NAMNUENG
"วานด้วยนะดิน พอดีว่าหนึ่งปวดหัวอะ รอไม่ไหวจริงๆ" ฉันบอกดินออกไปในระหว่างที่กำลังจะปิดไฟนอน ดินเขาเป็นเพื่อนร่วมงานของฉันเอง วันนี้เขาขอติดรถฉันมาเพราะว่ารถของเขาเสีย ฉันเลยให้เขาช่วยขับรถให้เพราะว่ามีเพื่อนที่ทำงานขอติดรถมาด้วยอีกสองคน
ด้วยความที่ฉันขับรถไม่แข็ง ฉันเลยให้เขาเป็นคนขับซะเลย
(ความจริงหนึ่งโทรมาก็ได้นะ พอดีดินคุยกับคนรู้จักอยู่น่ะ)
"โทรศัพท์หนึ่งแบตหมดอะ ไงรบกวนฝากรถไว้ที่ดินวันนึงก็แล้วกัน"ฉันบอกดินออกไปพร้อมกับยกฝ่ามือข้างที่ว่างขึ้นคลึงที่ขมับไปด้วย ให้ตายเถอะ แค่ต้องเจอกับคนที่ไม่อยากเจอนี่ทำให้ฉันปวดหัวขนาดนี้เลยหรือไงกัน
(ได้สิ จะดูแลให้เป็นอย่างดีเลย)
"อื้ม ขอบใจนะ งั้นหนึ่งนอนก่อน พรุ่งนี้เจอกัน"
(เดี๋ยวสิ) แต่พอฉันกำลังจะวางดินก็รั้งฉันไว้ซะก่อน
"หื้ม?"
(หนึ่งช่วยคุยเป็นเพื่อนดินหน่อยได้ป่ะ พอดีว่าดินดื่มไปเยอะน่ะ กลัวว่าจะขับรถตกข้างทางซะก่อน) จริงสิ วันนี้ดินดื่มไปเยอะเลย ก่อนหน้านี้ฉันอาสาเองว่าจะขับรถไปส่งเขาที่คอนโด เขาเลยดื่มแบบทิ้งตัวได้
ฉันลืมนึกถึงเรื่องนี้ไปได้ยังไงเนี่ย ถ้าเขาเป็นอะไรขึ้นมา สาวๆที่ทำงานไม่มารุมทึ้งฉันแย่เลยหรือไง เขายิ่งเป็นดาวเด่นของออฟฟิศอยู่ด้วย
"อ่า เอางั้นก็ได้" ฉันบอกดินออกไป
(เป็นห่วงดินล่ะสิ)
"ใครบอก หนึ่งเป็นห่วงรถหนึ่งต่างหาก นี่เพิ่งซื้อมาได้แค่ครึ่งปีเองนะ ยังผ่อนไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ" ฉันพูดติดตลก เอาจริงๆแล้วฉันก็เป็นห่วงเพื่อนร่วมงานอย่างดินนั่นแหละ
ถ้าเขาเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ มันเป็นความผิดของฉันเลยนะนั่น
(โห ใจร้ายจัง หนึ่งใจร้ายกับดินตลอดเลยนะ)
"หนึ่งใจร้ายกับดินตรงไหน หนึ่งออกจะใจดี"
(ใจร้ายตรงที่ไม่ยอมเปิดใจให้ดินสักทีเนี่ยแหละ...) ดินพูดพร้อมกับปิดประตูรถเสียงดังปัง เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ ฉันได้ยินไม่ค่อยถนัดเลย
"เมื่อกี้ดินว่าไงนะ หนึ่งไม่ได้ยินเลยอะ แล้วนี่ช่วยปิดประตูรถเบาๆหน่อยไม่ได้หรือไง ถ้าประตูหลุดขึ้นมาจะว่ายังไงห๊า"
(ฮ่าๆ เวลาหนึ่งดุนี่โคตรน่ารักเลยรู้ตัวเปล่า อยากเห็นหน้าตอนดุจัง) พูดอะไรของเขา คิดว่าฉันจะหลงเสน่ห์เขาเหมือนสาวๆที่ออฟฟิศหรือยังไงกัน
บอกเลยว่าฉันไม่มีทางหลงเสน่ห์ดินหรอก เพราะว่าฉันคิดกับเขาแค่เพื่อนตั้งแต่ที่เขาเข้ามาทำงานวันแรกแล้ว แล้วไอ้เรื่องที่เขาจะมาพิศวาสฉันยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย เพราะว่าสเปกของดินเป็นพวกสาวๆนมตู้มๆโน่น ซึ่งฉันไม่ใช่หนึ่งในนั้นแน่นอน
"เดี๋ยวได้เห็นแน่ถ้ารถหนึ่งเป็นรอยน่ะ" ฉันบอกดินออกไปพร้อมกับป้องปากหาว พอเหลือบตามองนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้มันใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว
(เป็นห่วงรถมากกว่าเพื่อนได้ไง เพื่อนน้อยใจนะเนี่ย)
"ก็ต้องเป็นห่วงรถมากกว่าอยู่แล้วเพราะนั่นเป็นของๆหนึ่ง ส่วนดินไม่ต้องเป็นห่วงหรอก"
(ทำไมล่ะ?)
"ก็เพราะดินมีสาวๆเป็นห่วงเยอะแล้วไง"
(แต่ดินอยากให้หนึ่งเป็นห่วงดินบ้าง...ไม่ได้หรือไง....) น้ำเสียงของดินแผ่วเบามากเมื่อพูดประโยคเมื่อครู่ออกมา
"เมาแล้วพูดไปเรื่อยนะเราอะ รีบๆขับรถให้ถึงคอนโดเร็วๆเข้า หนึ่งง่วงนอนแล้ว" ฉันบอกดินออกไปพร้อมกับยกมือป้องปากหาวอีกครั้ง
ตอนนี้ดินพูดอะไรออกมาฉันเองก็ฟังไม่ค่อยจะรู้เรื่องแล้วเพราะว่าฉันเหนื่อยและง่วงมากๆเลยแถมยังปวดหัวอีกด้วย พรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำงานแต่เช้าด้วยสิ...
(ไม่ได้พูดไปเรื่อยนะ ดินพูดจริงๆ ดินอยากให้หนึ่งเป็นห่วงดินบ้าง เป็นห่วงแบบ...ไม่ใช่ที่เพื่อนร่วมงานเข้าเป็นห่วงกันน่ะ...)
"..."
(ทำไมเงียบไปล่ะหนึ่ง)
"..."
(หนึ่ง....)
KONG
"เจ็บนะพี่ก้อง" เพลงร้องลั่นเมื่อผมผลักเธอลงบนโซฟาด้วยความหงุดหงิด เชื่อมั้ยว่าตั้งแต่ที่ขึ้นรถมาเธอยังไม่หยุดทำร้ายร่างกายผมเลย ผมทนมาได้ขนาดนี้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว
"แล้วที่เพลงทำพี่พี่ไม่เจ็บหรือไง" ผมว่าแล้วโชว์ท่อนแขนที่เพลงทั้งจิกทั้งทุบทีจนมีแต่รอยฟกช้ำให้เธอดู นี่ผมพาเธอกลับมาที่คอนโดได้ก็ดีแค่ไหนแล้ว
อันที่จริงแล้วผมไม่ได้มีความอดทนอะไรมากมายนักหรอก แต่ว่าผมขับรถอยู่ไง ไม่หัวร้อนจนขับรถร่วงไปข้างทางก็ดีแค่ไหนแล้ว เสียงของเพลงแม่งรบกวนประสาทหูของผมตั้งแต่ที่ร้านอาหารแล้ว ไหนที่เธอจะทำร้ายร่างกายผมอีกล่ะ
บอกตามตรงว่าผมหงุดหงิดมาตั้งแต่อยู่บนรถแล้ว เพลงจะอะไรนักหนา แค่ผมยืนคุยกับหนึ่งต้องไม่พอใจขนาดนี้เลยหรือไง ผมไม่ใช่นักโทษของเธอนะ
"ก็พี่ก้องอะ!"
"พี่ทำไม?"
"ก็พี่ก้องทำท่าเหมือนอยากจะกลับไปหามัน อย่าคิดว่าเพลงไม่รู้นะ!" เพลงตวัดสายตามามองผมอย่างไม่พอใจ
"ถ้าพี่จะกลับไป เพลงก็ห้ามพี่ไม่ได้หรอก อย่าลืมสิว่าพี่เองก็ทิ้งหนึ่งมาหาเพลงเหมือนกัน ทำไมพี่จะทิ้งเพลงแล้วกลับไปหาหนึ่งไม่ได้" ผมกำรอบแขนของเพลงเอาไว้อย่างกรุ่นโกรธ
คิดว่าเธอโกรธเป็นคนเดียวหรือไง น่ารำคาญฉิบหาย
"ไม่ได้นะ! เพลงไม่ยอมหรอก!"
"ถ้าพี่จะไปสักอย่าง เพลงก็ห้ามพี่ไม่ได้"
"แต่เพลงท้อง ถ้าพี่ก้องทิ้งเพลง เพลงจะเอาเด็กออก!"
"..."