บทที่ 10 คนสนิทและบทลงโทษ
1374 คำ
หมอลลินและอลิซพูดคุยกันจบก็แยกกันไป เพราะหมอในแผนกฉุกเฉินไม่ได้ว่างขนาดที่จะมาเดินเล่นได้ แต่เพราะเป็นช่วงที่ไม่มีเคส เลยแวะมา
อลิซกลับมานั่งเฝ้ามีนาอีกครั้ง มองไปยังหญิงสาวที่นอนหลับสนิทอยู่ แล้วยังคงโกรธตัวเอง
“คุณหนูไม่ผิดหรอกนะคะ ฉันให้มีนากินเค้กเข้าไป คนที่ผิดคือฉัน” เสียงฟาเอลดังขึ้น หลังจากที่เข้ามาแล้วเห็นอลิซนั่งหงอยอยู่
“ถ้าอลิซกินเข้าไปเอง คนที่มานอนตรงนี้คงเป็นอลิซใช่มั้ย?” หญิงสาวตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
“ถ้าเธอเป็นคนนอนตรงนี้ วันนี้พวกเราจะจับเมลไม่ได้ มองข้อดีตรงนี้ไว้!!” เสียงหนักแน่นดังมาจากฟาเดียที่อยู่ข้างหลังอลิซ อลิซเห็นแล้วลุกขึ้นมาโผ่เข้ากอดคนร่างโปร่งทันที
“ฟาเดียยยยยยยย แง~~ อลิซคิดถึงฟาเดียจะแย่แล้ว ” หญิงสาวสลัดความหงอยนั้นทิ้ง อ้อนคนร่างโปร่งทันที เห็นแล้วฟาเดียก็อดคิดถึงตอนที่ร้องไห้กับหมอลลินเมื่อกี้ไม่ได้ แบบไหนคือของจริงกัน
“เมื่อกี้ฉันยังเห็นเธอหงอยอยู่เลย เปลี่ยนโหมดเร็วจังเลยนะ” ฟาเดียพูดแซะหญิงสาวที่ตอนนี้กอดเธอไม่ยอมปล่อย
“ก็ถ้ามัวแต่หงอย ก็ไม่ได้ลวนลามฟาเดียสิ” อลิซตอบแบบชัดถ้อยชัดคำ
“ไม่กลัวมีนาตื่นมาเห็นหรอ กับท่าทางแบบนี้” ฟาเดียยังคงถามต่อ
“ช่างสิ มีนาไม่ใช่คนอื่นแล้วว เพราะรับเคราะห์แทนอลิซไปแล้ว รู้เรื่องอลิซได้ เพราะถ้ามีนาไม่รู้ มีนาจะไม่เข้าใจเลย ว่าเกิดอะไรขึ้น”อลิซตอบกลับ แต่แขนทั้งสองข้างยังกอดเอวหนาอยู่
“...” ร่างบางที่ตื่นมาได้สักพักแล้ว ทำได้แค่มองภาพตรงหน้าอย่างมึนงง ท่านประธานของเธอ กอดบอดิการ์ดส่วนตัวแน่น อย่างกับคนรัก ส่วนฟาเอลที่อยู่ข้างๆ ก็หันหน้าหนี เหมือนจะชิน แต่ก็ไม่ชิน
“อะ มีนาฟื้นแล้วค่ะ” ฟาเอลที่หันไปสบตากับมีนาพอดี ก็ทักขึ้น ทำให้อลิซผละออกจากฟาเดีย กลับมาหามีนาทันที
“มีนาาาา เป็นยังไงบ้างงง เจ็บตรงไหนบอกอลิซนะ ถ้าไม่สบายตัวต้องบอกอลิซนะ ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายอลิซจ่ายให้หมดเลย อลิซขอโทษจริงๆที่ทำให้มีนาตกอยู่ในอันตรายแทนอลิซ มีนาไม่โกรธอลิซใช่มั้ย แง~” อลิซพูดยาวรวดเดียว ทำเอามีนาต้องอึ้ง กับภาพที่เห็นและเสียงที่เห็น อลิซฉบับที่ร่าเริง
“เจอคุณอลิซเวอร์ชั่นนี้เข้าไป อาการเป็นยังไง ต้องตามหมอมั้ย? ” เสียงแซวจากฟาเอลทำให้อลิซแอบตีแขนเบาๆ ด้วยความเขิน
“คือยังไงคะ ฉันไม่เข้าใจ คุณอลิซมีหลายเวอร์ชั่นหรอคะ?” มีนาที่ตื่นมาก็เจอเรื่องแปลกสองเรื่องพร้อมกัน ทำให้ปรับจูนไม่ทัน
“จริงๆ เรียกได้ว่าเป็น 2 บุคลิคค่ะ อลิซจะเป็นแบบนี้กับแค่คนสนิท และมีนาอลิซยกให้เป็นคนสนิทแล้ว ตกใจมั้ยที่เห็นอลิซในมุมนี้ ผิดหวังรึเปล่า?” อลิซอธิบายด้วยน้ำเสียงปกติ แต่ก็ยังคงติดความกังวลมาอยู่
“ไม่เลยค่ะ ดีใจมากเลยที่คุณอลิซมองว่าฉันเป็นคนสนิท” มีนายิ้มทั้งน้ำตา ไม่คิดเลยว่าเธอจะมีโอกาศสนิทกับเจ้านายที่เธอบูชาขนาดนี้
“ร้องไห้ทำไมมมม ” อลิซถึงกับเลิ่กลั่กที่เห็นมีนาร้องไห้
“ฉันปลื้มคุณมานานแล้วค่ะ จนได้มาทำงานกับคุณ ฉันเหมือนฝันเลย พอมารู้อะไรแบบนี้ก็ยิ่งดีใจ เหมือนถูกหวยรางวัลใหญ่เลยค่ะ” มีนาตอบไปก็มีเสียงสะอื้นอยู่ในทุกคำพูดของเธอ เป็นการร้องไห้ที่บอกได้ว่ายินดีแค่ไหน
“อลิซดีใจนะ ที่มีนาไม่ผิดหวังในตัวอลิซ งั้นพร้อมที่จะรับข่าวอื่นรึยัง” หญิงสาวพูดแล้วจับมือมีนาก่อนที่จะหันไปหาฟาเดีย
เมื่อมีนาพยักหน้า ฟาเดียก็เริ่มต้นเล่าเรื่องของอลิซ จากต้นจนจบ และสาเหตุที่เธอถูกวางยาแทนอลิซด้วย รวมถึงเรื่องที่จับคนร้ายได้แล้ว และสิ่งที่น่าตกใจสำหรับมีนาก็คือคนร้ายเป็นเมล
“แล้ว เมลจะโดนทำโทษยังไงหรอคะ คุณฟาเดีย” มีนาถามด้วยความสงสัย เพราะเธอไม่รู้จริงๆว่า ปกติแล้วถ้าบอดิการ์ดทำผิด จะถูกลงโทษยังไง
ฟาเดียมองหน้ากับฟาเอล ก่อนที่จะตัดสินใจบอก ทั้งๆที่รู้ว่าทั้งสองสาวต้องคัดค้านแน่นอน
“โทษคือการ ตาย ทั้งแม่และลูก” ฟาเดียตอบสั้นๆ ทำให้หน้าอลิซและมีนาเปลี่ยนไปทันที
“ทำไมต้องขนาดนั้นละฟาเดีย ร้ายแรงมากเลยเหรอ?” เสียงอลิซทักขึ้นในทันที
“มันทำร้ายคุณ และลอบทำร้ายมาตลอด 10 ปี คุณจะให้ฉันยกโทษเหรอ คุณมองฉันใจดีเกินไปรึเปล่าอลิซ” เสียงเย็นพูดเน้นๆให้อลิซได้ฟัง รังสีอัมหิตแผ่ออกมาอย่างเห็นได้ชัด ทำเอามีนากลัวจนตัวสั่น หลับตาปี๋เลย
“พี่ฟาเดีย..” เสียงฟาเอลเรียกเบาๆ ทำให้ฟาเดียสงบลง มองไปที่สองสาวแล้วกล่าวคำขอโทษเบาๆ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องไป ฟาเอลก็ขอตัววิ่งตามฟาเดียไป จนในห้องเหลือแค่สองสาว
“แล้ว..ฉันถามอะไรเพิ่มหน่อยได้มั้ยคะ คุณอลิซ” มีนาเริ่มเปิดประเด็น
“ ได้สิ แต่ไม่ต้องเรียกคุณข้างนอกหรอก เรียกอลิซก็พอ คุณใช้แค่ตอนทำงาน ตกลงมั้ย?” อลิซพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงใจ
“เอ่อ ได้ค่ะ คือ..คุณ เอ้ย อลิซกับคุณฟาเดียเป็นคนรักกันเหรอคะ?” คำถามนี้ยิงเข้าไปในใจอลิซ
“ อืมม จะว่ายังไงดีละ มีนามองว่าฟาเดียคิดยังไงกับอลิซล่ะ?” อลิซไม่รู้จะตอบยังไง ลยเลือกที่จะถามกลับ
“คุณฟาเดีย ดูหวง ห่วง คุณอลิซมากเลยค่ะ ถ้าให้มองจากสายตาเมื่อกี้ คือยังไงก็รักแน่ๆ” มีนาวิเคาะห์ดุจคนที่เชี่ยวชาญ
“ใช่มะ แต่ฟาเดียไม่เคยพูดมันเลยว่ารัก แต่ยอมมีเซ็กส์กับอลิซทุกครั้งที่ขอเลย” อลิซพูดด้วยน้ำเสียงปกติ แต่คนที่ได้ฟังถึงกับตาโตขึ้นมาทันที
“หะ!! มีแบบนี้ด้วยเหรอ!!” มีนาตกใจ คิดว่าจะถามต่อ แต่ก็ต้องหยุดไว้ก่อน เพราะเจ้าของหัวข้อสนทนาเข้ามาในห้องแล้ว
“คุณอลิซ ยังไงเมลกับแม่ก็ไม่รอดหรอก ก่อเรื่องไว้เยอะ จะกฏหมาย หรือกฏตระกูล ก็ไม่มีทางรอด เลิกสงสารคนอื่น แล้วกลับมาดูตัวเองด้วย โดนมันทำอะไรไว้บ้าง” เสียงเย็นจากฟาเดียพูดขึ้นทันที หลังจากที่เข้ามาในห้อง
“โอเค อลิซรู้แล้ว.. แล้วฟาเดียจะยังอยู่กับอลิซมั๊ย? ถ้าไม่มีเมลแล้ว” อลิซถามจากเสียงในใจ เพราะเธอรู้สึกได้ว่าฟาเดียกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ไม่รู้ว่าคืออะไร
“ฉันเคยบอกไว้ว่า ฉันจะอยู่จนกว่าเธอจะเจอคนที่เหมาะสม” ฟาเดียตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ
“งั้นแปลว่าจะยังไม่ไปไหนสินะ เย้” อลิซกำลังจะดีใจกับคำตอบที่ได้รับ
“แต่วันนี้ฉันเห็นแล้ว คนที่เหมาะสมกับคุณ” ฟาเดียมองออกไปอีกทาง เพื่อไม่สบตาอลิซ
“หมายความว่าไง?” อลิซถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“คุณหมอลลิน เธอเหมาะสมกับคุณนะ และดูเหมือนว่าเธอก็ชอบคุณ ถ้าคุณลองเปิดใจให้เธอ ฉันคิดว่าคุณพ่อคุณต้องดีใจมากแน่ๆ” ฟาเดียพูดจบ ก็หันหลัง เดินออกจากห้องไปทันที อลิซที่จะคว้าแขนฟาเดียไว้ ก็คว้าไม่ทัน กำลังสะเทือนใจกับสิ่งที่ได้ยิน น้ำตาที่ตอนแรกแห้งไปแล้ว ก็เริ่มเอ่อล้นมาอีกครั้ง
หญิงสาวทรุดตัวร้องไห้อย่างไม่อายใคร มีนาที่เห็นก็ต้องลุกขึ้นมาปลอบอลิซด้วยความสงสารแทบขาดใจ ก้นด่าฟาเดียในใจว่าทำไมถึงต้องทำกับอลิซขนาดนี้
- ผู้เขียน
