เช้าวันรุ่งขึ้น เหรินเหยียนชิงตื่นมาก็อดแปลกใจไม่ได้ เนื่องจากเมื่อคืนเขาเป็นผู้ดึงจินเฟยหลงเข้ามาไว้ในอ้อมกอด แต่พอมาตอนนี้กลับเป็นเขาที่เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของอีกฝ่าย แต่ถึงอย่างไรผลรับที่ได้มันก็ไม่แตกต่างกัน เพราะในยามนี้ร่างกายของจินเฟยหลงได้กลับมาเป็นปกติแล้ว เขาจึงค่อย ๆ เอาตัวเองออกมาจากอ้อมแขนของอีกฝ่าย จากนั้นเขาจึงลุกแล้วปีนขึ้นไปดูพวกของไป่จือที่ปากหลุม...
เมื่อเห็นว่าคนกลุ่มนั้นได้ไปจากบริเวณที่พวกเขาเคยนั่งพักแล้ว เหรินเหยียนชิงจึงเฝ้ามองอยู่แบบนั้นอีกระยะหนึ่ง ก่อนที่เขาจะลงมาปลุกจินเฟยหลงเพื่อพาอีกฝ่ายกลับขึ้นไปยังด้านบน
หลังจากขึ้นมานั่งยังบริเวณที่พวกเขาเคยใช้พักแล้ว เหรินเหยียนชิงจึงเริ่มจัดการกับบาดแผลของจินเฟยหลง ก่อนจะนำเสบียงขึ้นมาแบ่งกันกิน จากนั้นคนทั้งสองก็เริ่มออกเดินทางกันต่อทันที เนื่องจากทั้งเสบียงและน้ำดื่มที่พวกเขามีอยู่ในยามนี้ได้เหลืออีกเพียงเล็กน้อยเท่าน
