“ทำไมกลับมาเอาป่านนี้!”
“ฉันเพิ่งรู้นะคะว่าฉันเป็นนักโทษของคุณ ไม่ต้องสำรวจกันขนาดนี้ก็ได้ค่ะ ฉันไม่ได้ไปทำอะไรเสียหายมา” วาจาประชดประชัน
“อย่ามาปากดี!” เซนช้อนสายตาขึ้นดุ ก่อนจะเป็นฝ่ายยอมถอยทัพออกห่างร่างบาง “แล้วเธอไปไหนมา?”
“ไปนั่งเล่นมาค่ะ”
“กับใคร” เขาหรี่ตาถามอย่างจับผิด
“กับเพื่อนค่ะ”
“ผู้หญิงหรือผู้ชาย” น้ำเสียงเริ่มเข้มขึ้น
“ผู้ชายค่ะ”
“ผู้ชายที่ไหน!”
“ก็เพื่อนไงคะ”
นี่เขาจะเอายังไงกับเธอกันแน่
“เพื่อนที่ไหนล่ะ ฉันรู้จักไหม ใช่แก๊งเดิมของเธอหรือเปล่า”
“ไม่ใช่ค่ะ คนนี้เพิ่งรู้จัก”
“เพิ่งรู้จัก?”
เซนกอดอกมองแม่ตัวดีที่เชิดหน้าเชิดตาใส่เขา
“หมดธุระกับฉันหรือยังคะ” ไม่รอให้ร่างสูงพูดอะไร คนตัวเล็กก็เดินผ่านเขาไปเตรียมตัวจะขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน แต่ไปไม่ถึงไหนก็ถูกกระชากแขนให้กลับมายืนที่เดิม
“เธอไปรู้จักผู้ชายที่ไหน บอกฉันมานะ” แววตาของเซนดุดัน
“เขามา
