@New York , 31 December
“แล้วทำไมไม่พูดดด!!” เสียงทุ้มรีบโวยวายทันทีเมื่อรู้ความจริง
“จะให้พูดตอนไหนมิทราบ ก็บี๋ไล่พริมอย่างกับหมูกับหมาแบบนั้น... ชิ คิดแล้วมันน่าน้อยใจ ไอ้เราก็อุตส่าห์หวังดีอยากให้เขาชนะแท้ ๆ”
มันเป็นเรื่องที่พริมโรสไม่เคยเล่าให้ใครฟัง ยิ่งกับเคนโด้เธอยิ่งไม่เคยเล่าใหญ่ พูดง่าย ๆ คือเธอกลัวจะเสียเพื่อนรักคนนี้ไป หากจู่ ๆ ตรงดิ่งไปสารภาพว่า ฉันทำแบบนั้นก็เพื่อนายนะ ฉันรอของขวัญวันวาเลนไทน์จากนายทุกปีเลยรู้หรือเปล่า... แบบนี้น่ะเหรอ ไม่เอาหรอก
ที่ผ่านมาพริมโรสมักบอกใครต่อใครว่าเคนโด้เป็นเพื่อนรักก็จริง แต่... เป็นเพื่อนรักที่เธอแอบหวงเวลาเขาเข้าใกล้ผู้หญิง หวงเวลามีผู้หญิงมาเกาะแกะเหมือนเหา หวงไม่อยากให้เขาไปนอนข้างใครนอกจากเธอ จนบางครั้งแทบอยากกระชากคอเสื้อลากกลับบ้าน
ไอ้ความรู้สึกพวกนี้มันเรียกว่า ‘รัก’ และมันก่อตัวขึ้น... โดยที่เธอไม่เคยสังเกตใจตัวเอง
“โธ่ที
