Mark : อะไรวะ? ทำไมต้องหวงขนาดนั้นด้วย? เพื่อนมึงจริงป้ะเหอะ!
Fillick : ก็เพื่อนไง!
Mark : กูไม่เชื่อ! แน่จริงมึงมาพิสูจน์ดิ กูถึงจะเชื่อ! กล้าป่าวววว
Fillick : สัดเอ้ย.. มึงอยู่ไหน?
Mark : JJ Night Club
Fillick : เออ มึงเจอกูแน่!
เวรแล้วไง.. ทำไมกูถึงยอมไปง่ายขนาดนี้วะเนี่ย =0= ...หรือจะไม่ไปดี? ทำไมต้องลงทุนไปหาทั้งที่เพลียจนอยากจะล้มตัวลงนอนให้ได้ซะเดี๋ยวนี้ แต่กว่าจะคิดได้เขาก็ยืนเอ๋อนิ่งชะงักไป นั่นสิ.. ทำไมเขาจะต้องไป? ก็ในเมื่อถ้ามาร์คจีบซิทนี่ย์แล้วเกิดติดขึ้นมา เธอก็จะได้เลิกยุ่งกับอาจารย์แว่นกระดูกนั่นแล้วไง เขาก็ไม่ต้องเหนื่อยทำไรมาก มีคนมารับเคราะห์แทน! มันดีแล้วไง.. แล้วทำไมรู้สึกตัวอีกทีกูมาอยู่บนรถแล้วเนี่ย!! =0=;;
JJ Night Club
ไม่กี่นาทีต่อมาร่างสูงของฟิลลิกค์ก็เหยียบเข้ามาที่เจเจผับเสียแล้ว! ไลน์ถามมาร์คบอกอยู่ชั้น 2 เขาเลยเดินขึ้นไปอย่างไม่ลังเล แม้หลายคนจะเริ่มสนใจเขาขึ้นมาแต่เขาแทบไม่มีกะจิตกะใจจะสนใครแล้วในตอนนี้!
"แกๆ ฟิลลิกค์ป้ะนั่น!?"
"ไหนนนน จะมาได้ไง?" น้ำค้างสะกิดไหล่บอกเพื่อนก่อนใครเมื่อเห็นฟิลลิกค์เดินผ่านกลุ่มพวกเธอที่กำลังเต้นอยู่ไป ทุกคนต่างให้ความสนใจและหยุดยืนดูท่าทีของเขาอย่างลุ้นๆ ปาร์ตี้ถึงกลับเต้นกรี๊ดเร่าๆ ที่ได้เห็นเขาตัวเป็นๆ ใกล้ๆ แบบนี้
ชายหนุ่มคนที่ตกเป็นเป้าสายตาสาวน้อยใหญ่เดินฉับๆ ไปที่โต๊ะวีไอพีริมสุดติดระเบียง ที่มีชายหญิงคู่หนึ่งกำลังนั่งคุยหัวเราะต่อกระซิกกันอย่างแนบแน่น เขาเดินไปหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะนั้นแล้วยืนล้วงกระเป๋ากางเกงมองคนทั้งคู่ด้วยสายตาเรียบนิ่งจนมาร์คเงยหน้าขึ้นมองอย่างกวนๆ แต่คนข้างกายกลับอ้าปากค้างตาสว่างเรียบร้อย
"นี่ฉันเมา.. จนเห็นไอ้บ้านั่นตามมาหลอกหลอน..เลยหรอเนี่ย" ร่างบางพูดเสียงเบาพลางหรี่ตามองอย่างพินิจชั่วครู่ ก่อนยกมือขึ้นโบกอากาศไปมาตรงหน้า เพราะคิดว่าตัวเองเห็นภาพหลอนเลยจะปัดมันทิ้ง
"ยัง.. ยังไม่ไปอีก!" เธอชี้หน้าไล่ เมื่อปัดไปแล้วยังไม่ไป =_=;;
"รู้จักกันจริงๆ อ่ะ?" มาร์คถามขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ
"ไม่อ่ะ! ไม่อยากรู้จัก!" ซิทนี่ย์รีบสวนขึ้นมาทันทีที่มาร์คพูดจบ ก่อนเบ้ปากใส่ฟิลลิกค์กวนๆ เพราะไม่ได้เมาจนไม่มีสติ แค่มึนๆ เท่านั้น ยังรับรู้ทุกอย่างได้ดี แต่แกล้งเมาเพื่อยั่วโมโหเขา
"ตลกหรอเตี้ย! ตอนเช้าวิ่งตามอีกคน ตกเย็นมากับอีกคน แรดหรือร่าน!" คนตรงหน้าว่าเสียงเข้ม ตาคมมองร่างเล็กๆ นั้นอย่างไม่สบอารมณ์นัก สิ้นคำคนตัวเล็กถึงกับชะงักนิ่งงัน มองเขากลับนิ่งๆ เหมือนเล่นสงครามประสาท บรรยากาศรอบๆ เริ่มมาคุขึ้นจนมาร์คต้องลอบกลืนน้ำลายฝืดๆ ลงคออย่างลำบากใจ ตอนนี้ผู้คนรอบๆ เริ่มให้ความสนใจคนทั้งคู่เป็นพิเศษ ไม่มีใครกล้าพูดอะไรต่อจนร่างเล็กลุกพรวดพราดขึ้นมาอย่างเอาเรื่อง!
เธอกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ตากลมมองสบตาคนตรงหน้าด้วยแววตาสะท้านไหวชั่วครู่ ก่อนก้มลงหยิบแก้วเหล้าที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมากำแน่น และทำในสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิด! เธอสาดเหล้าในแก้วที่ยังมีน้ำแข็งล่องลอยใส่หน้าฟิลลิกค์เต็มแรงจนเหล้ากับน้ำแข็งกระจายไปทั่วบริเวณถ้าเป็นภาพสโลว์คงจะสวยไม่เบา!!
- ผู้เขียน
