บทที่16 บนหลังม้า | NC+

1662 คำ

บทที่16 “มาเถอะ” เสียงลอเรนซ์แทรกผ่านความคิดเรียกไอรีนให้หลุดจากภวังค์ เขายื่นมือมาให้เธอ สัมผัสมือหนาอุ่นร้อนทำเอาไอรีนหน้าแดงเล็กน้อย เขาพยุงเธอจนขึ้นม้าได้สำเร็จ ก่อนที่ร่างสูงแกร่งจะขึ้นม้ามาซ้อนเธอที่ข้างหลัง “หม่อมฉันนั่งด้านหลังได้เพคะ” ไอรีนตกใจเอ่ยอย่างประหม่า ร่างแกร่งที่แนบชิดด้านหลังทำเอาเธอขนลุกไปหมด “อีกเดี๋ยวสมุนมังกรก็จะโผล่ออกมาแล้วเจ้านั่งด้านหลังไม่ปลอดภัย” ลอเรนซ์เอ่ยเสียงเข้ม ทว่าประโยคสุดท้ายเขายื่นหน้ามากระซิบข้างหูเธอ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “อย่าดื้อนักเลยไอรีน…” ล้มหายใจร้อนๆที่เป่าข้างหูทำเอาเธอขนลุกชันไปหมด “โธมัส นั่นเจ้ายังไม่เอาม้าไปเก็บอีกหรือ” เธียร์น่าหันไปถามพี่ชายที่จูงม้าที่พอจะสงบลงบ้างแล้ว แต่ยังใช้การไม่ได้ “ไม่” โธมัสหันไปถลึงตาใส่น้องสาว ความจริงแล้วม้าของเธียร์น่าควรเป็นของเขาแต่เพราะแพ้พนันเลยเสียม้าชั้นดีหายากไป ถึงแม้ม้าเข้าจะเป็นม้าพันธุ์ดีแต่ก็ไม่สู้ม้าจากเผ่าเทพอยู่ดี “เหอะๆ” เธียร์น่าหัวเราะเย้ยหยันก่อนจะตวัดตัวขึ้นม้าโดยมีนักบุญหญิงซ้อนข้างหลัง “ไปกันได้แล้วอย่ามัวแต่ชักช้า” โธมัสหันไปมององค์รัชทายาท สายตาทั้งคู่ประสานกัน ดวงตาสีฟ้าที่พราวระยับนั่น เขารู้ได้ทันทีว่าร่างเล็กในอ้อมกอดนั่นจะต้องเจอกับอะไร เขาได้แต่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอิจฉาคนอื่นเป็นรอบที่สาม… “อีกสักพักฝนคงตก ไอรีนเอาผ้าคลุมนี่ไปใช้สิ” เธียร์น่าบังคับม้ามาใกล้ๆก่อนจะยื่นผ้าคลุมสีฟ้ามาคลุมให้เธอ “มันกันฝนได้” “อื้อ ขอบใจนะ” ไอรีนก้มมัดเชือกผ้าคลุม เนื้อผ้านุ่มลื่นรู้สึกถึงพลังบ้างอย่าง เธอรู้ได้ทันทีว่ามันเป็นอุปกรณ์เวทมนตร์ คนอื่นๆทยอยเรียกผ้าคลุมออกมาใส่บ้างแล้ว เจ้าชายรัชทายาทก็เช่นกัน แต่ของเขาเป็นสีขาวขลิบทองดูหรูหรามาก “ออกเดินทาง!” สิ้นเสียงรับสั่งกองทัพที่ล่าช้าก็เริ่มออกเดินทางอีกครั้ง ครั้งนี้องค์รัชทายาทให้แบ่งออกเป็นสามกองทัพเล็กๆ โดยทัพแรกมีจอมเวทเป็นกลุ่มหลักให้มุ่งไปยังหุบเขามังกรทันทีโดยไม่ต้องรอ กลุ่มที่สองเป็นกลุ่มของเอนิซมีอัศวินและนักบวชคอยอารักขา ส่วนกลุ่มสุดท้ายเป็นกลุ่มของเจ้าชายรัชทายาทที่มีเพียงองครักษ์ส่วนพระองค์และโธมัสคอยติดตาม โดยกลุ่มที่สามจะเดินนำกลุ่มที่สองไปประมาณหนึ่งกิโลเมตรเพื่อเคลียร์ทางให้เหล่านักบวช คราแรกเธียร์น่าปฏิเสธไม่ยินยอมอย่างยิ่งเพราะไม่อยากคลาดสายตากับไอรีน แต่ถูกโธมัสสั่งสอนไปหนึ่งครั้งจึงสงบ หน้าที่ของเธียร์น่าคือต้องอารักขานักบุญหญิงไปยังหุบเขามังกรอย่างปลอดภัย กลุ่มลอเรนซ์ออกเดินทางมาได้สักพัก ระหว่างทางก็เริ่มเจอสมุนมังกรไม่น้อย มันเป็นมังกรน้ำสีดำตัวเล็กๆ ทว่ากลับดุร้ายมากมันพุ่งโจมตีทันทีที่เจอศัตรู ระดับของมันสูงกว่าไอรีนมากแต่ก็ไม่คณามือเหล่าองครักษ์ของลอเรนซ์ ช่วงแรกลอเรนซ์ให้เธอเข้าร่วมโจมตีเล็กๆน้อยๆเพื่อเก็บราวีน่าจนเธอได้ระดับสามสิบอย่างรวดเร็ว สักพักพายุเริ่มพัดแรงขึ้นเขาจึงเรียกเธอกลับขึ้นม้า ส่วนที่เหลือให้เหล่าองครักษ์จัดการ ไอรีนที่เริ่มวางใจลอเรนซ์บ้างแล้วจึงขึ้นม้าอย่างไม่คิดอะไร พอม้าออกเดินได้สักพักมือหนาใต้ผ้าคลุมกลับลูบคลำเนื้อตัวเธอไปมา “เจ้าชายรัชทายาท” ไอรีนกระซิบด้วยความตกใจ “เรียกลอเรนซ์เหมือนคืนนั้นสิ” เขาขบเม้มติ่งหูเธอเบาๆ ขณะที่มือหนาดึงชายเสื้อเธอจนหลุดออกจากกางเกง ก่อนนิ้วร้อนๆจะล้วงเข้าไปลูบคลำหน้าท้องแบนราบอย่างถือวิสาสะ ไอรีนหัวใจเต้นแรงหันมามองเข้าอย่างตกใจ หมายความว่าตลอดเวลาที่ร่วมเดินทางเขาเสแสร้งจดจำเธอไม่ได้อย่างนั้นหรือ “หึ ค่ำคืนที่พิเศษเพียงนั้น ตื่นมาเจ้ากลับหายตัวไปอย่างไรร่องรอย มันทำให้ข้าโมโหไม่น้อย…เจ้าต้องถูกลงโทษ” มือหน้าล้วงเข้าไปในชุดชั้นในบีบคลึงความนุ่มหยุ่นใหญ่โตอย่างไม่เบามือ “อ๊ะ ลอเรนซ์” นิ้วหน้าหยาบกร้านจากการจับดาบสะกิดปลายยอดแผ่วเบาจนไอรีนเผลอหลุดเสียงครางออกมาอย่างอดไม่อยู่ เธอหันไปองครักษ์ที่ติดตามอย่างระแวงว่าเขาจะเห็น แต่โชคดีที่พวกเขากำลังคอยระวังสมุนมังกรจึงไม่ได้หันมามองทางนี้บ่อยนัก “หยุดก่อน” ไอรีนพยายามดึงมือหนาออก แต่เขากลับจับจนติดหนึบ และออกแรงบีบคลำทั้งสองข้าง ไอรีนหอบหายใจหน้าแดงเนื้อ ตรงบั้นท้ายเธอรู้สึกถึงความแข็งขืนและร้อนผ่าวแนบชิดเข้ามา ไอรีนขยับตัวหนีแต่แขนแกร่งกลับกอดเธอเอาไว้แน่น ก่อนจะยกเธอขึ้นแล้วบดเบียดความใหญ่โตเข้าใจกลางสาวผ่านเนื้อผ้า “อือ” ไอรีนกัดปากหยุดเสียงคราง ความอุ่นร้อนที่ส่งผ่านเข้ามาทำให้เธอเสียวไม่น้อย “ถือไว้” ลอเรนซ์ส่งสายคุมบังเ**ยนให้เธอ ไอรีนก็รับมาอย่างมึนงง ก่อนจะรู้สึกถึงมือหนาที่สอดเข้าไปในกางเกงเธอ นิ้วร้ายลูบกลางร่องสาวเบาๆจนเธอเริ่มหายใจไม่เป็นจังหวะ ก่อนจะเพิ่มแรงกดถูไถเร็วขึ้นจนเธอแทบนั่งไม่ติด ความเสียวซ่านและความตื่นเต้นกลัวคนจะมาเห็นทำให้รูสาวปล่อยน้ำหวานออกมาอย่างต่อเนื่อง ลอเรนซ์ที่สัมผัสถึงเม็ดทับทิมกลางกลีบสาวที่แข็งจนเป็นไตน้ำหวานไหลจนเปียกชุ่ม เขายกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ “ทูลองค์รัชทายาท ข้างหน้ามีสมุนมังกรระดับสูง พระองค์โปรดรอที่นี่ก่อน เดี๋ยวกระหม่อมกับองครักษ์จะไปจัดการพวกมันก่อนพ่ะย่ะค่ะ” อยู่ๆโธมัสกับองครักษ์โผล่มากะทันหัน ทำเอาไอรีนใจหล่นวูบถึงตาตุ่ม ไอรีนรีบปล่อยสายคุมบังเ**ยนให้ลอเรนซ์และพยายามหยุดมืออีกข้างของเขาที่ยังล้วงควักด้านล่างของเธออยู่ ทว่าแทนที่เขาจะปล่อยมือกลับสอดนิ้วกลางเข้ามาสุดนิ้วแล้วขยับเข้าออกไม่หยุด ไอรีนเสียวซ่านสุดบรรยาย องครักษ์ห้าคนยังคอยรับคำสั่งไม่ไปไหน ความเสียวซ่านบวกความตื่นเต้นตีตื้นขึ้นมาจนเธอทนไม่ไหวแล้ว เธอเม้มปากสะกดเสียงคราง จับแขนแกร่งแน่นก่อนรูสาวจะกระตุกปลดปล่อยน้ำหวานออกมา “อืม ไปจัดการให้เรียบร้อย” กว่าจะออกปากรับสั่งทำเอาโธมัสสงสัยไม่น้อย เขาเงยหน้าขึ้นมองเห็นใบหน้าแดงระเรื่อชวนเสน่หาก็เข้าใจทันทีเขายิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะนำองครักษ์ออกไป ‘รู้แล้ว เขารู้แล้ว’ ไอรีนแทบอยากร้องไห้เมื่อเห็นสายตาของโธมัส เธอดึงมือหนาออกจากกางเกง ลอเรนซ์ก็ยอมปล่อยมือออกอย่างง่ายดาย เธอกำลังจัดเสื้อกับกางเกงให้เข้าที่ ทว่าคนข้างหลังกลับกดหลังเธอจนเอนตัวหลับไปข้างหน้า พลางก้มกระซิบข้างหูเธอเบาๆ “เจ้าเสร็จ แต่ข้ายังไม่เสร็จเลย” แคว่ก เสียงผ้าฉีกขาดพร้อมความเย็นที่ปะทะเข้ากลางร่องสาว ไอรีนตกใจรีบหันไปมอง เห็นลอเรนซ์กำลังปลดกางเกงของตัวเองพร้อมกับล้วงควักความแข็งขืนที่ขยายใหญ่จนเท่าแขนเด็กออกมา “จะ จะทำอะไร” ไอรีนเอ่ยอย่างตกใจนี่มันเป็นกลางป่า อีกทั้งยังไม่ได้มีแต่พวกเธอ เธอพยายามลุกขึ้นแต่ลอเรนซ์ยังคงกดเธอไว้แน่น ก่อนเขาจะใช้มืออีกข้างชักดรูดความใหญ่โตราวกับเตรียมพร้อมรบ มือหนาจับส่วนหัวบานใหญ่กดเข้ารูสาวสีชมพูชุ่มฉ่ำ “ทำไมยังเล็ก” ลอเรนซ์เอ่ยเสียงแหบพร่า พยายามกดส่วนหัวเข้าไปอย่างยากลำบาก มองรูเล็กที่ค่อยๆขยายตามขนาดท่อนเนื้อที่มุดเข้าไปด้วยใจเต้นแรง “อื้อ” ไอรีนครางในลำคอ รู้สึกเหมือนปากรูสาวจะปริแยก รูสาวคืนสภาพมันมีข้อเสียอย่างนี้แหละ ท่อนลำเข้าไปได้เพียงครึ่งก็ดันเข้าไม่เข้าแล้วเพราะความคับแน่นภายในมันบีบรัดไว้แน่น “อ่า ยังเข้าไม่หมดเลย” มือหนาบีบบั้นท้ายขาวอาบจนเป็นรอยแดง รูสาวอ้าอมของเขาจนปากทางบวมเป่ง เขาขยับสะโพกออกเล็กน้อยก่อนจะหยัดกระแทกเข้าไป “อ้า!” ไอรีนทั้งเสียวทั้งแสบรับแรงกระแทกถี่ๆสั้นๆเข้ามาอย่างไม่อาจทำอะไรได้เพราะตัวเธอโดนกดไว้ ซวบ อยู่ๆเสียงเดินก็ดังเข้ามาใกล้ๆ ลอเรนซ์รีบดึงไอรีนกลับมานั่งก่อนจะจัดผ้าคลุมให้ปิดไว้ ปึก! อื้อ! เพราะความตกใจไอรีนที่ลุกนั่งเผลอกระแทกลงอย่างรุนแรงจนท่อนเนื้อยาวและใหญ่ผลุบเข้าไปจนหมดลำ ไอรีนกัดฟันแน่นเพราะความเสียวและจุก ลอเรนซ์ก็เสียวไม่แพ้กัน ความอุ่นร้อนภายในตอดรัดเขาจนแทบขาด “เจ้าชายลอเรนซ์ จัดการเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ” โธมัสนำองครักษ์เข้ามารายงาน ลอบมองใบหน้างดงามที่แดงระเรื่อดวงตาฉ่ำปรือดูเร้าใจจนเขารู้สึกถึงความร้อนรุ่มที่ท้องน้อย

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่

สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป

App Store Google Play

Facebookexpand_more