ทั้งสองได้แต่นั่งจ้องหน้ากันไปมา เมื่อไม่ว่าจะพูดยังไง เซียวอี้ถงก็ยังคงปฏิเสธตำแหน่งฮูหยินที่เขามอบให้
“ทำไมเจ้าต้องปฏิเสธด้วยเฟยฮวา ทำไมเจ้าไม่อยากเป็นฮูหยิน ของข้า “หรูอันฉีถามเสียงเข้ม
“ข้ายังไม่พร้อม “เซียวอี้ถงยังคงตอบแบบเดิม
“เจ้าไม่พร้อม เหตุใดจึงไม่พร้อม “หรูอันฉีก็ยังคงไม่พอใจกับคำตอบของนาง
“ข้าบอกได้แค่ว่าข้ายังไม่พร้อม สำหรับที่จะเป็นฮูหยินหรือว่า อนุของใคร ทั้งนั้น”
เซียวอี้ถงตอบอีกครั้ง และเธอก็รู้แก่ใจว่าทำไมเธอถึงไม่ต้องการที่จะเป็นฮูหยินของเขา เพราะเธอไม่ใช่คนที่นี่ เธอทะลุมิติมายังอีกยุคอีกสมัย แบบนี้ได้ แล้วเหตุโดที่เหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นอีกไม่ได้ เธออาจจะกลับไปที่โลกปัจจุบันที่เธอจากมา หรืออาจจะไปที่อื่น ก็เป็นได้ ฉะนั้นเธอจะมาผูกมัดกับคนที่นี่คงไม่ได้ ไม่เช่นนั้นความเสียใจจะเกิดขึ้น
“แล้วเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเราละ เจ้าไม่รู้สึกอะไรเลยเฟยฮวา”หรูอันฉีถามเสีย
