ทว่า... เมื่อหัวใจไม่ใช่อิฐหินดินทราย วันหนึ่งความเชื่อใจนั้นก็เริ่มสั่นคลอน
ภาพที่เห็นเป็นประจำคือสามหนุ่มท่ามกลางสาวๆ เพื่อนในคณะบ้าง ต่างคณะบ้าง บางครั้งเย้าหยอกพูดคุยเล่นหัวกัน จับมือกัน ผลักดันสัมผัสตัวกัน เธอพยายามเข้าใจและมองว่าไม่มีอะไร แต่ความคิดพวกนั้นค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยความหวาดระแวง เมื่อเพื่อนในกลุ่มอย่างโย เม้ย ฟ้า เริ่มพูดถึงเขาบ่อยมากขึ้น ทำนองว่า...
“สาวๆ เข้าหาโจตลอด”
“เมื่อวานฉันเห็นมีคนส่งจดหมายรักให้เขาด้วยนะ”
โยและเม้ยกระซิบกระซาบกันเบาๆ ใบบัวกำลังเดินลงจากตึกเรียนได้ยินเข้าพอดี
“วันก่อนก็เห็นพวกเด็กศิลป์ฯ ไปเกาะเก้าอี้เชียร์พวกไอ้โจเล่นบาสที่โรงยิมด้วยนะ แล้วไม่ใช่เชียร์ธรรมดานะเธอ เอาน้ำเอาขนมไปฝากกันด้วย” ฟ้าเล่า
คบกันได้ระยะหนึ่ง จากที่เคยตัวติดกัน เรียนเสร็จแล้วรีบกลับด้วยกัน เพื่อจะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น โจเริ่มมีกิจกรรมกับเพื่อนๆ ในคณะมากขึ้น แรกๆ
