Love is cat's 28
“เป็นยังไงบ้างฌอน” เมื่อเดินกลับไปยังจุดที่ฌอนรออยู่ก็รีบเอ่ยถามทันที ส่วนครัชก็ยังอยู่ด้วยเช่นเดียวกัน ตอนนี้จะสามทุ่มอยู่แล้วผมเองก็รู้สึกไม่สบายใจที่ทำให้เพื่อนพลอยลำบากไปด้วย
“หมอกำลังผ่าตัดครับ”
“อื้อ หิวไหม ไปหาอะไรกินก่อนหรือเปล่า”
“ไม่ครับ ผมเป็นห่วงพี่เฌอน่ะ”
“พี่เองก็เหมือนกัน” กลายเป็นว่าทั้งผมและฌอนต่างนั่งรอที่เก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉิน
“ครัช ขอบใจมึงมากนะ มึงกลับไปพักเลยนะมันดึกแล้วรบกวนมึงทั้งวันแล้วด้วย” ผมหันไปบอกเพื่อนอย่างเกรงใจ มันพยักหน้าเข้าใจก่อนจะตอบกลับมา
“เดี๋ยวกูรอพวกได้ชายกับไอ้อาทิตย์มาก่อนแล้วค่อยกลับ ระหว่างนี้มึงเอารถกูไว้ใช้ก่อนก็ได้ พรุ่งนี้ค่อยให้คนเอารถน้องมาให้”
“เดี๋ยวใช้รถผมก็ได้ครับ ผมให้พี่อาทิตย์ขับมาให้อยู่” ฌอนที่ได้ยินผมคุยกับครัชก็รีบเอ่ยบอกอย่างเกรงใจ
“ได้ ๆ ถ้าอยากได้อะไรเพิ่มเติมบอกได้เลยนะทั้งสองคนเลย”
“ขอบคุณครับพี่”
