07 (Vanquish Love 2) กำราบรักยัยซุปตาร์ - Rairin -Kevin
1768 คำ
07
(เหตุทำให้ต้องใกล้ชิด)
***
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา...
[Part. Rairin]
เท้าฉันดีขึ้นมาก เพราะคุณมี้จ้างหมอนวดเฉพาะทางมาคอยหนวดประคบให้ ฉันเลยไม่คิดจะไปตรวจที่โรงพยาบาลอีก! ประเด็นคือ ไม่อยากเจอหน้าพยาบาลและหมอปากเสียๆพวกนั้นอีก!
ก๊อกๆ ("หนูลินคะ...ลงไปทานข้าวกันค่ะ") เสียงหวานๆของคุณมี้ดังอยู่ด้านหน้าประตูห้อง
"ค่ะ..สักครู่นะคะ คุณมี้" ฉันตะโกนบอกท่าน แล้วรีบเดินมาเปิดประตู โดยท่านก็ยกยิ้มบางๆ จูงมือฉันพาเดินลงบันได
"คุณแด๊ดรออยู่ที่โต๊ะ..อาหารแล้วค่ะ"
"อ่อค่ะ.." ฉันตอบมี๊ด้วยรอยยิ้ม ซึ่งท่านก็ยิ้มบางๆตอบ
"หนูลินยังเครียดกับข่าวอยู่หรือเปล่าคะ?" คุณมี้ถามขึ้น พร้อมกับลูบหัวฉัน
"...." ข่าวที่คุณมี้ว่า ก็ไอ้ข่าวที่ฉันกรี๊ดอาละวาดกลางโรงพยาบาลไงล่ะ ในข่าวใส่สีตีไข่สุดๆ ยังไม่รวมในทวิตเตอร์ที่ด่าสาปฉันนะ แต่ก็ชั่งเถอะ..คนพวกนั้นตัดสินฉันไปแล้วหนิ
"หนูลินไม่เครียดเลยค่ะ" ฉันพูดด้วยรอยยิ้มกว้างๆ ไม่อยากให้ท่านต้องมาเป็นห่วงอะไร อีกอย่างฉันแกร่งอยู่แล้ว แค่นี้สบายมากๆ
"หนูลินของแด๊ดดี้ไม่ผิดซะหน่อย..คนพวกนั้นแค่ไม่เข้าใจเกี่ยวโรคแพนิค" คุณแด๊ดลุกจากเก้าอี้ ดึงฉันเข้าไปกอดปลอบ อ้อมกอดของผู้ชายคนนี้อบอุ่นและปลอดภัยที่สุดเลย^^
"ช่างคนพวกนั้นเถอะค่ะ..หนูลินไม่เห็นจะแคร์เลย..เรามาทานข้าวกันดีกว่า หนูลินหิวแล้วค่ะ^^" ฉันผละออกจากอ้อมกอดของคุณแด๊ดทำเป็นลูบท้องหิวๆให้ท่านทั้งสองดู
"งั้น ตักข้าวได้เลยค่ะ" คุณมี๊หันไปสั่งคุณป้าแม่บ้าน โดยท่านก็นั่งลงข้างๆคุณแด๊ด อย่างทุกวันๆ ภาพนี้เป็นภาพที่สวยงามสุดๆเลยล่ะ
"นินพรุ่งนี้ไปเยี่ยมเจ้าแฝดกัน..พี่มีนัดคุยงานกับคิรันมันพอดีด้วยแหละ" คุณแด็ดตักอาหารให้คุณมี้ว่าออกมา เจ้าแฝดที่หมายถึงก็คือไคเดนแล้วก็คาลิส ลูกฝาแฝดของพี่อลิส แต่พ่อของเจ้าเด็กแฝด ดูดุน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้ ฉันเคยเจอตอนไปงานแต่งของพี่อลิสนั่นแหละ
"คุณคิรันกับพี่เจนนิส เขาก็มีหลานได้ทันใช้เร็วจริงๆ" คุณมี้เอ่ย
"หนูลินไปด้วยกันไหมลูก?" คุณแด๊ดหันมาชวน ฉันก็อยากไปนะ อยากไปเม้าท์กับพี่อลิส แต่ฉันติดงานที่กองถ่ายล่ะสิ
"พรุ่งนี้หนูลินมีถ่ายละครค่ะ...ไว้วันหน้านะคะ"
"วันหน้าก็ได้ค่ะ...ว่าแต่ละครเรื่องนี้ ใกล้จะปิดกล้องแล้วใช่ไหมค่ะ?"
"ใช่ค่ะ..พรุ่งนี้ก็ถ่ายทำเป็นตอนสุดท้ายแล้ว" ฉันเอ่ยตอบคุณมี้ ซึ่งท่านก็ยกยิ้มหวานๆไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาอีก
"แด๊ด..ไม่ชอบให้หนูลินไปเป็นคู่จิ้นกับไอ้พระเอกนั่นเลย.."
"พี่โรมก็ เขาไม่ได้เป็นแฟนหนูลินจริงๆซะหน่อย หวงลูกไม่เข้าท่าเลยนะคะ" คุณมี๊หัวเราะขำๆ
"ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้ลูก พี่ก็หวงทั้งนั้นล่ะ..หนูลินอย่าพึ่งมีแฟนนะคะ" คุณแด๊ดพูดกับคุณมี้จบ ก็หันมาเอ่ยในสีหน้าที่จริงจังกับฉัน
"หนูลินมีได้ค่ะ..หนูลินเรียนจบ มีงานทำแล้ว มี้สนับสนุนค่ะ"
"นิน..แต่พี่ยังไม่อยากให้ลูกมีแฟนไง ผู้ชายสมัยนี้ยิ่งไว้ใจไม่ค่อยได้อยู่"
"...." และนี่คือเรื่องที่ท่านทั้งสองเถียงกันบ่อยซะสวนใหญ่
"เควินท์ไงคะ..ไว้ใจได้"
"...." คุณมี้จะพูดชื่อผู้ชายเย็นชาคนนี้ทำไมก็ไม่รู้ กลืนอาหารขัดคอเลยหึ้ย!
"แล้วลูกไอ้คริสมาเกี่ยวอะไร?" คุณแด๊ดเอ่ยถามเสียงขุ่นๆเลยล่ะ ต่อให้เอาบาทหลวงมาจีบฉัน คุณแด๊ดก็ไม่ให้ผ่าน
"ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรค่ะ แค่ตอนเด็กๆหนูลินนี่ติดตาเควินท์แจเลย อีกอย่างเควินท์ก็เห็นกันมาตั้งแต่เด็กๆ ไว้ใจได้อยู่แล้ว"
"นิน หยุดคิดจับคู่ให้ลูกเดี๋ยวนี้นะ..พี่ไม่เห็นด้วย"
"นี่พี่โรม ชักสีหน้าใส่นินหรอคะ" คุณมี้เริ่มเสียงดังใส่คุณแด๊ด
"อะไรของนิน พี่ยังไม่ได้ทำหน้าอะไรเลยนะ..นินอย่ามาชวนพี่ทะเลาะนะ"
"นี่พี่โรม หาว่านินชวนทะเลาะเหรอ?"
-_- คราวนี้ถ้าจะเกิดสงครามกลางโต๊ะอาหาร ฉันตัดสินให้เลย สุดท้ายคุณแด๊ดก็ต้องเป็นฝ่ายง้อคุณมี้
[End. Part. Rairin]
:
โรงพยาบาล K
ในห้องประชุมที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด โดยมีประธานใหญ่อย่างคริสนั่งอยู่ตรงหัวมุมโต๊ะ ถัดไปก็มีเควินท์นั่งทำหน้านิ่งสุขุมอยู่
"งั้นเรื่องต่อไป หน่วยแพทย์อาสา จังหวัดสตูลค่ะ" ขวัญฤทัยเลขาของคริสพูดขึ้นมา
"ครั้งนี้ ผมขอทีมแพทย์และพยาบาลที่มีจิตอาสา อย่างจริงๆ ไม่ใช่อยากไป เพราะเห็นผลประโยนช์อย่างอื่น" เสียงเรียบนิ่งของเควินท์เอ่ยออกมา โดยมีคริสแอบยิ้มตรงมุมปากนิดๆ เพราะมองเควินท์ทีไร ก็เหมือนกระจกเห็นตนเอง
"ครั้งนี้...จะเป็นทีมแพทย์ของเอิงค่ะ" เสียงหวานโทนนิ่งๆเอ่ยออกมาจากแพทย์หญิงที่จบใหม่ไฟแรงอย่างเอิงเอย ที่นั่งอยู่ฝังตรงข้ามร่างสูงของเควินท์
"หึ ผมมั่นใจว่าทีมคุณ ต้องมีประสิทธิ์ภาพแน่นอน"คริสยกยิ้มมุมปาก พลางเอ่ยเสียงสุขุมออกมา
"แต่ครั้งนี้จะพิเศษหน่อยนะคะ" ขวัญฤทัยที่หันไปยกยิ้มกับคริสเอ่ยขึ้นมา
"ครั้งนี้ จะมีคุณไรลินไปรวมเป็นจิตอาสาด้วย..."
"...!!" คนในห้องประชุมพอได้ยินชื่อนี้ ถึงกับพากันทำหน้าแตกตื่นตกใจ เพราะเสียงแว้ดๆแหลมๆของไรลิน ยังดังก้องอยู่ในหูอยู่เลย
"...." เว้นเพียงเควินท์ที่ขมวดคิ้วอย่างแปลกใจเพียงแวบนึงก็ปรับเปลี่ยนเป็นสีหน้าขรึมนิ่งเหมือนเดิม
"จบการประชุมแต่เพียงเท่านี้ครับ ผมหวังว่า ทุกคนที่อยู่ในโรงพยาบาล K จะสามัคคีกันนะ" คริสว่าขึ้นมาด้วยสีหน้านิ่งเรียบ ก่อนจะลุกออกไปพร้อมกับเควินท์
"หมอเอิงคะ..พวกเราอะสามัคคีอยู่หรอก...แต่ยัยซุปตาร์นั่นล่ะสิ..ไม่ใช่ไปทำเพราะหาแสงหรอกนะคะ" เสียงแพรพยาบาลสาวคนสนิทของเอิงเอยพูดกระซิบเบาๆ อย่างไม่ชอบไรลินสุดๆ
"พยาบาลแพร อย่ามองโลกในแง่ร้ายนักสิคะ..เธออาจจะอยากมาเป็นจิตอาสา เพราะอยากมาเป็นจริงๆก็ได้" เอิงเอยว่าออกมาอย่างมองโลกในแง่ดี
"คุณหมอ แต่เกดก็เห็นด้วยกับที่พยาบาลแพรพูดนะคะ...ยัยไรลิน รอบก่อนก็อาละวาดในห้องฉุกเฉิน ไม่เกรงใจคนป่วยคนอื่นเลยสักนิด จนคุณหมอเควินท์ ต้องอุ้มออกไป
"อุ้มเหรอคะ?" เอิงเอยจากที่กำลังยิ้มบางๆอยู่ รอยยิ้มบนหน้าก็จางหายไปเลย
"ใช่...แถมคุณหมอยังแทนตัวเองว่าพี่อีกต่างหาก" พยาบาลแพรพูดเสริมขึ้นมา
"เห็นว่าเป็นลูกเพื่อนสนิทของท่านประธานใหญ่นะ" หมอปราบเอ่ย
"ถึงว่า..ทำตัวไม่สนหัวใคร" เสียงพยาบาลที่ยังนั่งอยู่ในห้องประชุมพูดขึ้นมา
"ธรรมดาของพวกคนรวยลูกคุณหนูนั่นแหละ"
"เอ่อ..เอิงขอตัวก่อนนะคะ..พอดี..มีเคสผ่าตัดรออยู่" เอิงเอยเอ่ยขึ้นพร้อมดันตัวลุกจากเก้าอี้ประชุม หันหลังเดินออกไป
"ฉันว่าหมอเอิงเอยแอบชอบหมอเควินท์นะ" พยาบาลเกดเอ่ยออกมาอย่างดูออก
"เป็นหมอเพิ่งจบมาใหม่ ก็หวังสูงเกิน" พยาบาลแพรจีบปากจีบคอเอ่ยออกมา
"แต่ฉันว่าคุณหมอเควินท์ ไม่ชอบหรอก..ดูจากสายตาเขาดิ ไม่เห็นจะสนใจอะไรยัยหมอเอิงเล๊ย" พยาบาลเกดเอ่ยแล้วเบะปากอย่างไม่ชอบเอิงเอยเช่นกัน
"หมอเควินท์เขาก็คงไม่สนใจ พยาบาลอย่างพวกคุณเหมือนกันล่ะ" หมอปราบที่ทนฟังมานานลุกจากเก้าอี้ ทิ้งคำพูดเจ็บๆใส่เหล่าพยาบาลขี้นินทา แล้วเดินออกตากห้องประชุมไปทันที
"อีตาหมอปราบนี่ปากปีจอชะมัด!.."
อีกด้านนึงของโรงพยาบาล
"พ่อฝากดูแลน้องด้วยนะ" คริสตบบ่าเควินท์ยิ้มๆ
"พ่อกำลังผลักภาระให้ผมนะครับ" เควินท์เอ่ยอด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย เพราะสำหรับเขา ไรลินก็ตัวจี๊ดดีๆนี่เอง แล้วเขาจะได้เป็นอันทำงานไหมล่ะ
"ถ้าลูกไม่อยากดูแล ก็ปล่อยน้องไปตามยถากรรมก็ได้ เพราะน้องไปอยู่นั่นก็เหมือนตัวคนเดียว" คริสพูดขึ้นมาด้วยท่าทางสบายๆ เขารู้จักนิสัยลูกชายจอมนิ่งดี คนอย่างเควินท์น่ะหรือจะปล่อยไรลินได้
"แล้วนี่ เจ้าตัวเขารู้หรือยังครับ..ว่าต้องไปกับหน่วยอาสา" เควินท์เปลี่ยนเรื่องถาม
"หึ..ป่านนี้พ่อว่า..น่าจะรู้แล้วล่ะ"
"....."
: วันถัดมา.. ณ กองถ่ายละคร
"คัท...ปิดกล้องครับ" เสียงผู้กำกับดังขึ้น ทำเอาทุกคนในกองกระโดดร้องโลดเต้น ด้วยความดีใจ
"เย้ๆ จบแล้วๆ"~
"...." ทุกคนดีใจกอดกัน มีเพียงไรลินที่เดินเหนื่อยๆปลีกตัวแยกออกมา นั่งลงในเต้นท์ พร้อมกับเอาพัดมาโบกพัดหน้า
"น้ำค่ะคุณน้องขา" ซินดี้เอาน้ำมายื่นให้ซุปตาร์สาว แล้วแย่งพัดมาโบกให้อย่างเอาอกเอาใจ
"มีอะไร หรือเปล่าคะ?" ไรลินเห็นอาการผิดสังเกตของซินดี้ จึงเอ่ยถามออกมา
"คุณน้องขา...อะ..เอ่อ..ฟังพี่ให้จบ..อย่าเพิ่งวีนนะคะ" พอไรลินเปิดโอกาส ซินดี้ก็รีบเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าที่อึดอัด
"ค่ะ..สัญญาจะไม่วีน"
"ทางค่ายสังกัด ต้องการให้คุณน้องไปอยู่กับหน่วยแพทย์จิตอาสาเดือนนึง เพื่อใช้ภาพพจน์ตรงนี้ มากลบข่าวที่เสียหายของคุณน้องอ่ะคร้า" ซิ้นดี้เอ่ยประโยคยาวจบ ก็รีบเอามืออุดหู...แต่ผิดคาด
"ไปกับแพทย์ของโรงพยาบาลไหนคะ.." ไรลินถามด้วยหน้านิ่งเรียบ โดยไม่มีความวีนเหวี่ยงอะไรสักนิด
"โรงพยาบาล K ค่ะ"
"...."
**********************
- ผู้เขียน
