"Mom..." mahinang tawag ni Kahl-el sa kaniyang mommy.
Lumingon sa kaniya ang babaeng inakala niyang tunay niyang ina sa loob ng maraming taon--si mommy Imelda. Bahagyang ngumiti ito sa kaniya at tinapik ang kama nito. Ibig sabihin ay maupo siya roon na siya namang ginawa niya.
"How have you been?" tanong niya nang makaupo na siya sa tabi nito.
Hindi ito umimik. The doctor said she was going to take the meds for a very long time. Patuloy rin daw ang therapy nito. Unti-unti na siyang nakakakita ng magandang resulta. Mas tahimik na ito kaysa dati. Ibig sabihin ay hindi na ito iyak nang iyak. Iyon na ang pinakanormal nito ngayon--masyadong tahimik, isang uri ng katahimikan na matinding nakakapagpalungkot sa kaniya sa tuwina. Malayung-malayo ito sa dating kalagayan nito na isang masayahin a
