เช้าอีกวันฉันและดินเข้ามาที่บริษัท มีงานค้างที่ดินต้องเซ็นเนื่องจากเขาหนีงานไปสามอาทิตย์ ซึ่งฉันไม่ได้อยากจะมาด้วย แต่ก็โดนลากมาด้วยคำขู่ที่ว่า ‘ถ้าไม่ลุก ดินจะรุกเดี๋ยวนี้’
ลุกของเรามันคนละลุกกัน ฉันก็เลยต้องรีบดีดตัวจากที่นอนอย่างเร็ว ที่นอนใคร? ที่นอนห้องฉันไง เขาขนเสื้อผ้าบางส่วนมาไว้ห้องฉันตั้งแต่เมื่อวานหลังจากที่ทำเรื่องลามกในห้องน้ำกับฉันเสร็จไปหนึ่งยก
ฉันได้แต่โต้แย้ง ก่นด่าในใจถึงเรื่องที่เขาขนข้าวของตัวเองเข้ามา
ด่าตรง ๆ ไม่ได้หรอก ฉันไม่กล้า เพราะดินคนนี้ไม่ใช่คนที่มีความอดทนเก่ง ไม่ใช่คนเฉยชา เหมือนว่าเขาคนนี้จุดเดือดต่ำ พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ เพราะงั้นฉันก็เลยพยายามไม่จุดชนวน
“ยิ้มหน่อยสิครับคุณเมีย” จอดรถตรงที่จอดรถของผู้บริหารแล้วดินก็หันมาส่งยิ้มให้ฉัน ช่วงนี้เขายิ้มใส่ฉันบ่อยถึงบ่อยมาก ยิ้มบ่อยจนฉันรำคาญ พร้อมกับหวาดระแวง เพราะว่ารอยยิ้มของเขามันเจ้าเล่ห์ เห็นบ่อย ๆ
