FIOLEE's POV
“Fiolee.” tawag ng isang malamig na boses galing sa taas. Kaya nilingon ko ito at nakita ko ‘yung lalaking nakaitim ngumiti siya sa’kin at unti-unting lumapat ang paa niya sa sahig na kulay pula.
Sa kanIya pala nang gagaling ang kulay pulang likidong kumalat sa buong kwarto na ‘to.
Itinaas niya ang ulo niya at nakita ko si Marshall, nakangite siya sa’kin pero mabilis din na pawi ‘yun dahil bigla niyang sinakmal ang balikat ko.
“Fiolee, kaunti lang. Kaunti lang parang awa mo na.” hindi ako makagalaw dahil parang hinihigop niya ang lahat ng lakas ko sa katawan.
Niyakap ko na lang siya at sumandal sa balikat niya habang kagat-kagat niya ang balikat ko.
“Salamat Fiolee.” parang umiikot ang paningin ko at nang lalabo.
Ang tangi nakikita ko na lang ay unti-unting nagigi
