เมียนายน่ะร่านดีนะ

. . . ช่วงเย็น บ้านเดี่ยวแถวชานเมือง "ตามสบายเลยนะครับพี่"  "ฮ่าๆ ไม่ต้องต้อนรับฉันดีขนาดนั้นก็ได้ ตอนนี้เราก็เป็นพี่น้องกันแล้ว ไม่ได้เป็นเจ้านายลูกน้องซะหน่อย"  "โห ได้ที่ไหนกันละครับพี่ไม่ต้องเกรงใจเลยพี่ เป็ด "  "ขอบใจมาก โน่ "  โน่ ลูกน้องบริษัทเซลล์ขายอุปกรณ์ไฟฟ้าทั่วไป จัดแจงหาที่นั่งให้ เป็ด เจ้านายได้นั่งพักผ่อนตามอัธยาศัย นี้เป็นครั้งแรกที่หัวหน้ามาเที่ยวที่บ้านตั้งแต่ที่เข้าทำงานในบริษัทมาได้เกือบ 2 ปี  "แจนเอาน้ำเอาท่ามาให้พี่เป็ดหน่อยเร็ว"  "จ้าๆ!"  แจน สาวน้อยวัยขบเผาะที่พึ่งย้ายเข้ามาอยู่กับโน่ได้ยังไม่ถึงครึ่งปี เธอรีบร้อนหาน้ำหาท่ามาเสิร์ฟชายหนุ่มทั้งสองที่นั่งอยู่หน้าบ้าน  "น้ำเย็นๆ จ้า "....."  เพียงได้เห็นหญิงสาววัยใสเดินเข้ามาเสิร์ฟน้ำ ทำเอาชายวัย 30 ปลายๆจ้องมองตาไม่กะพริบ สวยกว่าเมียที่บ้านอีกเว้ย ไอ้โน่ไปหามาจากไหนละเนี่ย  "นี้เมียผมครับพี่ พึ่งจะแต่งกันได้ไม่ถึงครึ่งปีเลย"  "อ่าา ที่ลางานไปเมื่อตอนนั้นน่ะหรอ"  "ใช่ครับ แจนเดี๋ยวหาของว่างกับเบียร์เย็นๆมาด้วยนะ"  "จ๊ะ ^^ "  เธอรีบเดินไปหาของตามที่สามีต้องการ แต่ก่อนที่จะไปสายตาของเธอเผลอไปจ้องตากับหัวหน้าสามี เขามองเธอตาเยิ้มทั้งยังยักคิ้วหลิ่วตาให้เธอด้วย ทำเอาแจนรีบเดินเข้าบ้านไป  "เดี๋ยววันนี้อยู่ดื่มกันหน่อยนะครับ"  "อือ ได้สิ"  หึหึ ขอแอบมองเมียมึงหน่อยเถอะวะไอ้โน่ แม่งสวยเชี้ยๆ  . . . ช่วงค่ำ "ใช่พี่ ดีนะที่บริษัทนั้นเชื่อใจผมเลยจ้าง ไม่งั้นบริษัทเราแย่แน่ๆ"  "เออ ก็เอ็งฝีปากดีขนาดนี้"  "ฮ่าๆ พี่ก็ว่าไป"   ทั้งสองนั่งดื่มเก็งกั๊กกันไปตามประสา ส่วนคนสวยสาวน้อยวัยใสนั่งดูทีวีอยู่ในบ้าน เหมือนว่าเธอกำลังร้อนใจอะไรบางอย่างจึงเดินเข้ามา  "พี่โน่ เมื่อกี้แม่โทรมาบอกมีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย พี่โทรกลับไปหน่อยนะ" "โหอะไรแจน พี่กำลังคุยงานกับหัวหน้าอยู่นะ" "เอาเถอะๆ รีบโทรกลับหาแม่ไปแกคงจะมีธุระแหละ"  "เฮ้อจริงๆ เลย"  โน่คว้าโทรศัพท์ไปจากมือภรรยาก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน เหลือเพียงชายหญิงที่ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กันมาก่อน "อะ...เออ ขาดเหลืออะไรบอกแจนได้นะคะ ^^ "  "ไม่มีอะไรขาดเหลือหรอก แจนออกจะดูแลดีขนาดนี้ ว่าแต่เป็นคนจังหวัดอะไรละเนี่ย"  "อ๋อ แถวภาคเหนือน่ะค่ะ"  "ถึงว่าสวยเชียว"  "ขะ...ขอบคุณค่ะ"  แจนที่มีใบหน้าเนียนใสยิ้มแก้มปริที่ได้รับคำชมจากชายร่างสูงสันทัด ดูจากลักษณะมีภูมิฐานใช่เล่น หน้าตาก็ไม่ได้ขี้ลิ่วขี้เหร่ผิวพรรณผู้ดี ก็รวยเป็นหลายสิบล้านอะเนาะ   "อะ เรียบร้อยพี่คุยกับแม่แล้วแม่แค่จะบอกว่าส่งน้ำพริกมาให้น่ะ"  "อ๋อ จ๊ะงั้นพวกพี่นั่งดื่มกันเถอะแจนไม่กวนแล้ว"  เธอรีบถอยเดินหนีเข้าบ้าน  แหมกำลังมองได้ที่เชียว  "เรามาดื่มกันต่อเถอะครับพี่"  "อ่าๆ"  สงสัยต้องหาเรื่องมาอีกให้ได้แล้ว . . . หลายวันต่อมา บ้านหลังใหญ่ "คุณเดี๋ยวผมมานะ ไปคุยงานกับลูกน้องที่บ้านมันหน่อย"  เป็ดชายวัน 30 ปลายๆ เดินลงจากบันไดในบ้านใหญ่โต เอ่ยปากบอกภรรยาที่นั่งเหี่ยวเฉาตามวัยที่โซฟา  "จะไปคุยงานงั้นหรอ ดูเวลาบ้างนี่มันเวลาเลิกงานแล้ว คุณจะไปที่ไหนกันแน่คุณเป็ด"  "อย่าเซ้าซี้ให้มันมากหน่อยเลย แค่หน้าตาที่เหมือนรุ่นแม่ผมก็พอ ไม่ต้องมาทำตัวเป็นแม่ผม ไปละนะเดี๋ยว"  "นี่!!! คุณเป็ด!!!"  ภรรยาวัย 40 ปลายๆ ส่งเสียงดังลั่นบ้านทำเอาเหล่าคนใช้บ้านต้องหายาดม ยาหม่องมาบริการ  "น่าเบื่อชะมัดอิแก่"  . . . บ้านเดี่ยวแถบชานเมือง "แหม เดี๋ยวนี้ออกจากบ้านบ่อยนะครับคุณหัวหน้า"  โน่แซวหัวหน้าที่วันนี้ก็มาเที่ยวเล่นหาที่บ้าน หลังจากวันแรกที่มาวันนี้เป็นครั้งที่ 4 เห็นจะได้ไม่รู้ติดใจอะไรนักหนา  "ก็แบบเดิม ฉันเบื่อที่บ้านเมียก็จุกจิกจู้จี้เป็นแม่เลย"  "ฮ่าๆ มันก็เรื่องปกตินี่ครับ"  "ช่างๆ มันเถอะไอ้เรื่องนั้นว่าแต่วันนี้มีอะไรเป็นของแกล้มบ้างละ"  "วันนี้เมียผมว่าจะทำสามชั้นทอดน้ำปลา กับผัดเผ็ดปลาดุกครับ"  "เออ แม่ศรีเรือนดีนะเนี่ย ว่าแต่ไปเจอเมียคนนี้มาได้ไงเนี่ย แนะนำพี่สักคนสิ"  เป็ดโน้มตัวไปกระซิบกระซาบถามลูกน้อง เขาได้แต่ยิ้มกรุ้มกริ่ม  "คนนี้เพื่อนผมแนะนำน่ะ ว่ายังสวย ยังสาวอยากจะมาหางานทำที่ในเมืองแต่ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง ผมเลยขออาสาเป็นผัวพามาอยู่ที่นี่ซะเลย"  "หือ ฟ้าประทานนะเนี่ย"  "ฮ่าๆ ก็จริงแหละครับแจนขยันทำงานบ้าน ขยันทำกับข้าวแถมยังทำอร่อย ผมก็ถือว่าผมโชคดีที่ได้เธอมาครอง"  "เออ พี่ยังอิจฉาเลยดีกว่าอิแก่ที่บ้านพี่เป็นล้านเท่า"  "ฮ่าๆ ขนาดนั้นเลยหรอครับ"  "มาแล้วค่ะกับแกล้ม"  แจนเดินเข้ามาเสิร์ฟอาหารพอดี ก่อนชายทั้งสองจะนั่งนิ่งให้เธอเป็นคนดูแล  "อ้อ จริงด้วยพี่มีเรื่องจะบอกเอ็งพอดี"  "เรื่องอะไรครับพี่?"  "ก็พี่พึ่งประชุมกับกรรมการหลายคนในบริษัท คิดว่าจะแต่งตั้งฝ่ายผู้จัดการการขาย และคนที่ทุกคนเห็นชอบก็คือโน่"  "ผะ...ผมหรอครับ!!"  "!!!"  ทำเอาสองสามีภรรยาถึงกับตกอกตกใจ โน่เองก็งงไม่น้อยทำงานมานานไม่คิดว่าจะได้เลื่อนขั้นกับเขา"  "ใช่ เพราะคนที่ทำยอดได้ดีที่สุดก็คือโน่ คนที่มีลูกค้าประจำมากที่สุดก็คือโน่ พี่เลยคิดว่าโน่น่าจะพาบริษัทเราไปไกลกว่านี้ได้"  "ขอ...ขอบคุณพี่มากเลยนะครับที่ไว้ใจผม"  โน่ยกมือขึ้นขอบคุณผู้ให้ยกใหญ่ ทั้งดีใจทั้งปลื้มใจ  "ไม่เป็นไรๆ แต่การจะเลื่อนขั้นโน่จะต้องไปเรียนรู้งานที่ประเทศจีนนะ ได้หรือเปล่า"  "จีน!"  "ปะ....ไปจีนเลยหรอคะ"  ทั้งคู่เปลี่ยนอารมณ์แทบไม่ทัน ได้แต่มองหน้ากันอึ้งกิมกี่  "ใช่ เพราะต้องไปเรียนรู้การเป็นผู้จัดการในทุกๆด้าน พี่ก็เตรียมครูสอนไว้ให้แล้วละ อยู่ที่ว่าโน่จะรับหรือเปล่า"  "เออ....แล้วไปกี่วันครับ"  "เกือบ 2 อาทิตย์"  "!!!"  "นะ...นานเหมือนกันครับ"  ดวงตาของแจนเบิกลุกโพลงเมื่อได้ยินระยะเวลา  "ใช่ แต่เมื่อนายกลับมาตำแหน่งผู้จัดการจะเป็นของนายทันที"  "เออ เดี๋ยวคืนนี้ผมขอปรึกษาแจนก่อนนะครับ"  "ได้ เดี๋ยวยังไงพรุ่งนี้บอกคำตอบพี่ด้วยนะ ถ้าเราไม่เอาพี่จะได้ไปหาคนใหม่"  "ครับ"  "......"  ผมควรจะต้องทำยังไงดี เมียก็เป็นห่วง งานก็อยากทำ... _________________________________________________