ผักกาดเอ่ย จริงอยู่ที่ค่าหน่วยกิตที่นั่นแพงหูฉีกเพราะเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังที่มีแต่เหล่าลูกคนมีเงินเรียนกัน
“อ่อ แล้วกาดจะเรียนที่ไหนล่ะ”
“กาดยังไม่รู้ค่ะ ต้องดูก่อนค่ะ”
ฮาโลมองหน้าหญิงสาวนิ่งๆในหัวพรางคิดว่าเพราะอะไร แต่ถ้าถามเธอตรงๆคงไม่ดีแน่เพราะเพิ่งรู้จักกัน สืบเอาเองง่ายกว่า
“งั้นเดี๋ยวพี่เลี้ยงขนม กินเสร็จแล้วค่อยกลับ” ฮาโลเอ่ย
“ไม่เป็นไรค่ะ”
“เอาเถอะกาด ถือซะว่าทำความรู้จักกัน นี่เบอร์พี่ มีอะไรโทรหาได้ ไม่ใช่เรื่องเรียนก็โทรได้นะ”
ฮาโลยื่นนามบัตรให้ผักกาดก่อนทั้งคู่จะกินเค้กจนเสร็จแล้วแยกย้ายกันกลับ เมื่อผักกาดไม่ยอมให้ฮาโลไปส่ง เขาจึงต้องแยกกับเธอที่ร้าน
ผักกาดนั่งรถเมล์กลับ ในมือพรางถือนามบัตรของชายหนุ่มขึ้นดู
“รองประธานสายการบินxx airline งั้นเหรอ โห!”
ผักกาดได้แต่อุทานขึ้นเมื่อเห็นขื่อตำแหน่งของเขาในนามบัตรนั่น
“ผักกาด แกว่างมั้ย วันนี้วันเกิดพี่ชายหน่อยอ่ะ ไปด
