Chapter 31

1672 คำ

HAJIE: NANGINGITI ako na nakaharap kami kina nanay at tatay. Nasa sala naman ang mga kapatid ko at nagkakagulo sila sa mga dala namin ni JM. Hindi ko na kasi ito naawat kanina nang mamili kami ng mga pasalubong. Tuwang-tuwa nga ang mga kapatid ko sa mga gadgets, damit at may mga laruan naman sa mga bata. Ang bunso nga namin ay hindi na binibitawan ang human size purple teddy bear niya. Ngayon lang kasi siya nagkaroon no'n kaya tuwang-tuwa siya na yakap-yakap iyon kahit mas malaki pa sa kanya. Kahit may pera na sila nanay, nakikita ko naman na hindi maluho ang mga kapatid ko. Kahit nga mga gamit nilang cellphone ay hindi mga brand-new kundi mga mumurahin lang. Kahit sa mga damit nila, hindi sila bumili do’n sa mga branded. Patunay lang na pinapahalagaan nila bawat sentimo na ginagastos n

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม