MAHIGPIT ANG pagkakahawak ko sa laylayan ng t-shirt ni Enfakid na suot ko habang nakayuko at hindi ko magawang salubungin ang kaniyang paningin.
Sa sofa siya at prenting nakaupo roon habang hinihintay akong magsalita. Nakangiti siya nang bahagya na s'yang dahilan kung bakit hindi ko masabi-sabi sa kaniya ang ipagtatapat ko ngayong araw.
Pagkatapos naming kumain na dalawa ay hinila niya agad ako dito papunta sa salas.
Sinalubong ko ang kaniyang paningin para lamang iwasan iyon. Hindi ko alam kung saan ako magsisimula. Para akong iniipit ng lupa at langit. Nasa kumplikadong sitwasyon ako ngayon, gusto kong sabihin sa kaniya ang lahat pero parang may pumipigil sa aking magsalita.
Napapikit ako nang mariin.
“Kid. . .” tawag ko sa kaniya dahilan upang tignan niya ako nang seryoso. Bu
