ตอนที่ 5 เที่ยวงาน
1514 คำ
เวลา 18.45 น.
เสียงเคาะประตูห้องของอิงดาวก็ดังขึ้น ก่อนประตูห้องนอนจะถูกเปิดออกมาจากด้านใน เจ้าของห้องปรากฏตัวขึ้นมองไปยังผู้มาเยือน จึงพบกับเลขาสาวคนสวยที่ยืนส่งยิ้มมาให้
“ไปกันได้ยัง พี่เตบอกไปรอที่งาน” จีมองเจ้านายสาวที่เป็นดั่งพี่สาวอีกคน
“ไปกันกี่คน มีคนอื่นไปด้วยไหม” อิงดาวเดินนำลงมายังด้านล่างมีจีเดินตามหลังมาติด ๆ
“ไม่มี คนอื่นเขากลับบ้านไปแล้ว เจ๊หายป่วยแล้วเหรอ?” เธอถามด้วยความเป็นห่วง หากดูจากตอนนี้คงดีขึ้นมากแล้ว
“ยังไม่หาย แต่ก็ดีขึ้น มึงขับรถนะ” เธอยื่นกุญแจรถมอเตอร์ไซต์มาให้กับจี อีกฝ่ายรับมาอย่างว่าง่ายก่อนจะทำหน้าที่เป็นคนขับรถ พาหญิงสาวที่ซ้อนอยู่ด้านหลังตรงไปยังงานประจำปี
ในงานกำลังคึกคักเต็มไปด้วยคนที่มาเที่ยวงาน มีแผงขายของหลายหลายอย่าง พร้อมเครื่องเล่นและกิจกรรมเสียเงินสนุก ๆ อีกมากมาย อิงดาวเดินขนาบข้างมาพร้อมกับจี เธอเดินเล่นไปเรื่อย ๆ สนใจที่ไหนก็จอดแวะ สุดท้ายข้าวของที่ซื้อก็เต็มไม้เต็มมือทั้งสองข้าง
“โทรหาเตหน่อย” เธอหันมาบอกให้จีโทรหาน้องชาย
“อยู่ที่ชิงช้าตรงนั้น” เมื่อจีกดวางสายจากเตโช จึงบอกพิกัดที่เขาอยู่ทันที “เจ๊จะเดินไปไหมหรือจะรอที่นี่”
“เดินไปเถอะ ไม่ไกลมาก” ทั้งสองเดินตรงไปยังชิงช้าสวรรค์ที่มองเห็นอยู่ไม่ไกล
ระหว่างทางเธอเริ่มเดินเบียดเสียดกับคนอื่น ๆ เพราะผู้คนเริ่มหลั่งไหลมาเที่ยวงานศาลเจ้าพ่อหลักเมือง เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้าย แถมยังมีศิลปินนักร้องชื่อดังที่จะขึ้นแสดงในค่ำคืนนี้
“อ๊ะ!” อิงดาวสะดุดขาตัวเอง ร่างกายปะทะเข้ากับใครบางคนที่อยู่ด้านหน้า “ขอโทษค่ะ” เธอเอ่ยคำขอโทษอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเงยหน้ามองคนตัวสูงใหญ่
“ตาบอด?” น้ำเสียงของคนตรงหน้าทำให้อิงดาวชักสีหน้าไม่พอใจ
“ว่าใครตาบอด?” เธอตอบเสียงดุและไม่พอใจ ส่วนคนที่ยืนอยู่ตรงหน้ากลับมีสีหน้านิ่งเฉย แล้วใช้มือปัดตรงหน้าอกของตัวเอง เหมือนว่าถูกของสกปรกโดนตัว
“......” เขาแค่มองหน้าของเธอก่อนจะมองต่ำไปที่หน้าอกของอิงดาว เพราะวันนี้เธอสวมใส่เสื้อแขนกุดคอกลมรัดรูปเอวลอย มาพร้อมกับกางเกงยีนขาสั้นรัดรูปที่เห็นเป็นประจำ
แต่มันก็ยังไม่ชินตา...แตงโมลูกใหญ่สองลูกที่อยู่ตรงหน้า เขาเคยอยากรู้ว่ามันของแท้หรือของเทียมกันแน่!!
“มองอะไร!” อิงดาวรีบยกแขนทั้งสองข้างปิดหน้าอกของตัวเอง เมื่อเห็นสายตาของสิงขรที่มองจ้องไม่ขยับไปส่วนไหน
“ชอบโชว์ไม่ใช่เหรอ” เขาพูดแล้วหันไปมองทางอื่น ก่อนจะเดินตรงไปยังจุดหมายที่เขาตั้งใจไป
“เจ๊ไม่เป็นไรใช่ไหม?” จีที่เดินตามหลังมาถามขึ้น
“อืม ไปกันเถอะ” เธอมองเห็นน้องชายที่ยื่นอยู่ไม่ไกล พอเดินเข้าไปใกล้ก็มองเห็นสิงขรที่กำลังยืนคุยอยู่กับเตโช
“ซื้ออะไรกันมาเนี่ย” เตโชมองเห็นพี่สาวจึงเดินเข้ามาหา “จะเดินถือของไปทั่วงานไหวเหรอ”
“ก็ซื้อมาเผื่อมึงด้วยไง เอาไป” อิงดาวยื่นถุงของกินมากมายที่ซื้อมาเผื่อเขาและแตงหอม ก่อนที่เตโชจะรับถุงของกินเหล่านั้น
“ไปหาที่นั่งกันก่อนดีไหม” เขาไม่รู้ว่าจะมีที่นั่งกินอาหารเหล่านี้ไหม แต่พอเดินกันไปก็มองเห็นที่นั่งลานเบียร์สด จึงเข้าไปเปิดบิลแล้วเลือกโต๊ะนั่ง
ภายในโต๊ะมีสิงขรเพิ่มเข้ามาอีกคน บรรยากาศจึงดูเงียบสงบจากที่ควรจะสนุก เตโชมองหน้าพี่สาวพร้อมกับผู้ชายอีกคนแล้วนึกเซ็งอยู่ในใจ วันนี้เขาพลาดมากที่พาทั้งสองมาเจอกัน
“เดี๋ยวเขาจ่ายค่าบิลนี้ให้นะ” แตงหอมหยิบบิลที่พนักงานเรียกเก็บขึ้นมา หากแต่บิลนั้นกลับถูกสิงขรแย่งไปจ่าย
“เดี๋ยวพี่จ่ายเอง” เขายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน ก่อนจะรีบหยิบเงินสดในกระเป๋าออกมาจ่ายอย่างรวดเร็ว
“พี่สิง ผมจ่ายเอง” เตโชเอ่ยแย้ง หากแต่สิงขรกลับไม่ยอมโดยง่าย
“ครั้งหน้ากูให้มึงจ่ายแน่นอน แต่ครั้งนี้กูจ่ายเอง” เขาก็พูดแบบนี้ทุกครั้ง
“งั้นงานวันเกิดผมพี่ต้องไปนะ ห้ามปฏิเสธ” เตโชถือโอกาสนี้ชวนสิงขรไปร่วมงานวันเกิดด้วย แต่เขาก็ลืมไปว่าพี่สาวไม่ชอบขี้หน้าพี่ชายคนนี้ จึงได้แต่หันไปยิ้มกับพี่สาว
อิงดาวไม่ตอบ เพราะเธอรู้ว่างานวันเกิดของน้องก็คงอยากให้มีเพื่อน ๆ ไปร่วมสนุกด้วย เธอทำได้เพียงเลี่ยงปะทะกับสิงขรให้ได้มากที่สุด คงไม่มีเหตุร้ายอะไรเกิดขึ้นหรอก
เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมง เตโช แตงหอมและสิงขรจึงพากันออกไปเดินเล่น ส่วนอิงดาวและจีนั่งอยู่ที่โต๊ะพร้อมกับซดเบียร์สดเหยือกใหญ่กันสองคน เมื่อแอลกอฮอล์เข้าปาก การพูดคุยของสองสาวยิ่งออกรสชาติ
“เจ๊” จีเรียกอิงดาว “เจ๊ว่า...น้องแตงหอมจับปลาสองมือไหม”
“ไม่รู้สิ ไม่อยากออกความเห็น” ไม่ใช่ไม่อยากออกความเห็น แต่ความเป็นจริง ก็เห็น ๆ กันอยู่แล้ว ว่าผู้หญิงไม่มีความชัดเจน จากที่ยังเห็นพูดคุยกับผู้ชายอีกคนอย่างสนิทสนม
“คงไม่ใช่รักสามเส้าหรอกนะ” ทั้งสองสาวมองหน้ากัน โดยไร้คำตอบจากการตั้งคำถามของจี
“อย่าดื่มจนเมานะ เดี๋ยวไม่มีคนขับรถ” อิงดาวหัวเราะในลำคอแบบหยอกล้อจีเล่น
“จ้า” จีขานรับก่อนยกแก้วตรงหน้าขึ้นดื่ม “ได้อ่านอีเมลที่ส่งให้หรือยัง เจ๊รีบหน่อยนะเพราะวันที่อยากจองเป็นช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ด้วย”
“พรุ่งนี้ให้คำตอบ รอให้เตมันเลือกอีกที ที่ดู ๆ ก็ใช้ได้เลย” เธอยอมรับว่าจีทำงานที่ได้รับมอบหมายดีมาก
“เจ๊” จีเรียกอีกครั้งทำให้อิงดาวหันมาสบตา “ไม่สบายใจเลย รู้สึกยังไงไม่รู้”
“ไม่สบายใจอะไร” เธอขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะมองเห็นสายตาของจีที่มองไปอีกทาง
อิงดาวเข้าใจสิ่งที่จีต้องการสื่อ เพราะภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้เธอไม่สบายใจอย่างที่จีบอก แตงหอมที่เดินมาพร้อมสิงขรกำลังจับมือกันอย่างเปิดเผย ช่างเป็นภาพที่หากน้องชายของเธอมาเห็นคงได้เจ็บปวดใจ
เธอดูออกว่าน้องชายมีใจให้แตงหอมไม่น้อย ถึงเตโชจะดูไม่สนใจและไม่ชอบแสดงออกถึงความรู้สึกที่มีต่อคนที่ชอบ เธอรู้ว่าเขาคงชอบแตงหอมมากถึงขนาดอยากขอผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนในวันเกิดของตัวเอง
“แบบนี้ก็ได้เหรอวะ มากับอีกคน แต่เดินจับมือกับอีกคน เจ๊! ฉันทนไม่ไหวแล้ว!” จีลุกขึ้นยืน ใบหน้าบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัดเจน
“นั่งลง” อิงดาวกดเสียงต่ำ มองทั้งสองที่กำลังเดินตรงมาทางนี้เพียงนิดเดียวแล้วหันกลับมาสบตากับจี
“จับปลาสองมือชัด ๆ ไม่ชอบขี้หน้ามันเลย สวยแล้วไง” จีใส่อารมณ์ในคำพูด แล้วนั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม
“เก็บอาการก่อน” เธอใช้มือตบลงไปที่หน้าขาของจี เป็นการปลอบให้อีกฝ่ายใจเย็น ส่วนอารมณ์ที่กำลังเดือดพล่านของเธอเองก็ต้องระงับเอาไว้เช่นเดียวกัน
“พี่อิง ลองชิมลูกชิ้นเจ้าดังดู อร่อยมากเลยนะ” แตงหอมเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับวางถุงลูกชิ้นย่างเจ้าดังลงตรงหน้าให้กับเธอ “พี่เตไปต่อคิวซื้อนานเลยนะคะ”
“อร่อยจริงเหรอ” อิงดาวหยิบลูกชิ้นย่างขึ้นมาหนึ่งไม้ก่อนส่งไปให้กับจีที่นั่งอยู่ด้านข้าง เธอใช้สายตาบังคับให้จีรับลูกชิ้นในมือไปกิน ก่อนที่ตัวเองจะหยิบอีกไม้ขึ้นมาชิม
“เป็นไงคะ อร่อยใช่ไหมคะ” แตงหอมยิ้มหวานก่อนหย่อนตัวลงนั่งที่เก้าอี้ของตัวเอง ด้านข้างยังมีสิงขรที่นั่งลงไปก่อน
“อร่อยดี” เธอยิ้มเล็กน้อย สายตามองตรงไปที่ผู้ชายอีกคน “วันเกิดเต แตงหอมก็ไปด้วยใช่ไหม”
“ค่ะ พี่เตชวนแล้วค่ะ พี่สิงก็ไปด้วย ไปกันหลายคนต้องสนุกมากแน่ ๆ ว่าไหมคะ” แตงหอมหันมาสบตากับสิงขรพร้อมรอยยิ้ม
- ผู้เขียน
