MY EX4
1066 คำ
"เพลงว่าไงนะ?" ผมเอ่ยถามเพลงออกไปพร้อมกับกำรอบแขนของเธอเอาไว้แน่น
"เพลงบอกว่าเพลงท้อง ถ้าพี่ก้องทิ้งเพลง เพลงจะเอาเด็กออกจริงๆด้วย!" เพลงตะคอกใส่หน้าผมพลางบีบน้ำตาไปด้วย
"มันจะเป็นไปได้ยัง พี่ป้องกันทุกครั้ง ไม่น่าท้องนะ" จริงๆนะ ผมไม่ยากเชื่อว่าเพลงจะท้องเพราะผมเองก็ป้องกันตลอดเวลาที่มีอะไรกับเธอ
อย่าว่าแต่เพลงเลยกับหนึ่งที่เคยคบกันผมก็ป้องกันตลอดไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง ถ้าผมใส่ถุงยางแล้วเพลงท้องงั้นหนึ่งก็ไม่ท้องนานแล้วหรือไง
"พูดแบบนี้หมายความว่าไงคะ พี่ก้องจะไม่รับผิดชอบเพลงเหรอ!"
"มันไม่ใช่อย่างนั้นเพลงพี่ก็แค่สงสัย แต่พี่ป้องกันทุกครั้งเลยนะ ท้องได้ไงอะ?" ผมถามเพลงออกไปอย่างสับสนปนกังวลใจ
"พี่ก้องจะหาว่าเพลงโกหกพี่เหรอ งั้นเอานี่ไปดู!" เพลงสะบัดตัวออกพร้อมกับเดินหายเข้าไปในห้องนอน ก่อนที่จะเดินออกมาพร้อมกับปาอะไรบางอย่างมาใส่ผมอย่างกรุ่นโกรธ ซึ่งไม่ต้องบอกก็รู้ว่าที่เพลงปาใส่หน้าผมเมื่อกี้มันคืออะไร เพราะตอนนี้ผมเห็นมันเต็มสองตาเลยว่ามันเป็นที่ตรวจครรภ์ แล้วมันก็ขึ้นสองขีดอย่างชัดเจน
นี่หมายความว่า...ผมกำลังจะเป็นพ่อคนงั้นเหรอ
พลาดได้ไงวะ?
"ไม่มีใครอยากท้องทั้งที่ยังเรียนอยู่หรอกค่ะ เพลงก็ไม่ได้อยากท้อง แต่พี่ก้องไม่ป้องกันให้มันดีเอง เพราะฉะนั้นพี่ก้องต้องรับผิดชอบเพลง ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าเพลงไม่เตือน เพลงก็ไม่ได้อยากมีอยู่แล้วไอ้มารหัวขนนี่น่ะ!" เพลงว่าพร้อมกับทำท่าจะทุบไปที่หน้าท้องของตัวเอง
"เพลง! ทำบ้าอะไรวะ!" ผมเดินเข้าไปกระชากท่อนแขนของเพลงเอาไว้ก่อนที่เธอจะทำอะไรตามใจตัวเอง
"ก็พี่ก้องจะไม่รับผิดชอบเพลง แล้วเพลงจะเอามันไว้ทำไมล่ะ! ปล่อยเพลงนะ! ปล่อย!" เพลงว่าพร้อมกับพยายามสะบัดตัวหนีผม
"พี่บอกรึยังว่าจะไม่รับผิดชอบ พี่ก็แค่สงสัยว่าทำไมถึงท้อง"
"ก็พี่ก้องทำเหมือนเพลงไม่ท้องจริงๆ ทำไมคะ หรือพี่ก้องคิดว่าเพลงจะท้องกับคนอื่น เพลงจะไปท้องกับใครได้ทุกวันนี้เพลงก็ยู่กับพี่ก้องแทบจะ24ชั่วโมงอยู่แล้ว" เพลงเบือนหน้าไปทางอื่นพร้อมกับร้องไห้ออกมาอย่างสะอึกสะอื้น
"พี่ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ไม่เอาสิ ไม่ร้องไห้ มันไม่ดีต่อลูกนะ" ผมเดินเข้าไปสวมกอดเพลงจากทางด้านหลังก่อนที่จะซบใบหน้าลงบนบ่าเล็กของเธอ
ไม่ใช่ว่าผมไม่เชื่อใจเพลงนะ แต่ก็อย่างที่เธอว่านั่นแหละ เธออยู่กับผมตลอดเวลาตัวติดกันตลอดเธอจะเอาเวลาที่ไหนไปยุ่งกับคนอื่นล่ะ
นี่ผมกำลังจะเป็นพ่อคนจริงๆเหรอวะ ไม่อยากจะเชื่อเลย
"พี่จะไปบอกพ่อแม่นะ แล้วนี่เพลงไปหาหมอหรือยัง" ผมเอ่ยถามเพลงออกไปอย่างเหนื่อยหน่ายใจ ทำไมอะไรๆมันถึงได้ไม่เป็นใจขนาดนี้วะ
"อึก...ยัง ยังค่ะ" เพลงยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่เลิก
"งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้พี่พาไปฝากท้อง เสร็จแล้วไปหาพ่อแม่เพลงกัน" ผมบอกเพลงออกไป นี่แม่งเรื่องห่าอะไรก็ไม่รู้ ผมยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลย
"เพลงยังไม่อยากบอกพ่อกับแม่ พวกท่านคาดหวังกับเพลงมาก เพลงกลัว เพลงกลัวว่าพวกท่านจะเสียใจที่เพลงพลาดแบบนี้"
"งั้นยังไม่บอกพ่อแม่เพลงก็ได้ ไปหาพ่อแม่พี่ก่อนก็แล้วกัน" ผมว่าพลางเคลื่อนฝ่ามือขึ้นไปวางทาบที่หน้าท้องของเพลง เพลงน่าจะท้องไม่กี่สัปดาห์นะ เพราะว่าตอนนี้หน้าท้องของเธอยังแบนราบอยู่เลย
"พ่อแม่พี่ก้องก็อย่าเพิ่งบอกได้มั้ยคะ เพลงยังไม่พร้อมจริงๆ"
"เอางั้นก็ได้ ไว้เพลงพร้อมค่อยบอกพ่อแม่กัน โอเคมั้ย"
"ฮึก..."
-วันต่อมา-
"หน้างี้อย่างเครียด ไงวะ ทะเลาะกับน้องเพลงอีกแล้วอ่อ" ไอ้นัทมันเอ่ยถามหลังจากที่ผมเดินเข้ามาในห้องพักแพทย์เรียบร้อยแล้ว
"เปล่าว่ะ" ผมบอกไอ้นัทออกไปพลางเอนหลังลงบนพนักพิงอย่างเหนื่อยหน่ายใจ ให้ตายเถอะ ผมหาทางออกไม่ได้เลยเรื่องนี้ ยิ่งมีพันธะแบบนี้ผมก็กลับไปหาหนึ่งไม่ได้แล้วสิ
การง้อหนึ่งว่ายากแล้ว เรื่องนี้แม่งยากกว่า ผมมืดแปดด้านไปหมดแล้วเนี่ย
"แล้วเป็นห่าไร ดูหน้ามึงเครียดมากเลยอะ" ไอ้นัทมันถามผมออกมาอีกครั้ง
"เพลงท้องว่ะ" ผมบอกไอ้นัทออกไป กับเพื่อนผมไม่เคยปิดบังอะไรอยู่แล้ว
"เชี่ย! ไหนมึงบอกจะเลิกกับน้องแล้วไง ทำไมท้องได้วะ"
"กูก็กำลังคิดอยู่เนี่ยว่ากูพลาดได้ไง แม่งเอ้ย! กูกำลังหาทางเข้าหาหนึ่งได้แล้วเชียว" ผมพูดกับไอ้นัทออกไปอย่างเคร่งเครียด ผมมั่นใจว่าถ้าผมมีโอกาสได้เข้าใกล้หนึ่ง ได้ตามง้อเธอ เธออาจจะใจอ่อน
แต่ตอนนี้ผมแม่งคงไม่มีโอกสทำแบบนั้นแล้วล่ะเพราะแค่นี้ผมก็เครียดจะตายอยู่แล้วเนี่ย
"อย่าเพิ่งคิดมากมึง วันนี้มีเคสหนักหลายเคส พยายามอย่าเครียด มึงต้องมีสมาธิ อย่าให้เหมือนไอ้ห่าเจฟมัน วันก่อนมันแม่งไม่มีสมาธิเลยไง" ไอ้นัทมันพูดถึงไอ้เจฟ ซึ่งที่ไอ้เจฟมันไม่มีสมาธิเมื่อวันก่อนอาจจะเป็นเพราะมันหาเมียมันไม่เจอไง มันยังอยู่กับเมียมันยังอยู่กับคนที่มันรัก ถึงมันจะยังไม่ยอมรับก็เถอะ แต่กับผมมันไม่ใช่ไง
ผมไม่ได้รักเพลง แต่ผมแม่งต้องอยู่กับเธอเพราะลูกไง ผมโคตรอึดอัดเลยบอกตรงๆ นี่ถ้าไม่มีเรื่องลูกผมคงหาทางจบกับเธอไปแล้ว
- ผู้เขียน
