บทที่ 15 สตรีงามน่าหลงใหล
มู่หลันฮวาจัดการทุบตีเหยาเว่ยจนนางสลบนอนกลิ้งอยู่บนพื้น เนื้อตัวเขียวช้ำเพราะถูกมู่หลันฮวาทุบตีอย่างหนัก
เมื่อได้ระบายอารมณ์จนสาแก่ใจแล้ว นางก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาไม่น้อย มู่หลัวที่เห็นบุตรสาวจัดการเหยาเว่ยอย่างอำมหิตก็รู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมา นี่อาหลันของเขาเติบโตขึ้นมาเป็นสตรีเลือดเย็นเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน
เหยาเถียนที่เห็นว่ามู่หลันฮวานำตำลึงมาให้ผู้นำหมู่บ้าน ก็จ้องมองนางด้วยแววตาเป็นประกาย หากเขาจับนางทำภรรยาได้ สมบัติที่นางมีก็จะต้องตกเป็นของเขา เมื่อคิดได้เช่นนั้น เหยาเถียนก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก มู่หลันฮวาปรายตามองเหยาเถีบนด้วยสายตาดูแคลน
หึ!!นี่ก็อีกคน ไม่เลือดกบปาก มิหลาบจำ!!
เมื่อคิดได้เช่นนั้น มู่หลันฮวาก็เดินตรงเข้าไปหาเหยาเถียนทันที ก่อนจะหยิบท่อนไม้ฟาดเสยปลายคางของเขาจนสุดแรง
อั๊ก!!!
เลือดสดๆไหลทะลักออกมาจากปากของเหยาเถียนพร้อมกับ
