พอล
หลังจากที่ผมทำธุระส่วนตัวเสร็จ ผมก็เดินออกมาจากห้องน้ำอย่างสบายตัว ผมกวาดสายตามองหาพลอยรอบห้องพบแต่ความว่างปล่าว สังสัยจะออกไปเดินเล่นละมั่ง
Rrrrrrrrrrr
"ครับ พี่พอร์ช"
(ไอ้พอล แกรีบมาที่องค์กรเดี๋ยวนี้เลย!!!)
"เกิดเรื่องอะไรขึ้น!!!"
(ไอ้ภาณุมัน....)
"ฮัลโหล!!! พี่พอร์ชฮัลโหล!!! โถ่เว้ยทำไมแบตต้องมาหมดตอนนี้ด้วยวะ!!!"
ผมสบทออกมาอย่างหัวเสีย เกิดเรื่องอะไรขึ้นที่องค์กรกันแน่ หรือว่าไอ้ภาณุมันจะส่งพวกมาถล่มที่องค์กร ถ้าเป็นแบบนั้นผมต้องรีบไปแล้ว ผมจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะเดินไปที่ประตู เอ๊ะ!!! ถ้าพลอยมาแล้วไม่เห็นเรายัยนั้นคงต้องเป็นห่วงแน่ ๆ เขียนโน๊ตทิ้งไว้ให้ละกัน
'ฉันจะออกไปทำธุระน่าจะกลับดึก ไม่ต้องเป็นห่วงนะ
จาก สามีถึงภรรยาที่น่ารัก'
ผมอมยิ้มกับประโยชน์ลงท้าย ใครจะไปคิดะว่ามาเฟียจอมเย็นชาอย่างผมจะทำอะไร ๆ น่ารักแบบนี้เป็นด้วย ขนาดผมยังแปลกใจเลย ผมจัดการแปะโน๊ตไว้ที่ป
