"ไอ้สัส!! มึงก็กล้าไป เดี๋ยวอาเปอร์ฟาดพวกกูหัวแตกพอดีถ้ารู้ว่าพวกกูถาม" ปิงเอ่ย
"ไอ้ห่านี่ นั่งหาวอยู่นั่น ง่วงห่าอะไรนักหนา" เพิ่มเอ่ย
"มันนอนวันล่ะ13ชั่วโมงมึงลืมหรือไง คนห่าอะไรนอนเหมือนซ้อมตาย" ปิงเอ่ย
"ด่ากูกันเข้าไป กูกลับแม่งล่ะ!!" ฮาโลเอ่ย
"ใจเย็นครับเพื่อนๆๆ" ปิงเอ่ย
ฮาโลนั่งหาวแล้วหาวอีกเพราะความง่วง สายตามองบูธของคณะแล้วยิ่งอยากจะนอน มันไม่เห็นจะมีอะไรให้เขาตื่นเต้นสักนิด
"พี่ค่ะ มีโบชัวอีกมั้ยค่ะ พอดีมันหมด"
เสียงๆนึงเอ่ยขึ้น เป็นผู้หญิงผมประบ่าที่มาพร้อมเพื่อนหน้าหวานข้างๆ ซึ่งฮาโลถึงกับปรับโฟกัสสายตาแทบไม่ทัน
"นี่ครับ"
จู่ๆฮาโลก็เดินคว้าโบชัวจากมือเพื่อนสนิทลุกขึ้นไปยื่นให้กับน้องผู้หญิงทั้งสอง สายตาเขาจับจ้องไปยังน้องผู้หญิงใบหน้าหวานที่ไม่ยอมรับโบชัวจากเขา
"รับซิครับ" ฮาโลเอ่ย
"รับซิกาด มึงยืนนิ่งทำไม!" น้องผมประบ่าเอ่ย
"กาดไม่ได้จะเข้าที่นี่ หน่อยรับไว้เถอะ กาด
