ผัวะ
“อ๊าก เจ็บนะครับ”
“หยุดพูดเลย” ฉันเอามือตบเข้าไปที่ท้ายทอยอย่างแรง จนอาร์อมยิ้ม จะพูดทำบ้าอะไรกัน! อุตส่าห์ไม่จำ ยังจะรื้อฟื้นให้นึกอยู่ได้ เด็กบ้า
“เขินเหรอครับ?”
“ก็ใช่น่ะสิ ฉันไม่ใช่นายนะจะได้พูดเรื่องนี้แบบไม่เขินอะไรเลยเพราะด้านมาก!”
“ใครว่าผมไม่เขิน” อาร์ยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ฉัน กวาดสายตามองใบหน้าและเลื่อนไปตามลำคอ ต่ำมาที่หน้าอกและช่วงล่างของฉัน
“ผมเขินตลอดเวลาที่ได้อยู่ในร่างกายของคุณ”
“อาร์...”
“ได้สัมผัสคุณ ได้ทำให้คุณมีความสุข ผมเขินเวลามองหน้าคุณ... อะไรที่เป็นคุณดาวเหนือ ผมก็เขินตลอดล่ะครับ” ฉันกระพริบตาถี่รัวเป็นจังหวะที่รถหลังบีบแตรไล่ อาร์เลยขับรถออกไปตามทางโดยที่ใบหน้าก็เปื้อนรอยยิ้มไปด้วย
ฉันให้อาร์จอดรถที่คณะของเขาและเดินมาเอง เขาก็ตื้อน่าจะให้เขาไปส่งที่คณะ แต่ฉันไม่อยากมีปัญหาสักเท่าไหร่หรอกนะ ตอนนี้สำหรับเราสองคนยังไม่มีสถานะที่ชัดเจน ถึงแม้จะมีสัมพันธ์ที
