อินทวิชญ์ไม่มีความคิดฟุ้งซ่านถึงอดีตมากนักเมื่อหลานชายกลับมาจากจีน เมื่อวานเขาก็มาค้างที่บ้านเพราะเจ้าแสบน้อยออดอ้อนไม่ได้กลับไปนอนคอนโด
‘ก็โฟล์กอยากตื่นขึ้นแล้วมาเจอน้าอวิ๋นนี่’ เหตุผลง่าย ๆ แต่ทำให้เขาปฏิเสธไม่ลง
เช้าวันนี้สองน้าหลานพากันเดินลงมาจากชั้นบนโดยมีหลานชายเกาะติดเป็นลูกลิง และหัวข้อสนทนาของเจ้าเด็กน้อยก็ไม่พ้นผู้หญิงคนนั้น
“น้าอวิ๋น โฟล์กอยากไปเล่นกับน้าคนสวยอีก”
“หึ ชอบเขาขนาดนั้นเหรอเราอะ”
“โฟล์กชอบ” เจ้ารถเต่ายิ้มแฉ่ง คนเป็นน้าส่ายหน้าเอ็นดูหลาน แต่รังเกียจคนที่หลานอยากเล่นด้วย ไม่น่าเจอกันเลย
“น้าคนสวย ใจดีที่หนึ่ง อยากเล่นอีก นะนะนะ น้าอวิ๋น โฟล์กอยากเล่นกับน้าจ๊ะเอ๋ย”
ชื่อที่หลุดออกมาจากปากหลานชายทำให้ร่างสูงที่กำลังอุ้มเจ้าตัวอวบเดินลงมาจากชั้นบนพลันหยุดชะงักอยู่ตรงพักบันไดและก้มลงสบกับดวงตากลมแป๋วที่จ้องมา
“ถ้าอยากเล่นกับผู้หญิงคนนั้น อย่าเอ่ยชื่อเขาในบ้านเราให
