2.เรื่อง เมียจ้างพราวสวาท ตอนคนดังถ่ายแบบ
1380 คำ
.
.
.
มหาวิทยาลัย
คณะบริหาร
เช้าวันใหม่นักศึกษามากหน้าหลายตาต่างพากันเดินเข้ามาในรั้วมหาวิทยาลัยเพื่อศึกษาหาความรู้ ต่อยอดอาชีพในอนาคต เช่นเดียวกับ ทับทิม ดาวคณะที่เป็นถึงเน็ตไอดอลคนดัง เธอก็เป็นหนึ่งในนั้น ย้อนกลับไปเมื่อก่อนที่จะเข้ามหาวิทยาลัยเธอเกือบจะไม่ได้เรียนต่อเพราะแม่ที่เป็นเสาหลักได้เสียชีวิตลง ทำให้ชีวิตของเธอเคว้งคว้างไปนานพอสมควร ดีที่เธอเจอทางออกโดยการไปถ่ายแบบ ทำให้ผู้คนรู้จักเธอมากขึ้น หลังจากนั้นเป็นต้นมาเธอจึงผันตัวมาเป็นเน็ตไอดอลและนางแบบนั่นเอง
"รุ่นพี่ครับ!"
เสียงชายหนุ่มวิ่งตามหลังเรียกให้ร่างหญิงสาว สูงสง่าออร่าแทงตา ใบหน้ารูปไข่แก้มฟูฟ่อง ดวงตากลมโตเป็นประกาย สัดส่วนเว้าโค้งใหญ่โตตรงสเปกชายหลายๆ คนทับทิมค่อยๆ หันตามเสียงเรียกก่อนจะยกยิ้มขึ้นด้วยความสดใส
"คะ น้องเรียกพี่งั้นเหรอ"
"ชะ...ใช่แล้วครับ คือผมแค่อยากถ่ายรูปคู่กับพี่ได้ไหมครับ"
"อา..."
เธอยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลาก่อนจะพยักหน้าตอบตกลง ทำเอาชายหนุ่มยิ้มแก้มปริ
"ขอบคุณนะครับ!"
"จ้ะ งั้นพี่ขอตัวไปเรียนก่อนนะ ^^"
"ครับ!!!"
ทันทีที่เธอถ่ายรูปกับชายหนุ่มเสร็จก็รีบเดินหันหลังกลับไป แต่สายตาของชายหนุ่มกลับไม่ขยับออกจากเรือนร่างของเธอได้แม้แต่น้อย
"พี่ทับทิมทั้งน่ารัก ทั้งสวย ทั้งใจดีจะขอเป็นแฟนคลับพี่ไปนานๆ เลย"
.
.
.
ห้องเรียน
"วันนี้มาสายเลยนะ"
เพื่อนร่วมห้องเอ่ยทักทับทิมทันทีที่ร่างของเธอเดินเข้ามาในห้องเรียน ก่อนเธอจะวางกระเป๋านั่งลงเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยล้า
"เมื่อคืนถ่ายแบบดึกน่ะ เลยเผลอหลับเกินเวลาตื่นไปหน่อย"
"ว่าแต่ช่วงนี้งานถ่ายแบบเยอะเลยเหรอ"
เพื่อนสาวอีกคนเอ่ยถาม
"อื้ม วันนี้หลังเลิกเรียนก็มีไปถ่ายอีก 2 งาน"
"สู้ๆ นะแก"
เพื่อนสาวให้กำลังใจ เพราะรู้ดีว่าเธอนั้นต้องทำงานหนักส่งตัวเองเรียน
"จ้า ขอบใจพวกแกนะ ว่าแต่ยัยอุ้มมาหรือยังเหรอ"
ทับทิมมองหาเพื่อนสนิทที่สุดในห้อง ก่อนเพื่อนที่นั่งอยู่ตรงหน้าจะชี้ไปที่กระเป๋าสะพายที่วางอยู่บนโต๊ะ
"มาแล้วละ เห็นว่าไปเข้าห้องน้ำนะ"
"ใครกำลังนินทาฉันงั้นเหรอ"
เสียงแจ๋วแว่วดังมาจากทางประตูเข้าห้อง เมื่อหันไปก็พบร่างหญิงสาว อวบอั๋นตัวเล็กน่าทะนุถนอม และเพราะเสียงที่ดังฟังชัด ทำให้หลายๆ คนคิดว่าเธอนั้นเป็นคนปากร้าย แต่สำหรับทับทิมแล้ว เพื่อนคนนี้เป็นคนที่มีเสน่ห์เอามากๆ
"ใครจะกล้านินทาเธอล่ะอุ้ม"
"จ้า แม่คนดัง"
อุ้ม เดินเข้ามานั่งลงข้างๆ ทับทิมก่อนจะควักโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นตามปกติ
"นี่ ถามแกหน่อยเถอะแกได้รับงานเป็นพรีเซนเตอร์ของห้างสรรพสินค้า GG หรือเปล่า"
อุ้มถามขึ้นมาทำเอาทับทิมที่ก้มหน้าหยิบหนังสือเรียนถึงกับนิ่งไป
"อือ เรารับงานวันนี้ต้องไปถ่ายแบบ มีอะไรงั้นเหรอ"
"เปล่าหรอก เห็นข่าวว่าครอบครัวเจ้าของห้างมีเรื่องกัน เลยกลัวว่าแกจะโดนลอยแพค่าถ่ายแบบเท่านั้นเอง"
อุ้มอธิบายให้เพื่อนสาวได้ฟัง
"อา ถ้าเป็นเรื่องนั้นเขาโอนค่ามัดจำมาให้เกือบหมดแล้วล่ะ เป็นครั้งแรกเลยนะที่เราได้เงินมาเยอะขนาดนี้"
"อย่างว่าแหละ เป็นถึงห้างดังขนาดนั้น"
"คิดว่าเย็นนี้...ไม่น่าจะมีปัญหานะ"
ฉันได้แต่หวังให้มันเป็นเช่นนั้น...
.
.
.
สตูดิโอ
"คร่าวๆ ก็ประมาณนี้ค่ะ"
ตัวแทนจากบริษัทเข้ามาคุยงานกับเธอหลังจากที่แต่งตัวแต่งหน้าเสร็จเตรียมจะเข้ากล้อง แต่แล้วร่างของชายหนุ่มลูกคนเล็กเจ้าของบริษัทก็เดินเข้ามา
"พอดีคุณ ไกด์ เข้ามาพอดีเข้าไปทักทายท่านก่อนไหมคะ"
"อะ...อ้อ ค่ะ"
เธอเดินเข้าไปทักทายนายจ้างทันที งานนี้ที่เธอได้มาก็เพราะเป็นเขาที่เสนอนั้นเอง เธอจึงไม่ลังเลที่จะเข้าไปทักทายและขอบคุณ
"สวัสดีค่ะ คุณไกด์ ^^"
เธอยกมือขึ้นไหว้ด้วยความอ่อนโยน รอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้า แต่ชายตรงหน้ากลับนิ่งเฉยไม่แสดงสีหน้าท่าทางอะไรแม้แต่น้อย ได้แต่เพียงมองดูร่างของเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหันหน้าไปบอกช่างแต่งหน้าและสไตลิสต์แทน
"สีที่เปลือกตาต้องอ่อนกว่านี้ นี่แต่งหน้ามาจะเอาไปเล่นตลกหรือไง"
"!!!"
คำพูดที่แทงใจดำของช่างแต่งหน้านั้นมันเหมือนเศษแก้วที่กระเด็นเข้ามาโดนทับทิมเช่นกัน ทำเอาหัวใจของเธอแทบหยุดเต้น เมื่อน้ำเสียงเย็นยะเยือกแข็งกร้าวพูดขึ้น
"ค่ะท่าน!"
"ส่วนเธอ ฉันต้องการเสื้อผ้าที่มันเข้ากับช่วงซัมเมอร์ ไม่ใช่เสื้อผ้าที่เอาไว้ใส่ถ่ายแบบนู้นแบบนี้"
"อึก!"
นายคนนี้! ปากร้ายเกินไปแล้ว
"ค่ะท่านทราบแล้วค่ะ!!"
ช่างทั้งสองพาตัวเธอเดินกลับเข้าไปแต่งหน้าแต่งตัวใหม่อีกครั้งทันที โดยที่ไม่ปล่อยให้งานของตัวเองทิ่มแทงตาเขาไปมากกว่านี้
"หึ ทำงานอย่างกับเล่นขายของไล่ออกดีไหม"
ระหว่างนั้นเอง คนสนิทของไกด์ก็เดินเข้ามาทำหน้าเคร่งเครียดไม่น้อย
"ท่านครับ! มีเรื่องใหญ่แล้วครับ"
"อะไร"
คนสนิทรีบกระซิบเรื่องสำคัญที่ข้างหู เมื่อรู้ถึงสาเหตุทำเอาดวงตาที่แข็งกร้าวเบิกตาโต
"ออกไปกับฉันเดี๋ยวนี้!"
.
.
ห้องรับรองในสตูดิโอ
"ว่าอย่างไง แกจะรับตำแหน่งต่อจากพ่อหรือเปล่า พี่แกตอนนี้ไม่สนใจอะไรแล้วเพราะมันจะย้ายไปอยู่กับไอ้ผัวฝรั่งที่ต่างประเทศ ถ้าแกไม่เอาพ่อจะได้ขายบริษัททิ้งไปซะ"
"อะ...เออ"
คำถามแทงใจดำของผู้เป็นพ่อเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังเอ่ยถามลูกชายด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่นั่นกลับเป็นดั่งคมมีดที่กรีดใจลูกชาย
"พ่อก็รู้ผมยังไม่พร้อมที่จะมีครอบครัว"
"แกก็รู้นี่ ว่าพ่อจะอยู่บนโลกนี้อีกนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ พ่ออยากอุ้มหลานก่อนที่จะไปอยู่กับแม่ของแก"
"......."
เพราะพ่อที่เป็นโรคร้ายระยะสุดท้าย แกจึงอยากจะขอให้ลูกชายทั้งสองมีครอบครัวก่อนที่แกจะจากโลกนี้ไป ซึ่งเมื่อ 5 ปีที่แล้วไกด์นั้นก็ได้เสียคุณแม่ที่รักด้วยโรคภัยไข้เจ็บไปเช่นกัน และเขาต้องเป็นคนแบกรับความกดดันจากพ่อทุกอย่าง พี่ชายก็ยอมสละตำแหน่งผู้บริหารเพราะไม่ได้ชอบผู้หญิงและจะออกเรือนไปอยู่กับแฟนชาวต่างชาติ ความหวังเดียวจึงตกอยู่ที่เขา
"พ่อขอละ พ่ออยากจากโลกนี้ไปโดยที่ไม่ต้องห่วงพวกแก และเรื่องที่พ่อบอกว่าใครมีหลานให้พ่ออุ้มก่อน พ่อจะยกบริษัทให้นั้นก็เรื่องจริง และคนที่จะทำให้ความฝันของพ่อเป็นจริงก็คงจะเหลือแค่แก"
ประวิตร ชายมีอายุตรงหน้าเปิดอกพูดกับลูกชายด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย
"อย่างน้อยๆ หลังจากรุ่นพวกแกไม่ไหวแล้วก็ยังมีทายาทสืบธุรกิจของพวกเราต่อไป แกสองคนอายุก็ขึ้นเลขสามกันแล้วนะ ต้องให้พ่อรอถึงตอนไหน แค่กๆ!"
"เออ ผม...."
เพราะเวลาทั้งหมดเอามาทุ่มเทให้กับงาน ทำให้ไกด์ตัดเรื่องผู้หญิงออกจากในชีวิตทั้งหมด หนำซ้ำพี่ชายยังชอบเที่ยวกับผู้ชายไปทั่ว ทำให้พ่อหนักอกหนักใจไม่น้อย ทางเดียวที่จะรอดนั้นก็คือต้องแต่งงานและมีทายาทให้พ่อได้อุ้มนั่นเอง
ในระหว่างนั้นเอง สายตาของเขาไปเห็นเข้ากับนางแบบสาวสวย ที่ตอนนี้ได้แปลงโฉมใหม่อีกครั้ง ทั้งหน้าตาที่ดูน่ารักมีเครื่องสำอางบางเบา ทั้งชุดที่ดูสุภาพขึ้น
"พ่อพูดเองนะครับ ถ้าผมมีเมียมีลูกพ่อจะยกทุกอย่างให้กับผม"
"แน่สิ! พ่อจะยกทุกอย่างให้กับแกอย่างแน่นอน"
_____________________________
- ผู้เขียน
