แก้ไข

1114 คำ

ปองพลที่กำลังเดินสนทนากับหุ้นส่วน หยุดชะงัก เมื่อเห็นชายหนุ่มผู้ที่ตัวเองไม่เคยลืมแม้เวลาจะผ่านมากี่ปี ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดภูมิฐาน พร้อมกับหญิงสาวสวยอีกคนเดินตามหลังมาติดๆ                         ใบหน้าคมเข้มเรียบตึง ทุกย่างก้าวที่เดินแต่ละก้าวบ่งบอกถึงความเป็นตัวตนของนักธุรกิจหนุ่ม คราแรกเดินผ่านหน้าไป ปองพลคิดว่าแค่ลูกค้าทั่วไป แต่พอมองซ้ำอีกที ท่าทางและบุคลิกที่เป็นจุดเด่น ทำให้ชายร่างท้วมในชุดสูทหยุดชะงักเพ่งมองอย่างพินิจ แม้เวลาผ่านไปเป็นสิบปี ผู้ชายคนนี้ก็ไม่มีทางถูกลบไปจากความทรงจำ...                         “ลูกบี...ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง พ่อคงเลวในสายตาของลูกมากสินะ” เสียงเอ่ยออกมาเบาๆ ความคิดถึงลูกในอุทรณ์ก็บังเกิดขึ้นตามมา              เพราะว่ารู้สึกผิดกับลูกตั้งแต่ต้น พอแต่งงานกับเศรษฐีนีม่าย มีเงินทองใช้จ่ายและเริ่มลงทุนทำธุรกิจจนเติบโตและรุ่งเรื่องมาถึงทุกวันนี้ ความรู

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม