หน้าที่เมีย

ตอนที่5 กำลังเปลี่ยนไป

“คืนนี้ฉันไปนอนห้องเข็มนะ” หลังจากคุณจิณออกจากห้องน้ำ เขาก็พูดขึ้นโดยไม่มีท่าทีจะเดินมาทางเตียงเลยสักนิด

“แต่นี่คุณไปนอนที่ห้องนั้นมาเกือบสองอาทิตย์แล้วนะคะ” ตั้งแต่ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาอยู่ที่นี่เป็นเวลาเกือบสองอาทิตย์ คุณจิณก็ไปนอนที่ห้องนั้นทุกคืน ทุกคืนจริงๆ

“ฉันนอนกับเธอมาเป็นปีๆแล้ว ฉันไปนอนกับเข็มแค่อาทิตย์สองอาทิตย์ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรไม่ใช่หรอ” แล้วคุณจิณก็พูดขึ้น นั่นดึงความน้อยใจของฉันที่สะสมมาตลอดขึ้นมาทันที

“หมายความว่าหลังจากนี้คุณจะไปนอนกับเธอเป็นปีเหมือนที่เคยนอนกับแพ แพก็ไม่มีสิทธิ์พูดอะไรอย่างนั้นหรอคะ” ฉันถามออกไปพร้อมกับจ้องมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ แต่ใครจะทนได้กันเล่า นี่สามีของฉันนะ ถึงนั่นจะได้ชื่อว่าเป็นเมียเขาอีกคน แต่ฉันไม่ได้ยอมรับเธอด้วยซะที่ไหนกัน เพียงแต่ฉันยอมทนเพราะพูดอะไรออกไปไม่ได้เท่านั้นเอง

“เธอกำลังไม่มีเหตุผลนะแพ” แล้วคุณจิณก็พูดขึ้น เขาไม่เคยพูดแบบนี้กับฉันมาก่อน พูดด้วยท่าทีเบื่อๆ และรำคาญ

“เหมือนที่คุณกำลังเปลี่ยนไปหรอคะ” ฉันย้อนถามออกไปทันที ฉันไม่ได้หาเรื่องไม่ได้ประชด แต่สิ่งที่ฉันพูดออกไปมันคือเรื่องจริง สามีที่ฉันอยู่ด้วยมาเป็นปีๆเป็นยังไงทำไมฉันจะไม่รู้ เขาเปลี่ยนไปทำไมฉันจะไม่รู้

คุณจิณมองหน้าฉันอย่างไม่พอใจก่อนจะเดินออกจากห้องฉันไปโดยไม่ได้พูดอะไร ฉันก็ไม่ได้เรียกเขาไว้เช่นกัน เพราะฉันรู้ว่าคนอย่างเขาถ้าตัดสินใจอะไรแล้ว มันยากที่จะเปลี่ยนใจได้(เหมือนคุณย่า) ยิ่งท่าทีของเขาที่ดูไม่พอใจฉันแบบนี้ด้วย แน่นอนว่าเขาคงไม่ทนนอนร่วมห้องกับฉันได้แน่นอน

แมะ อีกครั้งที่น้ำตาฉันไหลออกมาอย่างไร้เสียงสะอื้น จะบอกว่ามันไหลแบบนี้เกือบทุกวันตั้งแต่ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาเลยก็ว่าได้ แต่สภาพจิตใจของฉันตอนนี้มันก็ยากเกินกว่าจะทานทนไหวจริงๆ ฉันไม่ใช่คนอ่อนแอที่จะเสียน้ำตากับทุกเรื่อง แต่เรื่องแบบนี้มันหวั่นไหวกับหัวใจของฉันมากเหมือนกัน ยิ่งพูดกับใครไม่ได้ ยิ่งต้องทำเหมือนไม่มีอะไร แต่ใครจะไปรู้ว่าจริงๆแล้วมันแสนจะทรมาน

จิณณวัตร

“เป็นอะไรคะ ทำไมทำหน้าแบบนั้น” เข็มอักษรถามผมขึ้นหลังจากผมเข้ามาในห้องเธอด้วยสีหน้าที่ออกจะหงุดหงิด

แต่จะให้ผมไม่หงุดหงิดได้ยังไงก็ดูแพทำสิ เธอทั้งงี่เง่าและไร้เหตุผล อย่าลืมว่าเธอเป็นเมียผมก็จริง แต่เข็มอักษรก็เมียผมเหมือนกัน ผมอยู่กับแพมาตั้งเป็นปีเธอจะสละเวลาแค่ไม่กี่อาทิตย์ให้ผมค้างกับเข็มอักษรบ้างไม่ได้หรอ ยังไงก็เมียเหมือนกันไหม

แล้วถ้าจะว่าผมเห็นแก่ตัวอันนี้ผมบอกเลยว่าผมยอมรับ แต่ถ้าใครอยู่ในจุดของผมตอนนี้ก็คงเป็นเหมือนผม การมีเมียถึงสองคนมันไม่ได้มาจากความรักเลยสักคนแต่มันคือหน้าที่ แล้วมันจะผิดอะไรถ้าผมจะทำหน้าที่ของผมให้ดี

อีกอย่าง ก็อย่างที่บอกว่าผมอยู่กับแพมาเป็นปีแต่เธอไม่ท้อง ในแต่ละวันมันมีแต่ความกดดันที่ประเดประดังเข้าใส่ผมเรื่องมีลูกเพื่อให้ได้ลูกสมใจพ่อกับย่าสักที ผมก็ต้องค้างกับเข็มอักษรบ้างไม่ใช่หรอ เผื่อว่าเธอจะท้องได้ และที่สำคัญผมยอมรับว่าการอยู่กับเข็มอักษรมันทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นมากกว่าตอนอยู่กับแพทองธาร

แพทองธารเป็นผู้หญิงที่เก็บอารมณ์ได้เก่งเกินไป เธอเป็นคนฉลาดมากแต่ไม่ว่าผมจะพูดอะไร เธอก็จะหืออือไปหมดทุกอย่าง ยอมผมทุกอย่าง ไม่มีขัด ไม่มีแย้ง จนมันกลายเป็นความจำเจที่ดูน่าเบื่อเกินไป แต่กับเข็มอักษร เธอยอมผมก็จริงแต่เธอมักจะมีลูกไม้มาหยอกล้อกับผม เธอรู้จักเสนอ รู้จักสนอง รู้จักต่อรอง และที่สำคัญเรื่องบนเตียงของเธอที่ตอบสนองผมได้อย่างเมามันส์ทุกอย่าง จนมันทำให้ผมสบายใจกับการอยู่กับเข็มอักษรมากกว่า

“เปล่า” ผมตอบกลับเข็มอักษรออกไปปัดๆ

“เปล่าอะไรคะ ก็เห็นอยู่ว่าตอนนี้พี่จิณกำลังมีเรื่องในใจ” เธอพูดขึ้นพร้อมกับเข้ามาลูบไล้ผมจากด้านหลัง

“เรื่องไร้สาระน่ะ” ผมตอบกลับอย่างพยายามหักห้ามตัวเองไม่ให้กระโจนใส่เธอตอนนี้

“งั้นหรอคะ ถ้าเรื่องที่พี่จิณคิดมันไร้สาระ งั้นเรามาหาอะไรที่มีสาระทำกันดีกว่านะคะ” เธอพูดขึ้นก่อนจะค่อยๆขยับตัวเองมานั่งคร่อมตักผมด้วยตัวเองและสายตายั่วยวนที่จ้องมองผมอย่างเชื้อเชิญ

และสิ่งนี้ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่แพทองธารไม่เคยทำให้ผม เธอจะทำก็ต่อเมื่อผมบอกให้ทำ แล้วก็ทำอย่างเหนียมอาย ต่างจากเข็มอักษรที่รู้ดีว่าเวลาไหนควรรุก เวลาไหนควรรับ และแน่นอนว่าผู้ชายอย่างผมเจอแบบนี้มันก็คงถูกใจมากกว่าแบบแรกอยู่แล้ว

“งั้นก็จัดการเลยสิ เรื่องมีสาระที่เธอว่า” ผมพูดขึ้นก่อนจะปล่อยให้เข็มอักษรจัดการปรนเบรอให้กับร่างกายของผมอย่างชำนาญ