Chapter 31

665 คำ

Chapter 31 Five years later... BEING A TEACHER is not that good all the time. May mga oras rin kaming na-d-depressed sa trabaho namin. Lalo na kapag grade school ang hahawakan ko. Masyadong makukulit ang mga bata pero kahit na ganoon masaya parin ang mag-turo sa kanila. Lalo na kapag palagi mong nakikita ang ngiti sa kanilang mga mata habang mataman silang nakikinig sa iyo. Inilapag ko ang bag sa ibabaw ng mesa nang matapos ko nang pauwiin ang mga bata. Dumako muna ako sa faculty room para kunin ang ilan kung gamit na iniwan kanina dito sa loob. Napadako ang paningin ko sa pintuan nang pumasok si Pea ang isa sa working student dito sa school ng Tinapas Elementary School, sa probinsya ng Batanggas. Tulad ko mukhang pagod ito sa pag-aayos ng mga files, pero kahit na ganoon may mga ngit

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม