พี่ไทค์คนคูล 6
2233 คำ
"ทะ...ไทค์!" ฉันเบิกตากว้างเมื่อไทค์วิ่งมาคว้าข้อมือฉันเอาไว้ ความจริงฉันเห็นเขาตั้งนานแล้วล่ะ แต่ฉันแกล้งทำเป็นไม่เห็น
"เธอว่างมั้ย?" จู่ ๆ เขาก็ถามฉันที่ยืนนิ่งอยู่ ก็ฉันไม่เคยคิดไม่เคยฝันมาก่อนว่าไทค์จะมาถามฉันแบบนี้ เพราะปกติเขาก็แทบจะไม่เคยคุยอะไรกับฉันอยู่แล้ว
"ว่าง?" ฉันทวนคำถามขึ้นอีกครั้งพร้อมมองหน้าเขาแบบงงงวย
"ใช่! ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ" เขาตอบเสียงเรียบกลับมา
"เอ่อ...คือ" ฉันมองหน้าเขาแบบไม่เข้าใจ เขาเป็นคนไล่ฉัน บอกว่ารำคาญฉัน แต่มาวันนี้เขากับ...
ครืด! ครืด! โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น ก่อนที่เขาจะล้วงกระเป๋าแล้วเดินออกไปรับโทรศัพท์
"อืม เดี๋ยวกูไป" เขาพูดกับปลายสายอย่างรีบร้อนแค่นั้น ก่อนที่จะรีบขับรถออกไป เหลือแค่ฉันที่ยืนงงเต๊กอยู่คนเดียว ไอ้เราก็คงว่าเขาคงมาปรับความเข้าใจ แต่ที่ไหนได้ฉันคิดไปเองทั้งเพ พอคิดได้ดังนั้นฉันเลยหยิบโรตีของอาบังมายัดใส่ปากเคี้ยวตุ้ย ๆ เพื่อไล่อารมณ์บ้า ๆ นี้ออกจากหัวสมอง
TIDE TALK
หลายวันผ่านไป
เคร้ง!!
เสียงแก้วกระทบกันของผมกับพวกเพื่อนสนิท ที่วันนี้ไอ้หลามโทรนัดผมให้ออกมากินเหล้าที่คลับใต้ดิน คลับนี้เข้าได้ทุกเพศทุกวัยถ้าเงินถึงพอ มันเป็นคลับลับ ๆ ของพวกผมที่พากันมานัดกินเหล้าอยู่เป็นประจำ
"เป็นไรไอ้หลาม มึงเครียดอะไรวะ" ผมตัดสินใจถามมันเมื่อเห็นมันเอาแต่กระดกเหล้าเพียว ๆ ไม่พูดไม่จา ไอ้หลามมันจะเป็นแบบนี้เฉพาะเวลาเครียดหรือมีเรื่องไม่สบายใจ อันนี้ผมรู้ดี
"กูไม่ได้เป็นไร กูแค่อยากแดก" มันตอบกลับมาแต่สายตาของมันยังคงคิดหนักอยู่มาก
"แล้วเรื่องพราวเป็นไงมั้งวะ ไปถึงไหนแล้ว" ไอ้เปตองถามขึ้น เลยทำให้ผมต้องหยุดชะงักในทันที เพราะช่วงนี้ไอ้หลามดูจะรุกใส่พริบพราวหนักอยู่เหมือนกัน
"ก็เดิม ๆ ไม่มีอะไรคืบหน้า!" มันไหวไหล่ตอบกลับมาพร้อมก้มหน้าอยู่แบบนั้น อืม! ซึ่งผมก็รู้ดีว่ามันคง...
"เป็นไปได้ไงวะ พราวยังไม่เสร็จมึงอ่อ" ไอ้แทคถามอย่างไม่เชื่อ แต่ผมกลับไม่คิดแบบนั้นนะ ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกหน่วงขึ้นมาซะแล้วสิ ความจริงผมก็ไม่ได้อยากรู้สึกกับพริบพราวหรอก แต่ผมรู้สึกดีกับเธอมานานแล้ว ชอบเธอมานานก่อนไอ้หลามซะอีก
"แล้วมึงคิดว่าไง?" มันเงยหน้าขึ้นมาแล้วกระตุกยิ้มถามพวกผมกลับคืน
"กูคิดว่า..." ผมกำลังจะพูดออกไป ให้มันล้มเลิกเรื่องของพริบพราว
"ไอ้หลามมึงดูนั่น!" แต่ผมพูดไม่ทันจบไอ้แทคมันก็สะกิดให้ไอ้หลามมองไปยังฝั่งโต๊ะตรงข้าม
"ไอ้เหี้ยโรม!" ไอ้หลามตาลุกวาวเมื่อเห็นว่าไอ้เหี้ยโรมนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
พวกผมกับไอ้โรมเคยเป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อน แต่ไอ้โรมมันมีเรื่องบาดหมางกับไอ้ฉลามเรื่องยัยอลิซที่ผมเคยฟาดท่ายากในห้องน้ำนั่นแหละ ยัยอลิซมันมาชอบไอ้หลาม พอไอ้โรมรู้ก็เลยทะเลาะกันเป็นเรื่องเป็นราว แต่ผมกับคนอื่น ๆ และโรมก็ยังคุยกันได้ แต่จะมีก็ไอ้ฉลามนี่แหละที่ยังคงปรับความเข้าใจกันไม่ได้ แล้วไอ้โรมมันก็วอนตีนไอ้หลามเหลือเกิน
"ไง! เพื่อนรัก ไปกับพริบพราวมาเป็นยังไงบ้าง?" ไอ้โรมเดินมากระตุกยิ้มให้พวกผมที่นั่งอยู่ มันก็เป็นแบบนี้แหละ ชอบกวนตีน ชอบยั่วโมโหคนอื่นอยู่เรื่อย
"เป็นยังไงแล้วมึงจะทำไม?" ไอ้หลามลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับมัน พร้อมสายตาอะไรบางอย่างที่ผมว่าไม่ใช่เรื่องดี
"กูแค่อยากมาเตือนเพื่อนรักอย่างมึง ว่าระวังของรักของหวงจะโดนคาบไปแดก" ไอ้โรมมันแสยะยิ้มมองหน้าไอ้หลาม
ปึง!!
ไอ้หลามเอามือทุบโต๊ะอย่างดังเมื่อสิ้นสุดประโยคที่ไอ้โรมมันพูด
"มึงพูดแบบนี้หมายความว่าไงวะ?" ไอ้หลามตรงไปกระชากคอเสื้อไอ้โรมอย่างแรง พวกผมรู้ดีว่าไอ้หลามมันโมโหร้ายขนาดไหน
"เฮ้ย! ไอ้หลาม ใจเย็นดิ" ไอ้แทคเดินมายืนกั้นกลางระหว่างไอ้หลามกับไอ้โรม
"ไอ้โรม กูขอเหอะ มึงอย่ามากวนมันได้ป่ะวะ มึงมาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลยไป!" ผมผลักไอ้โรมออกจากโต๊ะไป ผมแค่ไม่อยากให้พวกมันมีเรื่องกัน เพราะยังไงก็เป็นเพื่อนกันมาก่อน
"กูไปก็ได้ แค่กูอยากมาบอกไอ้หลามเพื่อนรักของกูว่า...ระวังพริบพราวจะโดนกูคาบไปแดก" ไอ้โรมมองหน้าไอ้หลามอยู่แบบนั้น
"โถ่! ไอ้สัสโรม ไอ้แม่เย็x!" ไอ้หลามสบถออกมาพลางพุ่งตัวใส่ไอ้โรมที่ยืนอยู่
ผลัก!!ตุบ!!
พูดไม่ทันจไอ้หลามก็กระโดดถีบหน้าอกของไอ้โรมอย่างแรงจนล้มลง
"หยุดไอ้หลาม กูบอกให้หยุด" ผมดึงมันไว้เพื่อให้หยุด ส่วนไอ้แทควิ่งไปดึงไอ้โรม
แกร่ก!! ไอ้หลามควักกระบอกปืนสีดำมันวาวออกจากกระเป๋ากางเกง พร้อมเล็งไปที่ไอ้โรม
"มึงเอามันออกไปให้พ้นหน้ากู ไม่งั้นกูยิงมันทิ้งแน่!" ไอ้หลามขบกรามแน่นพร้อมพูดเสียงเรียบนิ่งไม่โวยวายอะไรออกมา ยิ่งมันนิ่งนี่แหละยิ่งเดายากว่ามันจะมาไม้ไหน
จากนั้นไอ้แทคกับไอ้เปตองก็ลากคอไอ้โรมออกไป เลยทำให้ตอนนี้เหลือผมกับไอ้หลามอยู่สองคน
"ถ้าพวกมึงไม่ห้าม กูจะยิงให้สมองแม่งกระจุย" มันพูดพลางยกกระดกแก้วเหล้าต่อ
"สรุปว่ามึงโกรธมันเรื่อง?" ผมถามมันด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
"ปะ...เปล่า" มันหลบตาผมไม่ยอมตอบ
"มึงกับพราว?" ผมถอนหายใจออกมาแล้วตัดสินใจถามมันในที่สุด ถึงแม้ว่าผมจะพอรู้คำตอบอยู่แล้ว ผมแค่อยากได้ยินจากปากมัน ว่ามันทำจริงมั้ย
"อืม" มันพยักหน้ากลับมาพลางกำแก้วเหล้าไว้แน่น
"????" ผมยังคงมองหน้ามันอยู่แบบนั้น ผมต้องการคำตอบจากมัน
"อืม ได้กันแล้ว" มันตอบเสียงแผ่วกลับมา อ่า! ในที่สุดมันก็ทำจริง ๆ ผมได้แต่กำมือแน่น นั่งก้มหน้าอยู่แบบนั้น มันรู้สึกหน่วง ๆ แปลก ๆ ผมคิดไว้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้ แต่ผมก็ยังคงรู้สึกอยู่ดี
"แล้วพราวยอมหรือเปล่า?" ผมรีบถามในทันที ผมแค่อยากรู้ว่าพราวจะยอมมันมั้ย
"ไม่ยอมแต่ก็ไม่ได้ขัดขืน" มันตอบกลับมา
"...." ผมได้ถอนหายใจออกมาแต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ ผมชอบพริบพราวมากนะแต่ผมรักเพื่อนรักไอ้หลามมากกว่า
ผมนั่งดื่มอยู่กับพวกเพื่อน ๆ แบบไม่พูดไม่จา วันนี้ผมจะดื่มหนักกว่าทุกวัน เพราะผมไม่อยากคิดอะไร ไม่อยากรู้สึกอะไรในตอนนี้ ผมแค่กำลังสับสน ผมคิดมากว่าผมควรจะทำยังไง จะจัดการยังไงกับความรู้สึกบ้า ๆ นี้
ผ่านไปได้ไม่นานผมก็ขอเพื่อน ๆ ปลีกตัวกลับบ้าน เพราะตอนนี้ผมเมามากแล้ว ผมเดินออกจากคลับมาด้วยอาการที่เมามาก เดินโซเซเอียงซ้ายเอียงขวาก่อนที่จะตั้งสติเดินไปเปิดประตูรถ แล้วขับกลับบ้านมา
END TIDE TALK
"ยัยจี ยัยจี ยัยจี ตื่นเร็วลูก" นี่คือเสียงของแม่ที่ตะโกนดังลั่นบ้านในขณะที่ฉันกำลังฝันถึงอปป้าเซฮุนเอ็กซ์โซกับพี่วีบีทีเอส แต่ฝันนั้นก็ต้องสลายลงไปในพริบตาเมื่อคุณแม่ที่รักตะโกนปลุกฉันในวันหยุดอันแสนวิเศษ
ก๊อก! ก๊อก! ปึง! ปึง เสียงเคาะประตูสลับกับการทุบดังขึ้นรัว ๆ มันทำให้ฉันหลับต่อไม่ลงจริง ๆ ฉันเลยถอนหายใจออกมาแล้วเดินไปเปิดประตูอย่างไว ขืนช้ากว่านี้ประตูฉันคงพังแน่นอนถ้าแม่จะเคาะขนาดนี้
"อะไรแม่ คนจะหลับจะนอน" ฉันพูดไปหาวไป ก็ตอนนี้มันเพิ่งจะตีสี่ครึ่งฟ้ายังไม่ทันสางเลยคิดดู
"น้าชะเอมโทรหาแม่ บอกว่าติดต่อไทค์ไม่ได้เลย หนูช่วยไปดูที่บ้านน้าชะเอมให้หน่อย ว่าไทค์อยู่มั้ย" แม่พูดด้วยท่าทางร้อนรน ไทค์ติดต่อไม่ได้งั้นเหรอ
"งั้นหนูขออาบน้ำก่อนนะคะ เดี๋ยวจะไปดูให้"
"ขอบใจมากลูก ถ้างั้นแม่ไปทำงานก่อนนะ แล้วเจอกันตอนเย็น" พูดจบแม่ก็หอมแก้มฉันแล้วเดินออกไป แม่ฉันทำอาชีพเกี่ยวกับร้านอาหารเป็นพวกเชฟอะไรแบบนี้ เลยต้องเข้างานไปเตรียมวัตถุดิบตั้งแต่เช้าตรู่ กว่าจะกลับก็เย็น
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ฉันก็คว้าจักรยานคันโปรดคู่ใจปั่นมาบ้านน้าชะเอม น้าชะเอมร้อนใจบอกว่าไทค์ติดต่อไม่ได้เลยวานให้ฉันมาดูที่บ้าน
แกร่ก!! ฉันผลักประตูรั้วเข้าไป ปรากฏว่าไม่ได้ล็อก มองไปที่โรงจอดรถก็เห็นรถบีเอ็มสีขาวของไทค์จอดอยู่นี่น่า แล้วทำไมถึงบอกว่าไทค์ติดต่อไม่ได้
ฉันจอดจักรยานไว้ข้าง ๆ ต้นไม้ใหญ่แล้วค่อย ๆ เดินเข้าบ้านมา
แกร่ก!! ฉันเปิดประตูบ้านเข้าไป ปรากฏว่าประตูบ้านก็ไม่ได้ล็อกอีก
"ทะ...ไทค์ ไทค์ นายอยู่มั้ย?" ฉันตะโกนร้องเรียกไทค์ทันทีที่เข้าบ้านมา
"...." เงียบ! ไม่มีสัญญาณอะไรตอบกลับมา
"ไทค์ นี่จีเองนะ น้าชะเอมให้มาหา" ฉันบอกเจตนาความจำเป็นต่อเขาไป ขืนเขาคิดว่าฉันเป็นขโมยแล้วเอาไม้หน้าสามฟาดฉันจนสลบจะทำยังไง ก็ตายฟรีน่ะสิ!
เงียบ ทุกอย่างยังคงเงียบ ฉันเดินหารอบบ้านก็ไม่มีวีแววของไทค์เลยสักนิด
"เขาไปอยู่ไหนของเขานะ" ฉันพึมพำออกมาคนเดียว เมื่อหาจนทั่วแล้วไม่เจอใคร
ฉันเลยตัดสินใจเดินขึ้นชั้นสอง ตรงมาที่ห้องของเขา เพราะข้างล่างไม่มีใครอยู่
แกร่ก! ฉันเปิดประตูเข้าไปในห้องของเขา ก็ต้องได้กลิ่นแอลกอฮอล์ตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับไทค์ที่นอนเมาแอ้งแม้งข้าง ๆ ขวดเหล้าอยู่ที่พื้น ที่เรียกไม่ตื่นก็คงเพราะว่าเมามากสินะ
"ทะ...ไทค์ ไทค์ ไทค์" ฉันเอาเท้าสะกิดเขาเบา ๆ ใช่! ฉันเอาเท้าสะกิดเขาเบา ๆ ด้วยความกล้า ๆ กลัว ๆ แต่เขาก็ไม่ขยับ
"เฮ้! ตะ...ตื่นสิ ไทค์ ไทค์" ฉันก้มลงไปเขย่าตัวเขาเบา ๆ แต่เขาก็คงยังไม่รู้สึก ทำไมถึงปล่อยให้ตัวเองเมาได้ขนาดนี้นะ
"ตายหรือยังนะ?" ฉันพึมพำเบา ๆ ก่อนที่จะเอานิ้วไปแตะที่จมูกของเขาเพื่อดูว่ายังมีลมหายใจอยู่มั้ย
"ยังไม่ตาย!" ฉันถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกที่เขายังไม่ตาย สรุปเขาไม่ได้เป็นอะไร เขาแค่เมาหลับไปก็แค่นั้น
พอรู้ว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรแล้ว มันก็หมดหน้าที่ของฉัน ฉันเลยหันหลังแล้วรีบเดินออกมาจากตรงนั้นเพื่อที่จะกลับบ้านไปนอนต่อ...
หมับ!!
ในระหว่างที่ฉันกำลังจะเดินออกจากห้อง ร่างของฉันก็ถูกบีบรัดอย่างแรงจากทางด้านหลัง โดยฝีมือของไทค์ เขาไม่ได้หลับหรอกเหรอ
"ทะ...ไทค์จะทำอะไร?" ฉันถามออกไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ
"แล้วที่เธอเข้ามาในห้องผู้ชายสองต่อสองแบบนี้ อยากให้ฉันทำอะไรล่ะ?" เขาพูดกระซิบข้างหูฉัน กลิ่นแอลกอฮอล์จากเขามันคละคลุ้งไปหมด ใช่! เขาเมามาก
"ปะ...เปล่านะฉันแค่..." ฉันอึกอักตอบกลับไป ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นสักหน่อย แต่ฉันพูดไม่ทันจบเขาก็พูดแทรกขึ้น
"งั้นเรามาเอากันดีมั้ย?" คำพูดหยาบโลนดังออกมาจากปากเขา ฉันได้แต่ยืนนิ่งไม่ขยับ
"ฉันไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นนะ!" ฉันหันไปโวยวายกับเขา ไอ้บ้าเอ้ย!
"เธอไม่คิดแต่ฉันคิด" เขาตอบกลับมาเสียงเรียบ พร้อมกระชากตัวฉันให้เข้าหา ใบหน้าลมหายใจร้อนของเขารดที่แก้มของฉันอยู่
"นะ...นายจะทำอะไร?" ฉันร้องเสียงหลงเมื่อเขาเอื้อมมือมาปลดกระดุมฉันออกทีละเม็ด
"อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเธอโดนฉันเอา เธอยังจะชอบฉันอยู่อีกมั้ย?"
"ทะ...ไทค์"
- ผู้เขียน
