Hilam ng luha ang mga mata ko nang lumabas mula sa loob ng bathroom. Alam kong nakalabas na si Calvin ng silid kaya lumabas na rin ako.
Napatingin ako sa salamin kung saan kitang-kita ang replika ng sarili ko, na walang ibang alam gawin kundi ang tanging umiyak lamang.
Nananatili namang nakabukas ang butones ng suot kong damit dahil sa hindi ko iyon nagawang isara sa labis na sama ng loob.
Walang pag-asa ang kahit na anong pagsusumamo ko kay Calvin dahil sa kaniya na rin mismo nanggaling ang salitang mananatili ako sa kaniyang pamamahay. Labis na ikinalulungkot ko dahil sa gusto ko na ngang umuwi sa mga magulang ko!
Calvin insists to get married with me, even though there is no love involve between us.
I don't want to marry him, because I wouldn’t come into the marriage with too many
