Hindi na siya umimik matapos siyang mapahiya sa harap ni Raven. Hinayaan nalang niya itong sumunod hanggang sa eskina. Hindi na rin niya ito pigilan o hinarap nang humakbang na siya papasok sa maliit na daanan. Basta namalayan nalang niyang wala na ito sa likuran niya nang ilang hakbang na lang ay maaabot na niya ang bahay.
Tahimik siyang kumain at gumawa ng takdang-aralin sa gabing 'yon. Paminsan-minsan ay napapatingin siya sa labas ng bintana at nakikita niya ang bahay nina Estong. Ang ilaw lang sa kuwarto ni Manang Nena ang nakabukas. Napabuntong-hinga siya.
Kinabukasan, nakita niya ang sariling nakatayo sa harap ng bahay nina Estong. Ilang minuto siyang tulala doon hanggang sa nakita niyang lumabas ng pinto si Manang Nena. Nagulat pa ito nang makita siyang nakatayo sa labas ng bakod.
