อเล็กซ์ซึ่งโผล่มานอนอยู่ในวงเวทย์รีบยันตัวนั่ง และเขาก็แปลกใจที่เจอแอนนาเชียเดินมาจากโต๊ะร่ายคาถา แม่มดสาวที่เคยเป็นคนเรียบร้อยในตอนนี้ดูสวยและสง่าแบบสาวบานสะพรั่งเต็มวัย นั่นทำให้อเล็กซ์ประหลาดใจอยู่ไม่น้อย ดวงตาสีมรกตมองชายหนุ่มด้วยความเป็นห่วง
"นายโอเคมั้ย?"
"ฉันอยู่ที่ไหน?" อเล็กซ์ถามก่อนจะมองรอบตัว เขาประหลาดใจที่เดนน่าไม่ได้มาด้วย "เดนน่า..."
เขาพยายามจะลุกยืน แต่ด้วยอาการบาดเจ็บนั้นทำให้อเล็กซ์ล้มลง แอนนาเชียพยุงร่างของเขาไปนั่งที่โซฟา "ออสติน ฉันต้องดึงนายมา พวกนั้นต้องการนาย"
"หมายถึงพวกบาร์บาเนกราหรอ?" แอนนาเชียพยักหน้า "เดนน่าล่ะ ดึงเธอมาได้มั้ย"
แอนนาเชียหลับตาพร้อมขมวดคิ้ว ครู่หนึ่งเธอก็ลืมตาและแสดงสีหน้าผิดหวัง แอนนาเชียส่ายหัว
"คารินอยากจะเจอนาย"
แม่มดสาวพูดเพียงเท่านั้นก่อนที่ประตูจะเปิดออก แม่มดสาวผิวสีเดินเข้ามา แต่ทรงผมที่เคยยาวตรงนั้นเปลี่
